Sinds de val van Saddam Hoessein heeft elke Iraakse premier dezelfde onmogelijke klus geërfd: Washington ervan overtuigen dat Irak niet volledig in de baan van Iran is geraakt, terwijl Teheran wordt wijsgemaakt dat het geen Amerikaanse voorpost wordt.

De nieuwe premier van Irak staat nu voor die uitdaging onder de meest penibele omstandigheden. De Verenigde Staten en Iran zijn in oorlog - en Irak zit ertussenin. Toen ik Ali al-Zaidi vorige week ontmoette tijdens zijn bezoek aan Washington, dat een onderhoud in het Oval Office met president Trump omvatte, zocht ik naar tekenen dat de Iraakse strategie was veranderd. In plaats daarvan hoorde ik een bekend refrein: minder Amerikaanse troepen; meer Amerikaans bedrijfsleven.

"Militaire aanwezigheid schept geen banden tussen samenlevingen," vertelde hij me in een zeldzaam interview, afgenomen onder zware beveiliging in het centrum van Washington. "Economische betrokkenheid wel."

Het is een ambitie die botst met een weerbarstige realiteit. Ongeveer 2.000 Amerikaanse troepen blijven in zijn land, die Iraakse veiligheidstroepen adviseren in hun strijd tegen Islamitische Staat. Ondertussen opereren tientallen door Iran gesteunde milities in Irak, ondanks herhaalde regeringsbeloften om ze onder staatscontrole te brengen. Momenteel staan de Amerikaanse troepen op het punt om eind september te vertrekken, wat een symbolisch einde zou betekenen van Amerika's oorlog in Irak na 23 jaar. Veel experts met wie ik sprak zijn echter sceptisch en merken op dat als het gevecht tussen Washington en Teheran blijft escaleren na het instorten van het recente staakt-het-vuren, die troepen strategisch gepositioneerd zijn om Amerika's aanwezigheid in het Midden-Oosten te versterken - ook al behoren ze tot de meest kwetsbare voor aanvallen.

Rond de tijd dat al-Zaidi en ik spraken in Washington, werden drie Amerikaanse militairen dood gemeld bij incidenten in Jordanië en Irak, wat laat zien hoe snel Irak opnieuw een brandpunt van conflict kan worden. Trump "had de neiging om een zware klap uit te delen" aan Iran na dagen van tit-for-tat-aanvallen, vertelde al-Zaidi me, hoewel hij niet wilde uitweiden over wat dat zou inhouden, of of het grondtroepen betrof. Hij wilde alleen zeggen dat Trump zijn mening vroeg, en hij adviseerde om vergelding uit te stellen.

"Trump uitte zijn frustratie, zeggende dat ondanks de overeenkomst met de Iraniërs, zij die niet nakwamen - een sentiment dat door de Iraniërs werd herhaald met betrekking tot de VS," zei hij. "Je kunt altijd later nog geweld gebruiken, maar onderhandeling is wat telt." (Anna Kelly, een woordvoerster van het Witte Huis, ging niet in op de uitwisseling tussen Trump en al-Zaidi, maar zei in een verklaring dat "deze verwoestende klappen zullen doorgaan tot de president anders beslist." Ze voegde eraan toe dat de gesprekken tussen de VS en Iran doorgaan.)

In de afgelopen twee decennia heeft Iran zijn invloed in Irak opgevoerd via politieke partijen, economische banden en gewapende groepen die gelieerd zijn aan zijn Volksmobilisatiemacht. De VS biedt ondertussen militaire training en inlichtingensteun tegen de restanten van ISIS, en speelt een sleutelrol in de toegang van Irak tot het mondiale financiële systeem via het op dollars gebaseerde bankennetwerk. Amerikaanse functionarissen vertelden me dat de Iraakse inlichtingendienst een sleutelrol speelde bij de Amerikaanse operatie waarbij de Iraanse generaal Qassem Soleimani in januari 2020 buiten het vliegveld van Bagdad werd gedood, een militaire prestatie uit Trumps eerste termijn die hij nog steeds viert. (Irak heeft elke betrokkenheid ontkend.) Toch veroorzaakte die aanval een crisis in de betrekkingen tussen de VS en Irak, wat leidde tot eisen van machtige Iraakse facties om Amerikaanse troepen helemaal te verdrijven.

Lees: Inside the decision to kill Iran's Qassem Soleimani

Irak is voor Washington om redenen die veel verder gaan dan Bagdad. Amerikaanse troepen die daar zijn gestationeerd, bieden logistieke en inlichtingensteun aan Iraakse veiligheidstroepen, waardoor hun bases frequente doelwitten worden telkens wanneer de spanningen met Iran oplopen. Elke escalatie roept dezelfde vraag op: Kan Bagdad de milities ontwapenen, waarvan de meeste hun orders krijgen van de Islamitische Revolutionaire Garde van Iran? Al-Zaidi benadrukte herhaaldelijk, met stemverheffing van woede...