Bijna een op de vijf jongvolwassenen vapet nu, volgens een peiling van Gallup uit augustus, waaruit ook bleek dat 9 procent van alle volwassenen vapet. Nicotinezakjes zijn ondertussen ook vooral populair onder jongeren. Amerika krijgt dus steeds meer een generatie wier gewoontes er heel anders uitzien dan die van hun ouders - een realiteit die progressieven onder ogen moeten zien, betoogt Svante Myrick, voorzitter van People For the American Way, en een electoraat dat ze zouden moeten proberen te dienen.

Myrick leerde het belang van het onder ogen zien van de realiteit als burgemeester van Ithaca tijdens de opioïdencrisis. In 2014 stierven drie mensen in Ithaca aan heroïneoverdoses in slechts 10 dagen. Mensen zagen anderen sterven terwijl Amerika discussieerde over de vraag of harm reduction op de een of andere manier drugsgebruik goedkeurde. Dus ontwikkelde Ithaca het Ithaca Plan, dat preventie, behandeling, wetshandhaving en harm reduction samenbracht - en zelfs voorstelde om gecontroleerde injectie te verkennen.

Zijn argument was toen simpel: als je doel behandeling en herstel is, gebruik dan op bewijs gebaseerde benaderingen om mensen te beschermen, en begin met ze in leven te houden. Tabak vormt andere risico's, maar de bestuurlijke les is bekend: veroordeling is geen vervanging voor verstandig beleid, en moreel oordeel is geen vervanging voor bewijs.

En het bewijs is veranderd. De Food and Drug Administration zegt expliciet dat geen enkel tabaksproduct veilig is - maar zegt ook dat tabaksproducten zich op een continuüm van risico bevinden: sigaretten zijn het schadelijkst, terwijl niet-verbrande producten waaronder e-sigaretten en nicotinezakjes over het algemeen lagere gezondheidsrisico's met zich meebrengen. In juni ging de FDA verder en machtigde 20 Zyn-nicotinezakjes om een claim over verlaagd risico te voeren, waarin wordt uitgelegd dat het gebruik ervan in plaats van sigaretten het risico op verschillende grote aan roken gerelateerde ziekten verlaagt.

Het bewijs over vapen wordt ook sterker. In een commentaar in JAMA van juli behandelde Jamie Hartmann-Boyce, assistent-professor aan de Universiteit van Massachusetts, wat zij het echte dilemma noemde waarmee artsen worden geconfronteerd die rokers adviseren. Het onderliggende bewijs, schreef ze, toont aan dat nicotine-e-sigaretten effectiever zijn voor het stoppen met roken dan door de FDA goedgekeurde nicotinevervangende therapieën. Een begeleidend JAMA-artikel beval aan om e-sigaretten te integreren in gesprekken van clinici met volwassenen die proberen te stoppen met sigaretten.

Dat maakt vapen niet onschadelijk. Nicotine is verslavend. Kinderen zouden het niet moeten gebruiken. Langetermijneffecten vereisen voortgezet onderzoek. Maar "niet onschadelijk" en "net zo schadelijk als sigaretten" zijn heel verschillende uitspraken - een onderscheid dat ergens tussen het persbericht en de paniek vaak verloren gaat.

Voor beleidsmakers roept dat vragen op over hoe verstandige regulering eruitziet: leeftijdsverificatie, productienormen, openbaarmaking van ingrediënten, beperkingen op marketing gericht op kinderen, en een FDA-autorisatiesysteem dat gereguleerde producten kan onderscheiden van illegale.

Er is ook een generationele politieke realiteit die het waard is te begrijpen. Vapen komt het meest voor onder Amerikanen onder de 30, en Pew vindt momenteel dat geregistreerde kiezers in die leeftijdsgroep Democratische congreskandidaten verkiezen met een marge van 47 procent tegen 24 procent. Die statistieken overlappen elkaar; ze bewijzen niet dat tabaksbeleid iemands stem bepaalt. Wat ze wel aantonen, is dat miljoenen jonge Amerikanen die zich met Democratische waarden verbonden voelen, deze producten gebruiken.

Myricks ervaring in Ithaca leerde hem dat schaamte verslaving niet laat verdwijnen. Net zomin als doen alsof mensen ergens mee stoppen simpelweg omdat de overheid wenst dat ze dat doen. Goed overheidsbeleid begint met de wereld zoals die werkelijk bestaat - en een ondersteunende hand uitsteken in plaats van een opgeheven vingertje.

Democraten hebben de kans om op deze kwesties te campagne te voeren en te worden gezien als een zorgzame maar niet-oordelende partij; meer als coole ouders en minder als de ergste leden van een homeowners' association-bestuur.