Bij de vele gelegenheden dat John Healey als minister van Defensie naar het buitenland reisde, was hij zo vastbesloten om door te werken dat hij de bemanning vroeg een bureau vast te binden aan de binnenkant van zijn militair vliegtuig, zodat hij zijn papieren kon lezen. Dit niveau van toewijding is een van de redenen waarom Andy Burnham, de nieuwe premier, Healey maandag tot zijn onverwachte keuze voor kanselier maakte. Bondgenoten zeggen dat andere redenen hun gedeelde inzet voor herindustrialisatie en decentralisatie zijn. Na een af en toe venijnige briefingoorlog tussen aanhangers van andere potentiële kandidaten, wordt de hardwerkende Healey gezien als een veilige keuze die een verdeelde partij kan verenigen zonder de markten bang te maken.

Maar velen die hem kennen, zeggen dat de nieuwe kanselier ideologisch gedrevener is dan hij lijkt, en dat Burnham op problemen afstevent als hij zijn hoogste minister behandelt als niet meer dan een manusje-van-alles. "Dit wordt aangeprezen als gelijkwaardig aan Gordon Brown die Alistair Darling benoemde," zei een Labour-functionaris, verwijzend naar de keuze van de voormalige premier voor kanselier, die aanvankelijk werd gezien als iemand die simpelweg de orders van nummer 10 zou uitvoeren. "Maar het bleek dat Darling zijn eigen mening had, die niet altijd overeenkwam met die van Brown - Andy moet vermijden dezelfde fout te maken."

De beslissing om Healey te benoemen was misschien wel de belangrijkste die Burnham op zijn eerste dag op Downing Street nam. De nieuwe kanselier krijgt de taak om geld te vinden voor de verschillende beleidsbeloften van de premier, waaronder hogere defensie-uitgaven, het onder publieke controle brengen van nutsbedrijven en manieren vinden om de kosten van levensonderhoud voor kiezers te verlagen. Burnham heeft beloofd de inkomstenbelasting, btw of nationale verzekering niet te verhogen en zich te houden aan de leenregels van de vorige regering, waarmee hij zijn kanselier in hetzelfde keurslijf plaatst dat zijn voorganger, Rachel Reeves, belemmerde.

Healey verkeert in een bijna unieke positie om de moeilijke beslissingen te nemen die nodig zijn, terwijl hij Labour-parlementsleden aan boord houdt. Sinds hij in 1997 in het parlement kwam, heeft hij grotendeels vermeden zich aan een bepaalde factie te hechten. Hoewel hij vijf jaar in de Schatkist diende terwijl Brown kanselier was, werd hij altijd gerespecteerd door het tegenovergestelde Blair-kamp. Meer recentelijk heeft hij met succes de groeiende kloof overbrugd tussen aanhangers van de voormalige premier Keir Starmer en degenen op de zachte linkerflank die aandringen op zijn verwijdering. Een deel van Healey's vermogen om verschillende vleugels van de partij aan te spreken, komt voort uit zijn persoonlijke warmte. Hij betrekt vaak relatief junior medewerkers bij beleids- en politieke discussies en heeft, net als zijn nieuwe baas op nummer 10, een vermogen om namen en details over het leven van mensen te onthouden.

David Walker, de bisschop van Manchester, was een van de lokale Labour-leden die in 1997 voor hem stemden om de Labour-kandidaat te worden voor de zetel van Wentworth - boven andere rijzende sterren zoals Yvette Cooper, nu minister van Volksgezondheid. "Een van de dingen die ons destijds opviel, was dat John zich inzette om in de gemeenschap te wonen en hier wortel te schieten," zei Walker. "Hij zorgde er altijd voor dat hij opdook bij gemeenschapsevenementen en zijn gezicht liet zien, zelfs als hij druk was met nationale politiek." Luke Pollard, zijn voormalige ministeriële collega bij het Ministerie van Defensie, noemde Healey "echt de beste en meest fatsoenlijke man met wie ik heb samengewerkt sinds mijn verkiezing".

Als minister van Defensie verwierf Healey een reputatie als een sterke bondgenoot van de strijdkrachten, waarbij hij het herstel van vervallen militaire huisvesting bovenaan zijn prioriteitenlijst plaatste. Voor sommigen in de regering was deze nabijheid tot het leger echter een zwakte. Toen hij de Schatkist om een extra £28 miljard vroeg om het defensie-investeringsplan (Dip) te financieren, slechts maanden na het onderhandelen over een meerjarige begroting, was Reeves woedend. Haar bondgenoten zeiden dat Healey door de militaire top was misleid om te geloven dat de strategische defensieherziening van vorig jaar volledig gefinancierd was, om vervolgens terug te moeten komen en om meer te vragen bij het uitwerken van de details. Degenen die dicht bij de kanselier staan, zeggen echter dat hij meer geld nodig had voor zijn begroting vanwege