W wiadomościach, które absolutnie nie zaskoczą nikogo, kto uważnie śledzi frazę "łańcuch dostaw minerałów krytycznych", analiza wykazała, że Volkswagen, Ford i Tesla należą do producentów samochodów elektrycznych, których akumulatory mogą zawierać nikiel wydobywany z rdzennych lasów na Sulawesi w Indonezji – lasów, które są obecnie entuzjastycznie wycinane. Metal, ceniony za zwiększanie gęstości energii i zasięgu akumulatorów, okazuje się mieć ślad węglowy mniej więcej wielkości małego księżyca.

Ujawnienia korporacyjne i przepływy handlowe z ostatnich dwóch lat pokazują, że kopalnie w łańcuchach dostaw akumulatorów gigantów motoryzacyjnych są powiązane z utratą drzew na Sulawesi, hotspocie dzikiej przyrody, w którym znajdują się największe na świecie złoża niklu. Rudę z kopalń Cahaya i Hengjaya prześledzono przez regionalne huty i chińskie zakłady przetwórcze prowadzone przez Zhejiang Huayou Cobalt, producenta katod, który dostarcza dla CATL, największego na świecie producenta akumulatorów. Raporty korporacyjne Huayou wymieniają amerykańskich i europejskich producentów samochodów jako użytkowników końcowych, podczas gdy dodatkowe dokumenty korporacyjne i dane handlowe pokazują osobną trasę z Huayou do LG, południowokoreańskiej grupy, która również dostarcza produkty akumulatorowe wiodącym producentom samochodów, przez Polskę. To jak gra w geopolityczne Clue, tyle że bronią jest akumulator, a ofiarą las deszczowy.

Analiza satelitarna pokazuje, że kopalnie doprowadziły do szeroko zakrojonego wylesiania pierwotnego lasu deszczowego na bogatych w nikiel ziemiach zamieszkanych przez rdzenny lud Tolaki. "Kiedyś prosiliśmy las o ochronę w zamian za nasze ofiary" – powiedział Wadimula, starszyzna Tolaki, którego dom stoi na skraju 21 000-hektarowej koncesji górniczej Cahaya. "Zniszczenie go oznacza zniszczenie naszego własnego życia". To sentyment, który przypuszczalnie nie trafił do broszur zrównoważonego rozwoju producentów samochodów.

Pojazdy elektryczne są mniej szkodliwe dla środowiska niż silniki spalające paliwa kopalne, które emitują gazy zanieczyszczające powietrze i podgrzewające planetę, ale zachodni producenci samochodów mieli trudności z oczyszczeniem łańcuchów dostaw akumulatorów zbudowanych z minerałów krytycznych z Afryki, Azji i Ameryki Południowej. Grupy ekologiczne ostrzegają, że niepowstrzymanie boomu na SUV-y głodne materiałów pogłębia zniszczenie, zwiększając ilość wydobywanego surowca. Podsumowując: kup mniejszy samochód, może.

Ruda z dwóch koncesji górniczych jest wysyłana do huty niklu w kompleksie przemysłowym w Morowali, na wschodnim wybrzeżu Indonezji, obsługiwanym przez lokalną spółkę zależną Huayou, gdzie limonit jest rafinowany do mieszanego wodorotlenku osadu, podstawowego surowca używanego do produkcji katod akumulatorów. W 2024 r. mieszany wodorotlenek osadu o wartości 606 mln dolarów został wysłany z zakładu w Morowali do portów w Chinach, a następnie kolejne dostawy o wartości 470 mln dolarów w 2025 r. Przetworzona ruda była transportowana lądem do zakładów produkcji katod Huayou w Quzhou, niedaleko Szanghaju, oraz w Yulin, niedaleko granicy z Wietnamem. Jeśli śledzisz wyniki w domu, to dużo pieniędzy zmienia właściciela za coś, co kiedyś było lasem.

Publiczne dokumenty nie ujawniają konkretnych ilości ani terminów sprzedaży od Huayou do CATL, co byłoby potrzebne do bezpośredniego powiązania konkretnych dostaw rudy z akumulatorami samochodowymi, ale Huayou potwierdziło dostawy na poziomie grupy do CATL w odpowiedzi na zapytanie regulacyjne Szanghajskiej Giełdy Papierów Wartościowych w 2024 r. Chengdu B&M, spółka zależna Huayou na dalszym etapie przetwarzania, również potwierdziła dostawy "dużych ilości" do CATL. Więc nie jest to bezpośrednia linia, ale raczej bardzo sugestywna linia przerywana.

Śledztwo, opublikowane we współpracy z Voxeurop i innymi europejskimi partnerami medialnymi, prześledziło dostawy z kopalń i rafinerii na Sulawesi do Chin, a następnie z fabryk katod Huayou i akumulatorów CATL do linii montażowych producentów samochodów w USA i Europie. Na przykład zakład Volkswagena w Brunszwiku otrzymał w październiku 2024 r. dostawę 24 ton modułów ogniw o wartości około 390 000 dolarów, zgodnie z danymi z Volza, platformy handlowej. To mniej więcej waga czterech dorosłych słoni, gdyby słonie były zrobione z komponentów akumulatorów.