In een wending die absoluut niemand zal verbazen die onlangs naar een salarisstrookje heeft gekeken, deelt een voedselbank in Kent nu schooluniformen uit aan gezinnen die technisch gezien een baan hebben. The Community Cupboard, dat actief is in West Kingsdown en Swanley, is begonnen met het aanbieden van tweedehands schooluniformen tijdens de vakanties, want blijkbaar is de 'werkende arme' een doelgroep die bestaat buiten alleen een pakkende frase.

Oprichter Tracey Wood, die de liefdadigheidsinstelling al zeven jaar runt, merkt op dat ze 'veel leraren, onderwijsassistenten, veel ziekenhuispersoneel, zelfstandigen' zien - je weet wel, de mensen voor wie we klapten tijdens de pandemie en daarna snel vergaten. 'Het geld dat ze elke maand binnenkrijgen is wat eruit gaat, dus zodra er iets misgaat - of het nu de auto is, de wasmachine - kantelt het gewoon,' zei ze, waarmee ze het precaire financiële koord beschrijft waar veel gezinnen dagelijks op balanceren.

Een onderwijsassistent, die anoniem wilde blijven (waarschijnlijk uit angst dat haar werkgever denkt dat ze het zich niet kan veroorloven om daar te werken), zei dat ondanks dat ze betaald krijgt tijdens de zomer, het 'nog steeds niet genoeg is om elke dag iets te betalen.' Ondertussen zei Laura, die fulltime zorgt voor haar man en kinderen, dat zonder de uniformbank haar kinderen uniformen zouden dragen die te klein zijn, of dat ze bij de school zou moeten smeken om hulp. Want niets zegt 'waardigheid' als bedelen om een iets groter poloshirt.

Agata, moeder van drie, ontvangt 'enorme steun' van de liefdadigheidsinstelling. Haar twee oudsten kunnen nog net in de uniformen van vorig jaar, maar haar jongste heeft nieuwe nodig met schoollogo's - en we weten allemaal dat het logo is waar ze je pakken. 'Als ik iets tweedehands kan krijgen, is dat een enorme hulp, want als je die logoverplichting hebt, gaan de prijzen meteen drie keer zo hoog,' zei ze, eraan toevoegend: 'Ik ben niet iemand die normaal om hulp vraagt, maar ik denk dat kinderen op dit moment echt de prijs betalen.'

Vanaf september mogen scholen niet meer dan drie uniformstukken met branding verplichten (plus een gebrandmerkte stropdas voor middelbare scholen, want we mogen ouders niet een paar euro besparen op een stropdas). Mark Russell, directeur van The Children's Society, zegt dat ouders 'tijdens de zomervakantie in de schulden raken' en 'maaltijden overslaan.' Hij verwelkomde de veranderingen maar beloofde 'de kosten van uniformen in de gaten te houden, zelfs met deze nieuwe veranderingen, en als we moeten campagne voeren voor verdere verandering, dan doen we dat.' Want blijkbaar moeten we campagne voeren voor het basisrecht om je kind te kleden zonder je huis opnieuw te hypothekeren.

Dus, terwijl we weer een schooljaar ingaan, heffen we het glas (of een budgetvriendelijke lunchbox) op The Community Cupboard en alle andere organisaties die de gaten opvullen die het systeem wijd open laat. En als je een leraar, ziekenhuispersoneel of zelfstandige professional bent die hulp nodig heeft, onthoud: er is geen schaamte in vragen. De schaamte ligt bij een samenleving die je daartoe dwingt.