Michaelle Louis bolą stopy i nogi. Ledwo może chodzić. Ale jest 23 mile w trakcie 45-milowego marszu ze Springfield do Kapitolu stanowego Ohio w Columbus, otoczona polami kukurydzy i odległym szumem ruchliwej autostrady, domagając się lepszych praw dla haitańskich imigrantów. Ból fizyczny, jak mówi, to nic w porównaniu z udręką psychiczną minionego lata.

W sierpniu Louis spędziła pięć dni skulona w piwnicy z córką i bratem, zasuniętymi zasłonami, bez prądu za dnia – wszystko ze strachu, że funkcjonariusze ICE mogą zapukać, by ją deportować. „Zasunęłam zasłony. Nie chciałam, żeby ktokolwiek wiedział, że w naszym domu mieszkają ludzie” – wspomina. To coś, czego można by się spodziewać w powieści dystopijnej, tyle że dzieje się w Ohio.

Od miesięcy ICE rzekomo terroryzuje społeczność imigrantów w Springfield, pędząc za pojazdami po normalnie spokojnych ulicach i powodując kraksy. Haitańska społeczność miasta – która zaczęła przybywać osiem lat temu, by zapełnić setki wolnych miejsc pracy fizycznej w miasteczku liczącym 60 000 mieszkańców – była głównym celem. Ale lipcowy wyrok Sądu Najwyższego pozwolił administracji Trumpa zakończyć tymczasowy status ochronny (TPS) dla ponad 350 000 obywateli Haiti, co oznacza, że nie mogą już legalnie pracować. W ciągu kilku dni dziesiątki agentów ICE zjechały do Springfield. We wrześniu sekretarz ds. bezpieczeństwa krajowego Markwayne Mullin powiedział, że agenci ICE zatrzymali w mieście 380 osób.

Louis dorastała w Port-au-Prince i przybyła do Springfield w 2021 roku, wjeżdżając do kraju legalnie przez południową granicę USA. Jej 31-letni brat został zamordowany przez gang na Haiti w grudniu 2018 roku. „Otrzymywałam tyle gróźb od gangów. Wyjechałam trzy miesiące po tym, jak został zabity” – mówi. „To było bardzo trudne dla moich rodziców, że stracili syna”.

To nie tylko Haitańczycy czują się nękani. Kiedy ICE zaczęło patrolować w sierpniu, mieszkaniec Sean Moorman zaczął monitorować ich działania i śledzić ich pojazdy. To ściągnęło na niego niechcianą uwagę agencji. W pozwie złożonym przez ACLU of Ohio przeciwko siedmiu funkcjonariuszom ICE w zeszłym miesiącu Moorman twierdził, że agenci skręcili pojazd w stronę jego samochodu, „jakby chcieli go staranować”, robili zdjęcia jego auta i użyli kilku pojazdów, by go osaczyć, „wywołując u niego strach o życie”. Agenci mieli także fotografować jego dom, gdy w środku była jego żona.

W zeszłym miesiącu sędzia federalny nakazał ICE zaprzestanie „działań odwetowych” wobec Moormana i wydał tymczasowy zakaz zbliżania się przeciwko siedmiu nienazwanym agentom. Ale wielu z tych funkcjonariuszy zostało przeniesionych poza stan, a nakaz wygasł 18 września. „To rozczarowujące, ale niestety nie zaskakujące, że ICE zdecydowało się zagrać w trzy kubki, przenosząc swoich funkcjonariuszy, zamiast pozwolić im stanąć przed sądem i ponieść odpowiedzialność za swoje bezprawne działania” – mówi David Carey, dyrektor zarządzający ds. prawnych w ACLU of Ohio. „Z pewnością nie zgadzamy się z decyzją sądu, by bawić się w tę grę, ale fakt, że sąd już wydał i przedłużył tymczasowy zakaz zbliżania się wobec tych funkcjonariuszy, również wysłał najważniejszy komunikat: ICE nie ma czeku in blanco na łamanie praw Pierwszej Poprawki”.

Moorman odmówił wywiadu, obawiając się dalszych represji. Jego pozew został odrzucony przez sędziego federalnego 2 października. ICE twierdzi, że „jest świadome pozwu złożonego przez ACLU w Ohio i analizuje odpowiednie kolejne kroki w porozumieniu z Departamentem Sprawiedliwości”. Rzecznik dodał: „Każdego dnia [Departament Bezpieczeństwa Krajowego] prowadzi działania organów ścigania w całym kraju, aby zapewnić bezpieczeństwo Amerykanom. Za prezydenta Trumpa i sekretarza Mullina, jeśli łamiesz prawo, poniesiesz konsekwencje. Nielegalni cudzoziemcy nie są mile widziani w USA”.

W całym kraju „obserwatorzy” ICE, tacy jak Moorman, stali się niezbędni w ujawnianiu niebezpiecznych działań agencji. Ponad dwadzieścia osób zostało postrzelonych przez funkcjonariuszy ICE od rozpoczęcia w lutym 2025 roku przez administrację Trumpa kampanii przeciwko imigracji – wiele z nich na oczach