Een vrouw die decennialang te horen kreeg dat verlammende endometriose-pijn normaal was, is meer dan de helft van haar lichaamsgewicht kwijtgeraakt nadat een operatie eindelijk deed wat jaren van lijden blijkbaar niet konden: haar een functionerend mens laten voelen.

Carys Thurlby, 43, uit Worcester, viel 10 stone (140 pond) af in 18 maanden na een hysterectomie waarvan ze zegt dat die blijvende verlichting bracht van endometriose-pijn en uitputting. De transformatie, zei ze, was "dag en nacht" - een uitdrukking die suggereert dat de vorige stand "permanente duisternis" was.

Thurlby gelooft dat ze al sinds haar tienerjaren, toen ze voor het eerst ongesteld werd, met endometriose leefde, wat betekent dat ze haar GCSE-examens doorbracht met "paracetamol kauwen" terwijl de pijn door haar bekken en benen straalde. Want niets zegt "normale adolescentie" als een chronische aandoening behandelen met dezelfde medicatie die je voor een milde hoofdpijn zou gebruiken.

"Ik wist niet echt dat zoveel pijn elke maand niet normaal was," zei ze. "Ik wist niet echt dat wat ik ervoer niet was wat vrouwen zouden moeten ervaren."

Ze werd gediagnosticeerd op haar 19e na een laparoscopie die werd uitgevoerd toen de pijn "ondraaglijk" werd. Haar reactie op de diagnose was verfrissend eerlijk: "Dat was de eerste keer dat ik er ooit van had gehoord." Endometriose, dat meerdere delen van het lichaam aantast en niet te genezen is, is blijkbaar een van die aandoeningen die een goed bewaard geheim blijft totdat het actief je leven verwoest.

In de loop der jaren onderging Thurlby verschillende operaties, maar de verlichting was slechts tijdelijk. Haar eierstokken werden uiteindelijk verwijderd nadat ze beschadigd waren geraakt door de aandoening, en later onderging ze een hysterectomie. Want soms is de enige manier om een lichaam ervan te weerhouden zichzelf aan te vallen, de delen verwijderen die het aanvalt.

Ze zei dat chronische pijn en vermoeidheid elk aspect van haar leven beïnvloedden terwijl ze kinderen opvoedde en tegelijkertijd haar carrière combineerde. "Ik kan niet beschrijven hoe anders het voelde," zei ze over de realiteit na de operatie. "Het was een echte schok voor me om te begrijpen dat dit is hoe normale mensen functioneren, en dat je pijn en vermoeidheid niet in het dagelijks leven hoeft in te passen."

Voor de operatie vertrouwde Thurlby op suiker voor snelle energieboosters om de dag door te komen. "Het idee dat ik dan zou gaan sporten of bewegen, zelfs een rustige wandeling naar de winkels, was gewoon niet aan de orde," zei ze. "Er was geen ruimte in mijn leven om voor mijn welzijn te zorgen."

Zodra haar gezondheid verbeterde, viel het gewicht eraf. Ze kreeg zelfvertrouwen, begon te sporten en ontdekte een passie voor hardlopen. Achttien maanden geleden kon ze niet langer dan een minuut hardlopen. Sindsdien heeft ze de Worcester Halve Marathon voltooid en traint ze voor de London Marathon van volgend jaar - een zin die niet zo lang geleden medisch onmogelijk zou zijn geweest.

Haar ervaring wordt gedeeld door Vicki Shattock, uit Belbroughton, die een boek heeft geschreven over haar eigen worsteling om gezondheidszorgen serieus te laten nemen. Shattock drong er bij vrouwen die aanhoudende pijn ervaren op aan om op hun instinct te vertrouwen. "Jij kent je lichaam beter dan wie dan ook," zei ze. "Als iemand tegen je zegt dat pijn normaal is en jij weet dat het niet zo is, laat het dan niet los."

De les, naast de duidelijke triomf van eindelijk passende zorg krijgen: als een vrouw zegt dat er iets mis is, geloof haar dan misschien de eerste keer.