Donald Trump heeft een carrière opgebouwd met risicovolle gokken en het doorbreken van normen, waarbij hij faillissementen omzette in miljardairsstatus en meerdere schandalen in twee presidentstermijnen. Nu verdubbelt de voormalige casinobaas zijn inzet op wat misschien wel zijn grootste gok is: het herstarten van een oorlog met Iran, minder dan een maand na het ondertekenen van een staakt-het-vuren dat hij zelf essentieel noemde om een economische crisis op het niveau van de Grote Depressie te voorkomen.

Vorige week gaf Trump opdracht tot nieuwe aanvallen op Iraanse militaire en infrastructurele doelen, en verklaarde hij het op 17 juni ondertekende Memorandum of Understanding (MoU) in het Paleis van Versailles dood. Iran reageerde met drone- en raketaanvallen op Amerikaanse Golfbondgenoten. Het MoU kreeg kritiek van neoconservatieve Republikeinen als een overgave, maar met tussentijdse verkiezingen in november en Democraten die op beide kamers van het Congres azen, lijkt het aanwakkeren van een impopulaire oorlog electorale brandstichting.

"Er is eigenlijk geen tijdlijn waarin dit enigszins logisch is voor het behoud van de verkiezingsprestaties van de Republikeinen," zei Curt Mills van de American Conservative, die het een "total loser" noemde en bewijs dat Trump niets om de tussentijdse verkiezingen geeft. Experts waarschuwen dat escalatie kan leiden tot een grondinvasie en de "eeuwige oorlogen" die Trump ooit veroordeelde. Nate Swanson, voormalig adviseur van het ministerie van Buitenlandse Zaken, zei dat de escalatie zijn verwachtingen al heeft overtroffen en noemde het een riskante poging om het MoU te heronderhandelen, die waarschijnlijk zal mislukken.

Centraal in het conflict staat de Straat van Hormuz, waardoor 20% van de wereldolie stroomde voordat de oorlog op 28 februari begon. Iran sloot de straat als reactie op Amerikaans-Israëlische aanvallen, waardoor de olieprijzen stegen, en heropende deze alleen onder het MoU in ruil voor sanctieverlichting. Het MoU stortte in nadat Iran het vuur opende op commerciële schepen die een route bij Oman gebruikten in plaats van Iraans gecontroleerde routes, wat Washington illegale tol noemt. Sommigen wijten dit aan slecht Amerikaans onderhandelen; Vali Nasr van Johns Hopkins stelt dat het geen misverstand was, maar Trumps bedoeling van meet af aan, verwijzend naar VP JD Vance's hint dat het MoU een adempauze was om oliereserves aan te vullen en Irans positie te verzwakken.

Beide partijen gokken: Trump overschat zijn militaire opties; Iran overschat zijn veerkracht. De afwezigheid van Iran-specialisten in de regering - Swanson zegt dat minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio "fysiek" sleutelpersoneel verwijderde - helpt niet. In plaats daarvan vertrouwt Trump op Steve Witkoff, Jared Kushner en Vance, een team dat een tegenstander fundamenteel verkeerd begrijpt die bereid is meer te lijden dan zakenlieden uit New York. Irans bereidheid om de Hormuz-kaart te spelen, houdt de wereldwijde energievoorziening gegijzeld, wat Trump mogelijk naar een grondinvasie drijft. Regimeverandering, aanvankelijk beoogd met de moord op de hoogste leider Ayatollah Ali Khamenei, is voorlopig van tafel; zijn weeklange begrafenis was bedoeld om de eenheid te herstellen. Maar nu Iran vergeldingsacties uitvoert tegen Golfbondgenoten, dreigt een conflict van vijf of tien jaar. Gepensioneerd generaal Joseph Votel pleit voor diplomatie en geduld, en waarschuwt dat de kat-en-muisspel weken of maanden kan duren.