Dalene Basden heeft het soort baan waarbij ze nooit echt vrij is - en de laatste tijd is de kosten van levensonderhoud dat ook niet. Ze werkt met gezinnen die kinderen met speciale behoeften ondersteunen in Lynn, Massachusetts, een overwegend arbeiders- en lage-inkomensstad ten noorden van Boston. Voor Basden betekent dat veel uren op veel plekken. "Ik ontmoet mijn gezinnen waar ze zijn," zegt ze. "Ik ben misschien op de speelplaats. Ik ben misschien op school, of in de supermarkt" om ze te leren prijzen vergelijken en koopjes vinden. En een paar avonden per week komt ze naar een gaarkeuken genaamd My Brother's Table, waar veel van haar cliënten vaste gasten zijn.

Op een recente avond huppelt ze door de eetzaal, checkt ze bij een jonge man of hij die sollicitatie heeft ingevuld waar ze het over hadden. Dan wendt ze zich tot een ander die niet kwam opdagen voor zijn vrijwilligersdienst om de broodwagen te lossen. Een gesprek over toewijding volgt. Tussendoor helpt Basden in de keuken of vult ze borden aan de serveerlijn. "Dit is zo'n vreugde. Ik hou van mijn werk," zegt Basden. "Ik zou het voor niets willen opgeven."

Meer dan dertig jaar in haar carrière, en met een titel als programmadirecteur bij de Children's Friend and Family Services Clinic, een divisie van Justice Resource Institute, verdient Basden een behoorlijk salaris. Dat doet haar man ook, die een busje rijdt voor mensen met een handicap. Ze redden het wel, betaalden hun hypotheek en kwamen rond. Maar de stijgende prijzen van voedsel en vooral benzine knellen hun budget, en Basden zegt dat het niet langer genoeg is. Zo gaven zij en haar man vroeger samen $300 tot $400 per maand uit om hun auto's te tanken. Nu is dat meer dan $600.

Na tientallen jaren hulpbehoevenden te hebben geholpen, heeft Basden nu zelf hulp nodig. Op 71-jarige leeftijd leeft ze plotseling van salaris tot salaris. "Het is gestoord," zegt ze. "Het is net alsof het van de ene op de andere dag gebeurde. Gisteren kon je het betalen, maar vandaag niet." Basden is nu een van de acht op de tien Amerikanen die zeggen moeite te hebben om rond te komen, volgens een nieuwe NPR/PBS News/Marist-peiling. En ze is zich er terdege van bewust dat velen er financieel slechter aan toe zijn dan zij, met bezuinigingen op federale voedselhulp bovenop alles.

Ze blijft cliënten adviseren over budgetteren en sparen, maar nu volgt ze ook haar eigen advies op - en neemt ze zelfs zelf hulp van een voedselbank. Zij en haar man hebben een volwassen zoon met een handicap die bij hen woont, evenals twee kleinkinderen. En ze zegt dat het moeilijk is om genoeg eten op tafel te krijgen. "We eten alleen maar kip," zegt ze. "Ik zou graag wat rundvlees willen, maar het is gewoon veel te duur. Maar zes maanden geleden, als ik rundvlees wilde kopen, ging ik de winkel in en kocht rundvlees. Nu kopen we alleen kip omdat het het goedkoopst is."

Ze bezuinigt overal waar ze kan. Onlangs begon ze dagen over te slaan waarop ze normaal haar zoon naar de plek zou rijden waar hij traint, ook al zegt ze: "het houdt hem gezond." Net als velen leefde Basden op een haar van niet rond kunnen komen. En toen kwam haar kankerdiagnose. Gelukkig, zegt ze, heeft ze een goede zorgverzekering via haar werk en krijgt ze goede behandeling. Maar de eigen bijdragen zijn verpletterend. En dat geldt ook voor de kosten om naar de dokter te komen: deze maand heeft ze vijf afspraken in een ziekenhuis in Boston, ongeveer een uur rijden, om nog maar te zwijgen van de parkeerkosten.

De ironie ontging haar en haar man niet toen het een opluchting leek dat hun benzinekosten volgende maand zullen dalen omdat Basden een operatie ondergaat. "We zeiden: 'Dan besparen we wat geld,'" lacht ze. "Ja, dat is nogal gestoord als je er zo over nadenkt."

Een van de grootste pijnpunten voor Basden is dat ze twee keer moet nadenken over hoeveel ze haar gezinnen op het werk kan helpen vanwege haar eigen financiële problemen. Normaal zou ze in de auto springen om diners te bezorgen, jonge vrouwen uit te dossen en naar een speciaal behoeftenbal te brengen, of een van hen naar een afspraak te rijden.