Nigel Farage heeft altijd al een talent gehad voor politiek theater - en daar gaat hij weer. Nadat hij Westminster had opgewonden met een teasend social media-bericht over zijn 'toekomst in het openbare leven', stapte hij het podium van Reform op, voor de camera van Reform en zonder journalisten in de zaal, om uiteen te zetten hoe hij opnieuw de schijnwerpers en het initiatief zou grijpen. Zijn toespraak hield de kop pas in de laatste zinnen: hij zal aftreden als parlementslid en vervolgens de zetel van Clacton in Essex, die hij de afgelopen twee jaar heeft bekleed, opnieuw betwisten.

De afgelopen weken, en zelfs dagen, stond Nigel Farage onder druk. Kop na kop over zijn relaties met rijke lui die hem geld wilden geven en zijn gebrek aan bereidheid om dit te openbaren en te registreren, later onthuld door journalisten, betekende dat hij met zijn rug tegen de muur stond. Hij heeft herhaaldelijk volgehouden dat hij niets hoefde te openbaren over wat volgens hem persoonlijke geschenken waren van vóór zijn terugkeer naar de politiek. De wekelijkse, soms dagelijkse, stroom van Reform-persconferenties in Westminster was opgedroogd. De Parlementaire Commissaris voor Normen had een onderzoek geopend naar de £5 miljoen gift die Farage had ontvangen van de in Thailand gevestigde Britse crypto-miljardair Christopher Harborne, maar besloot niet te openbaren. Farage hield vol dat hij dat niet hoefde, omdat het een persoonlijk geschenk was. Velen wezen op de regels die dergelijke openbaarmakingen eisen voor voordelen ontvangen in de 12 maanden voor de verkiezing - en er begon een onderzoek. En de koppen bleven komen - niet in de laatste plaats het onderzoek van de Sunday Times, gepubliceerd in het weekend, naar de steun die Farage kreeg van George Cottrell, een man die eerder in de VS was veroordeeld en gevangengezet voor fraude.

Een belangrijk punt om te begrijpen is dat het onderzoek van de Parlementaire Commissaris voor Normen, Daniel Greenberg, op zichzelf al tot een tussentijdse verkiezing had kunnen leiden. Toegegeven, we waren nog een paar stappen verwijderd, maar een groeiend aantal mensen in Westminster verwachtte die waarschijnlijkheid. In die situatie had Nigel Farage gedwongen kunnen worden om zijn kiezers onder ogen te komen. In deze situatie probeert hij het initiatief te grijpen en het zelf te laten gebeuren. Sprekend met zijn bondgenoten na zijn aankondiging, hoor ik dat zijn doel gedurende de komende campagne - zoals hij zelf in zijn toespraak zei - is om dit duidelijk te framen als 'het volk versus het establishment', zoals een vriend het verwoordde. 'Dit is Nigel die de agenda bepaalt, hij is doodziek van beoordeeld worden door Sky, The Times en Daniel Greenberg,' voegden ze eraan toe. De verwijzing naar Sky News is omdat Farage kookt van woede over wat hij ziet als de recente 'intimidatie' van zijn dochter in een van zijn eigendommen. Sky houdt vol dat ze zich gepast hebben gedragen.

Reform is van plan, zo hoor ik, om de tussentijdse verkiezing zo snel mogelijk te laten plaatsvinden. Ze zullen onmiddellijk beginnen met de parlementaire formaliteiten. Dit betekent dat Farage een kroonbenoeming krijgt die hem belet parlementslid te zijn - ofwel Crown Steward and Bailiff of the Chiltern Hundreds of Crown Steward and Bailiff of the Manor of Northstead. Zodra dit is gebeurd en de zetel van Clacton vacant is, kan de writ in het Lagerhuis worden verplaatst om een tussentijdse verkiezing uit te schrijven, terwijl het parlement nog zit en vóór het zomerreces aan het einde van volgende week begint. Dat zou waarschijnlijk een tussentijdse verkiezing betekenen ergens volgende maand - net zoals een nieuwe regering onder leiding van Andy Burnham waarschijnlijk aan de macht komt.

De vraag is nu hoe de tegenstanders van Reform reageren. Restore Britain, geleid door voormalig Reform-parlementslid Rupert Lowe, heeft al gezegd niet mee te doen. Reform lokt Labour uit om mee te doen, met de bewering dat dit Burnhams eerste grote test zou zijn. Maar Team Burnham noemt het een 'gimmick' en de premier, op de NAVO-top in Ankara in Turkije, heeft het een 'wanhoopsstunt' genoemd. En er is een precedent in deze situaties voor tegenstanders om geen kandidaten te stellen - en te betogen dat ze niet meedoen aan wat zij zien als een publiciteitsstunt. In 2008 trad Conservatief parlementslid David Davis af van zijn zetel van