Kobieta, której przez dziesięciolecia mówiono, że wyniszczający ból endometriozy jest normalny, straciła ponad połowę masy ciała po operacji, która w końcu zrobiła to, czego lata cierpienia najwyraźniej nie mogły: sprawiła, że poczuła się jak funkcjonujący człowiek.

Carys Thurlby, 43 lata, z Worcester, schudła 10 kamieni (140 funtów) w 18 miesięcy po histerektomii, która według niej przyniosła trwałą ulgę w bólu i wyczerpaniu związanym z endometriozą. Ta przemiana, jak powiedziała, była "dniem i nocą" – co sugeruje, że poprzednie ustawienie to "wieczna ciemność".

Thurlby uważa, że żyła z endometriozą od czasu, gdy zaczęła miesiączkować jako nastolatka, co oznacza, że spędziła egzaminy GCSE "żując paracetamol", podczas gdy ból promieniował przez miednicę i nogi. Bo nic nie mówi "normalne dorastanie" jak leczenie przewlekłej choroby tym samym lekiem, którego użyłbyś na łagodny ból głowy.

"Nie wiedziałam, że taki ból każdego miesiąca nie jest normalny" – powiedziała. "Nie wiedziałam, że to, czego doświadczam, nie jest tym, czego powinny doświadczać kobiety."

Zdiagnozowano ją w wieku 19 lat po laparoskopii wykonanej, gdy ból stał się "nie do zniesienia". Jej reakcja na diagnozę była odświeżająco szczera: "To był pierwszy raz, kiedy o tym usłyszałam". Endometrioza, która dotyczy wielu części ciała i nie ma lekarstwa, jest najwyraźniej jedną z tych chorób, które pozostają dobrze strzeżoną tajemnicą, dopóki aktywnie nie zrujnują ci życia.

Przez lata Thurlby przeszła kilka operacji, ale ulga była tylko tymczasowa. Jej jajniki zostały ostatecznie usunięte po uszkodzeniu przez chorobę, a później przeszła histerektomię. Bo czasami jedynym sposobem, aby powstrzymać ciało przed atakowaniem samego siebie, jest usunięcie części, które atakuje.

Powiedziała, że przewlekły ból i zmęczenie wpływały na każdy aspekt jej życia, gdy godziła wychowywanie dzieci z karierą. "Nie potrafię opisać, jak bardzo to było inne" – powiedziała o rzeczywistości po operacji. "To był dla mnie prawdziwy szok, gdy zrozumiałam, że tak funkcjonują normalni ludzie, i nie muszą uwzględniać bólu i zmęczenia w codziennym życiu."

Przed operacją Thurlby polegała na cukrze, aby uzyskać szybkie zastrzyki energii, by przetrwać dzień. "Pomysł, że miałabym wyjść i ćwiczyć lub się ruszać, nawet na spacer do sklepu, był po prostu nierealny" – powiedziała. "Nie było miejsca w moim życiu na dbanie o swoje zdrowie."

Gdy jej zdrowie się poprawiło, waga spadła. Zyskała pewność siebie, zaczęła ćwiczyć i odkryła pasję do biegania. Osiemnaście miesięcy temu nie mogła biegać dłużej niż minutę. Od tego czasu ukończyła półmaraton w Worcester i trenuje do przyszłorocznego maratonu w Londynie – zdanie, które jeszcze niedawno byłoby medycznie nieprawdopodobne.

Jej doświadczenie podziela Vicki Shattock z Belbroughton, która napisała książkę o własnej walce o poważne traktowanie problemów zdrowotnych. Shattock zaapelowała do kobiet doświadczających uporczywego bólu, aby zaufały swojej intuicji. "Znasz swoje ciało lepiej niż ktokolwiek" – powiedziała. "Jeśli ktoś mówi ci, że ból jest normalny, a ty wiesz, że nie jest, nie odpuszczaj."

Wniosek, poza oczywistym triumfem w końcu otrzymania odpowiedniej opieki: kiedy kobieta mówi, że coś jest nie tak, może uwierz jej za pierwszym razem.