In een verbluffende vertoning van 'dat hadden we eerder moeten checken', hebben onderzoekers van de Okayama University of Science, Tokyo City University, het Natural History Museum en Kishiwada City (Osaka Prefecture) vier fossiele botten opgegraven die zich ongeveer drie decennia lang in het volle zicht hadden verstopt. De botten werden gevonden in gesteente met mosasaurusresten die waren verzameld in Kishiwada City, Osaka Prefecture.

De ster van de show is een premaxilla - het bot helemaal vooraan in de bovenkaak - en het is de eerste keer dat zo'n bot is bevestigd in een mosasaurusfossiel dat in Japan is ontdekt. Want natuurlijk zou de eerste zich in een la verstoppen. Andere eigenaardige anatomische kenmerken komen niet overeen met eerder beschreven mosasauriërs, wat suggereert dat dit wezen een nieuwe soort voor de wetenschap zou kunnen zijn.

Mosasauriërs, voor de niet-ingewijden, waren grote mariene reptielen die tijdens het Laat-Krijt, ongeveer 98 tot 66 miljoen jaar geleden, door de oceanen van de wereld zwierven. Zie ze als het antwoord van de oceaan op Godzilla, maar dan met een betere mondhygiëne.

De fossielen werden oorspronkelijk ontdekt tussen 1990 en 1992 in Sobura, Kaizuka City, Osaka Prefecture, en later bewaard in het Natural History Museum, Kishiwada City. Toen onderzoekers onlangs besloten om in onvoorbereide stukken gesteente te porren, vonden ze vier fossiele botten die nog steeds in het omringende materiaal waren ingebed. Het is alsof je geld vindt in een oude jaszak, behalve dat het geld een 66 miljoen jaar oud reptielenschedeldeel is.

De premaxilla is een groot probleem omdat het het eerste bevestigde exemplaar is van dit schedelbot in een Japanse mosasaurus. In de jaren '90 hadden wetenschappers minder mosasaurusexemplaren om te vergelijken, dus konden ze niet zien wat ze hadden. Nu, met tientallen jaren aan opgebouwde anatomische kennis, hebben ze het eindelijk uitgezocht. Beter laat dan nooit, toch?

Onderzoekers onderzochten ook het basisfenoïde, een bot nabij de hersenpan, en vonden enkele onderscheidende kenmerken: korte, hoornachtige uitsteeksels en geen ventrale mediane groef. Deze kenmerken komen niet overeen met bekende mosasauriërs, wat wetenschappelijk gezegd is voor 'we hebben misschien een nieuwe soort in handen'.

De bevindingen benadrukken de waarde van het opnieuw bekijken van onvoorbereide museumexemplaren. Fossielen die tientallen jaren zijn opgeslagen, kunnen nog steeds belangrijke ontdekkingen opleveren - wat bewijst dat uitstelgedrag soms loont. De ontdekking zou ook kunnen helpen om een duidelijker beeld te schetsen van mariene ecosystemen in het noordwesten van de Stille Oceaan tijdens het Krijt. Maar of dit echt een nieuwe soort is, vereist meer onderzoek.

De resultaten werden gepresenteerd op de 177e jaarvergadering van de Palaeontological Society of Japan, gehouden aan de Osaka Metropolitan University op 27 juni 2026. Materiaal verstrekt door Okayama University of Science. Opmerking: inhoud kan zijn bewerkt voor stijl en lengte.