Lindsey Elliott is echt dol op bouten. Op het 13e jaarlijkse Bolting Symposium van vorig jaar zei ze dat het hoogtepunt het spelen van "Bolting Bingo" was tegen een zaal vol zelfverklaarde "torque-dorks". Dit geldt als een wild avondje uit in de wereld van industriële leidingen, en eerlijk gezegd is het nog braaf vergeleken met de meeste techconferenties.

Elliott, voormalig ingenieur en planner bij ExxonMobil, heeft jaren nagedacht over hoe de infrastructuur voor het transport van olie, gas en petrochemicaliën te verbeteren. Ze kwam uit bij bouten - specifiek de exemplaren die delen van een pijp met elkaar verbinden, technisch bekend als "bouted flensverbindingen". Deze bouten vereisen zwaar lichamelijk werk om los en vast te draaien, en ze zijn een van de belangrijkste oorzaken van verwondingen bij pijpfitters. Zoals in veel ambachtelijke sectoren is er ook een personeelstekort, want blijkbaar droomt niemand ervan om later in de regen dingen aan te draaien.

"Die mensen raken echt uitgeput als ze drie maanden achter elkaar twaalf uur per dag moeten werken", vertelde ze aan TechCrunch. "Ik heb met pijpfitters in de VS en Canada gesproken, en keer op keer te horen gekregen dat de Noord-Amerikaanse pijpfitterproductiviteit berucht laag is."

Haar oplossing, bij haar startup Nexterity - een van de Startup Battlefield 200 die zijn geselecteerd voor TechCrunch Disrupt - is een op afstand bedienbare robot die dit deel van het werk overneemt. Als hij breed wordt ingezet, zou hij dit blauwe-boordenberoep fundamenteel kunnen veranderen, waardoor werknemers veiliger en productiever worden. Dat is het zeldzame automatiseringsverhaal waarin de robots aantoonbaar de goeden zijn.

De robot bestaat uit twee hoofdonderdelen die om een pijp passen. Aangedreven door batterijen schuift hij over de pijp zodra hij is bevestigd en draait hij snel vier bouten tegelijk los en vast - ongeveer vier keer sneller dan een mens met een moersleutel en een wrok.

Elliott zei dat Nexterity verschillende configuraties heeft ontwikkeld voor verschillende standaard pijpmaten, allemaal klein genoeg om in een Pelican-koffer te passen en door één werknemer te worden gedragen. Die draagbaarheid maakt ze gemakkelijk inzetbaar op nieuwe locaties - flexibiliteit die cruciaal is voor het verdienmodel van Nexterity, waarbij de robot wordt behandeld als verhuurde bouwapparatuur.

Elliott kwam tot dit ontwerp na jaren van gesprekken - niet alleen op het Bolting Symposium, maar ook met leden van de Pressure Vessels & Piping Division van de American Society of Mechanical Engineers.

"Wat ik van de mensen heb geleerd, de torque-dorks zeg maar", zei ze, "is dat 80% van onze pijpen tussen de twee en acht inch in diameter is, of wat zij NPS2 tot NPS8 noemen. En dus als je zoveel herhaalbaarheid hebt, heb je een fantastische kandidaat voor automatisering."

Het is een simpel idee, maar Elliott gelooft dat het enorm veel potentieel heeft.

"Ik denk dat het veel mensen zou verbazen hoe groot deze markt is", zei ze. "Ik bedoel, dagelijks staan de meesten van ons niet stil bij leidinginfrastructuur, maar zelfs water, afvalwater, waterzuivering, voedsel en dranken, mijnbouw, kernenergie, elk soort groene en duurzame productiefaciliteit - ze gebruiken allemaal hetzelfde soort leidingen." Oftewel, de nederige bouted flensverbinding houdt stilletjes de beschaving bij elkaar, en nu mag een robot het draaien doen.