SpaceX heeft vandaag aangekondigd dat het van plan is om zijn 14e Starship-missie al op 22 september te lanceren, in afwachting van goedkeuring door de autoriteiten. Deze vlucht is opmerkelijk omdat het de eerste keer is dat het bedrijf probeert het experimentele voertuig in een baan om de aarde te brengen - een mijlpaal die een paar pogingen, een paar explosies en een paar harde plonslandingen heeft gekost om te bereiken.

De beoogde lanceertijd is 7:15 uur lokale tijd in Texas (12:15 UTC), met een lanceervenster van 75 minuten. De zonsopgang in Brownsville, Texas, is om 7:17 uur CT, wat betekent dat de lancering enkele opvallende beelden zou kunnen opleveren - ervan uitgaande dat de raket meewerkt en de lucht het niet erg vindt om overschaduwd te worden.

De superzware draagraket zal 26 van de grotere V3 Starlink-satellieten naar een baan 275 km boven de aarde brengen. In een update op zijn website zei SpaceX dat de bovenste trap van Starship zal proberen zes rondjes om de aarde te voltooien voordat zijn missie na ongeveer 10 uur is voltooid. Dat is ongeveer de lengte van een transatlantische vlucht, maar met meer satellieten en minder pinda's.

Het bereiken van een baan zou een belangrijke mijlpaal betekenen in de Starship-ontwikkelingscampagne van het bedrijf, die op 20 april 2023 zijn eerste testvlucht uitvoerde en sindsdien met vallen en opstaan vooruitgang heeft geboekt. Met de komende missie blijft SpaceX het Starship-voertuig aanpassen terwijl het de derde iteratie van de Super Heavy-booster en de bovenste trap van Starship probeert te verbeteren. Na recente successen lijkt het bedrijf dichter bij de ontwikkeling van een volledig herbruikbare, superzware draagraket te zijn - een doel dat door mensen die zowel van ruimtevaart als van middeleeuwse metaforen houden, is beschreven als "de heilige graal".

Tijdens de meest recente Starship-testvlucht op 24 juli presteerde de eerste trap van het voertuig nominaal tijdens de klim. Na een succesvolle boostback-burn ondervond het voertuig echter problemen tijdens de terugkeer door de atmosfeer van de aarde.

"In de terminale fase van de burn vertoonden de drie middelste motoren tekenen van ijsverstopping, wat een vroegtijdig einde aan de manoeuvre veroorzaakte", zei SpaceX in zijn update op dinsdag. "De booster probeerde vervolgens een landingsburn, waarbij 8 van de 13 geplande motoren opnieuw ontstaken voordat de booster een harde plonslanding maakte in de Golf. De Super Heavy op deze komende vlucht heeft hardwareaanpassingen om de filtering naar de motoren te verbeteren en softwarewijzigingen om de betrouwbaarheid van het opnieuw ontsteken te vergroten."

Daarom zal deze eerste trap niet proberen terug te keren naar de lanceerplaats. In plaats daarvan zal hij proberen een gecontroleerde landing te maken in de Golf van Mexico. Als dat lukt, zou dit een eerste-trapvangst mogelijk kunnen maken op de volgende vlucht van Starship - want een raket vangen met gigantische mechanische eetstokjes is blijkbaar de nieuwe standaard voor een goede dag op kantoor.

Tijdens de komende testvlucht zal de bovenste trap voor het eerst proberen een baan te bereiken en operationele payloads te ontplooien. Deze Starlink-satellieten, aanzienlijk capabeler dan de V2 mini Starlink-satellieten die tijdens een Falcon 9-missie werden gelanceerd, zullen vervolgens hun eigen voortstuwing gebruiken om hun banen te verhogen. Want waarom genoegen nemen met één baan als je een betere kunt hebben?

Ondanks een grotendeels succesvolle ocea landing van de bovenste trap van Starship tijdens de testvlucht in juli, zal deze missie niet proberen de bovenste trap terug te laten keren naar de lanceerplaats in Texas. In plaats daarvan is SpaceX van plan meer gegevens te verzamelen over de prestaties van het hitteschild. Het bedrijf zei dat het sinds de missie twee maanden geleden verschillende upgrades had doorgevoerd, op basis van gegevens die zowel tijdens de vlucht als na de terugvinding in de Indische Oceaan, grotendeels intact, van het voertuig waren verkregen.

"[De upgrades] omvatten extra bevestigingsmechanismen toegevoegd aan tegels in gebieden die als het meest risicovol worden beschouwd om tijdens de klim los te raken, het aanpakken van onlangs ontdekte gebieden die stromingspaden achter tegels voor plasma bieden, en het vliegen van meerdere gebieden met een gebogen tegelontwerp dat heeft aangetoond de verwarming in de spleten tussen tegels te kunnen verminderen", zei het bedrijf. Met andere woorden, ze lijmen het hitteschild beter vast en hopen op het beste - wat in feite de hele geschiedenis van de ruimtevaart is.