W oszałamiającym pokazie „powinniśmy byli to sprawdzić wcześniej” naukowcy z Okayama University of Science, Tokyo City University, Natural History Museum i miasta Kishiwada (prefektura Osaka) odkryli cztery kości kopalne, które ukrywały się na widoku przez około trzy dekady. Kości znaleziono w skale zawierającej szczątki mozazaura, zebrane w Kishiwada City w prefekturze Osaka.

Gwiazdą programu jest przedszczękowa – kość na samym przodzie górnej szczęki – co oznacza pierwszy raz, kiedy taką kość potwierdzono w skamieniałości mozazaura odkrytej w Japonii. Bo oczywiście, pierwsza musiała ukrywać się w szufladzie. Inne osobliwe cechy anatomiczne nie pasują do żadnych wcześniej opisanych mozazaurów, co sugeruje, że stworzenie to może być gatunkiem nowym dla nauki.

Mozazaury, dla niewtajemniczonych, to duże gady morskie, które przemierzały oceany świata w późnej kredzie, około 98–66 milionów lat temu. Myślcie o nich jak o oceanicznej odpowiedzi Godzilli, ale z lepszą higieną jamy ustnej.

Skamieniałości zostały pierwotnie odkryte w latach 1990–1992 w Sobura, Kaizuka City, prefektura Osaka, a później zachowane w Muzeum Historii Naturalnej w Kishiwada City. Kiedy naukowcy niedawno postanowili pogrzebać w nieprzygotowanych kawałkach skał, znaleźli cztery kości kopalne wciąż osadzone w otaczającym materiale. To jak znalezienie pieniędzy w starej kieszeni płaszcza, tyle że pieniądze to 66-milionowa część czaszki gada.

Przedszczękowa to wielka sprawa, ponieważ to pierwszy potwierdzony przykład tej kości czaszki u japońskiego mozazaura. W latach 90. naukowcy mieli mniej okazów mozazaurów do porównania, więc nie mogli stwierdzić, co mają. Teraz, po dziesięcioleciach zgromadzonej wiedzy anatomicznej, w końcu to rozgryźli. Lepiej późno niż wcale, prawda?

Naukowcy zbadali również basisphenoid, kość w pobliżu mózgoczaszki, i znaleźli charakterystyczne cechy: krótkie, rogowe wypustki wystające i brak brzusznego rowka pośrodkowego. Te cechy nie pasują do żadnych znanych mozazaurów, co jest naukowym określeniem na „możemy mieć nowy gatunek na rękach”.

Odkrycia podkreślają wartość ponownego przeglądania nieprzygotowanych okazów muzealnych. Skamieniałości przechowywane przez dziesięciolecia mogą wciąż przynosić ważne odkrycia – co dowodzi, że prokrastynacja czasem się opłaca. Odkrycie może również pomóc w nakreśleniu jaśniejszego obrazu ekosystemów morskich w północno-zachodnim Pacyfiku w okresie kredy. Ale czy to naprawdę nowy gatunek, będzie wymagało dalszych badań.

Wyniki zaprezentowano na 177. dorocznym spotkaniu Palaeontological Society of Japan, które odbyło się na Osaka Metropolitan University 27 czerwca 2026 roku. Materiały dostarczone przez Okayama University of Science. Uwaga: Treść może być edytowana pod kątem stylu i długości.