Opgericht tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog om de regering te adviseren, is de Nationale Academie van Wetenschappen lange tijd een van de meest prestigieuze wetenschappelijke organisaties geweest, bekend om het samenbrengen van toptalent voor uitgebreide rapporten over wetenschappelijke en technologische kwesties. Deze rapporten schuwden publieke controverse of het beledigen van machtige groepen niet, maar ze wisten over het algemeen het respect te behouden van de overheidsorganisaties die hen financierden. Die reeks, zo lijkt het, is nu naar de knoppen.

Gisteren legde een diepgravend verhaal van Politico de escalerende breuk bloot tussen de Nationale Academie en Republikeinse politici, die aanstoot hebben genomen aan een rapport over de toeschrijving van weersgebeurtenissen aan door de mens veroorzaakte klimaatverandering - een rapport waarvan fossielebrandstofbedrijven vrezen dat het kan leiden tot bevindingen van aansprakelijkheid in de vele rechtszaken tegen hen.

De voorzitter van de Nationale Academie, Marcia McNutt, heeft geprobeerd de politieke hitte te ontwijken door de openlijke vijandigheid van de Trump-regering jegens de wetenschap grotendeels te negeren in haar jaarlijkse 'staat van de wetenschap'-toespraken. Maar die strategie heeft de organisatie niet uit de Republikeinse schijnwerpers gehouden, dankzij projecten die onder eerdere regeringen zijn gestart. Een van die projecten, de vierde editie van het Referentiehandboek voor Wetenschappelijk Bewijs, werd voorbereid voor het Federaal Gerechtelijk Centrum om rechters te helpen bij het omgaan met wetenschappelijke kwesties in de rechtszaal.

Voor het eerst bevatte dat handboek een hoofdstuk over klimaatverandering, dat door de mens veroorzaakte klimaatverandering als gevestigde wetenschap behandelde (wat het ook is). Een groep Republikeinse procureurs-generaal nam hier aanstoot aan, en beschouwde de opname van experts die betrokken zijn bij klimaatprocessen als vooringenomenheid in plaats van deskundigheid. Ze eisten dat het Federaal Gerechtelijk Centrum het hoofdstuk zou intrekken - en het centrum gaf meteen toe. De Nationale Academie weigerde echter dit voorbeeld te volgen en liet het oorspronkelijke, intacte rapport op haar website staan.

Dat leidde ertoe dat een groep van 11 Republikeinse afgevaardigden een brief stuurde naar het hoofd van het Bureau voor Management en Begroting, waarin ze 'respectvol aandrongen' op een onderzoek of de Nationale Academie 'geschorst of uitgesloten zou moeten worden van alle federale financiering'. Hun klacht: het rapport miste 'onafhankelijke, betekenisvolle peer review van wetenschappers met uiteenlopende opvattingen over klimaatwetenschap' - dat wil zeggen, mensen die weigeren het bewijs voor door de mens veroorzaakte klimaatverandering te accepteren. Evenzo, toen de Nationale Academie een bijgewerkt klimaatrapport organiseerde, dreigden leden van het Congres met een onderzoek, terwijl het Ministerie van Energie een groep fringe-tegenstanders bijeenriep om iets te produceren dat suggereert dat koolstofemissies waarschijnlijk wel oké zijn.

Waarom al die ophef over wetenschappelijk advies aan rechters? Het gaat om toeschrijving: onderzoekers kunnen nu de waarschijnlijkheid bepalen dat extreme weersgebeurtenissen plaatsvinden met en zonder broeikasgasemissies, en sommige gebeurtenissen zouden simpelweg niet hebben plaatsgevonden zonder door de mens veroorzaakte opwarming. Die duidelijkheid heeft onderzoekers in staat gesteld om financiële schade door catastrofaal weer te koppelen aan de invloed van specifieke fossielebrandstofbedrijven. Als die studies breed worden geaccepteerd, kunnen rechters ze toelaten als bewijs in rechtszaken tegen die bedrijven.

De meeste eerdere rechtszaken tegen fossielebrandstofbedrijven zijn mislukt omdat rechters oordeelden dat het zaken van federaal beleid waren. Maar economische schade is al lang het domein van de rechtbanken, en een direct verband tussen bedrijfspraktijken en stormschade kan moeilijker te ontwijken zijn. Daar komt de Nationale Academie weer om de hoek kijken: een commissie die tijdens de Biden-regering is gevormd, evalueert de wetenschappelijke status van toeschrijvingsstudies. Oliebedrijven, bezorgd genoeg, hebben derden ingehuurd om toegang te vragen tot de e-mails van commissieleden aan openbare universiteiten.

Dit alles suggereert dat de strijd om dit rapport op het punt staat hevig te worden. De geloofwaardigheid en financiering van de Nationale Academie zullen waarschijnlijk te maken krijgen met aanhoudende aanvallen, wat mogelijk op wetenschap gebaseerd beleid in de VS permanent kan beschadigen. En wanneer zelfs basisfeiten gepolitiseerd kunnen worden...