Een eerste studie in zijn soort naar libellen en waterjuffers in de West-Ghats van India heeft bevindingen onthuld die even fascinerend als alarmerend zijn - wat eigenlijk elke milieu-studie tegenwoordig is.

Het onderzoek, gefinancierd door het Department of Science and Technology van de Indiase overheid en uitgevoerd gedurende twee jaar (2021-2023) in vijf Indiase staten, identificeerde 143 soorten libellen en waterjuffers in de West-Ghats, waarvan er minstens 40 endemisch zijn voor de regio. Maar hier komt de twist: onderzoekers konden 79 extra soorten niet vinden die eerder waren gemeld, wat neerkomt op een afname van bijna 35% in soortenaantal.

Pankaj Koparde, de evolutionair ecoloog die de studie leidde, biedt twee mogelijkheden: ofwel zijn die soorten uiterst zeldzaam of seizoensgebonden en werden ze gemist, ofwel - de minder vrolijke optie - zijn sommige uitgestorven.

"Libellen en waterjuffers zijn goede indicatoren voor de gezondheid van een regio," zegt Koparde. "Bijgevolg, wanneer hun aantallen dalen, kan dat wijzen op de mogelijke degradatie van een ecosysteem." Vertaling: als de beestjes verdwijnen, is de hele buurt in de problemen.

De West-Ghats - een UNESCO-werelderfgoedlocatie en een 1600 km lang gebergte langs de westkust van India - is een van de belangrijkste wetlands van het land, thuis voor minstens 325 wereldwijd bedreigde soorten en meer dan 30% van India's planten- en dierenleven. Het staat ook onder zware druk: de International Union for Conservation of Nature (IUCN) beoordeelde het als "significant concern" in haar rapport van 2025, met verwijzing naar verstedelijking, uitbreiding van landbouw, begrazing door vee, infrastructuurontwikkeling (windmolens en dammen, we kijken naar jullie), invasieve soorten en mijnbouw.

Het slechte nieuws houdt daar niet op. Een studie uit 2025 wees uit dat een populatie zeldzame spiegelkikkers verdween nadat fotografen hun delicate bosbodemhabitat vertrapten. Een studie uit 2024 toonde aan dat landbouwpraktijken kikkersoorten bedreigen. En een vogelonderzoek uit 2023 noteerde een afname van 75% in 12 endemische vogelsoorten. De West-Ghats is eigenlijk een biodiversiteitspatiënt in kritieke toestand.

Koparde en zijn team trokken door met mos bedekte rivieroevers en mangrovemoerassen om de studie uit te voeren, waarbij ze onderweg zeven nieuwe soorten libellen en waterjuffers ontdekten. Ze noemden er één Protosticta armageddonia - een knipoog naar "ecologische armageddon", de term voor catastrofale afnames van insectenpopulaties wereldwijd. Want niets zegt "we zitten in de problemen" als een beestje vernoemen naar de apocalyps.

Het team maakt nu een genetische bibliotheek van alle gedocumenteerde soorten, wat kan helpen bij het traceren van evolutionaire oorsprongen. Aangezien de West-Ghats ontstonden toen het supercontinent Gondwana uiteenviel tijdens het Jura, ongeveer 150 miljoen jaar geleden - ouder dan de Himalaya - kunnen de soorten daar wortels hebben die teruggaan tot dat oude landmassief. Zoals Koparde het zegt: "De soorten die daar bestaan, kunnen evolutionaire wortels hebben in het supercontinent Gondwana."

Dus terwijl libellen en waterjuffers verdwijnen, weten we tenminste dat ze al bestaan sinds voor Pangea uit elkaar viel. Kleine troost, maar we nemen wat we krijgen.