Er zijn optimistische plannen voor ruimtevaart, en dan zijn er optimistische plannen. AST SpaceMobile, een beursgenoteerd bedrijf uit Texas dat zeer grote satellieten bouwt voor direct-naar-cel communicatie op aarde, heeft moeite om een lift naar de ruimte te vinden. Dus kondigde AST vrijdag aan dat het een middeldraagraket genaamd Blacklift ontwikkelt, die 20 metrische ton naar een lage aardbaan kan brengen. Oh, en de commerciële lanceringen beginnen eind 2028. Voor iedereen met zelfs maar een basisbegrip van raketten is die tijdlijn waanzinnig, fantastisch en dom optimistisch.

“De Blacklift-raket is de springplank om onze totale adresseerbare markt aanzienlijk uit te breiden, AST SpaceMobile te voorzien van regelmatige onbeperkte toegang tot de baan en de meest gunstige eigenaarseconomie in de industrie te bieden”, zei Abel Avellan, oprichter, voorzitter en CEO van AST SpaceMobile, in een persbericht. Toch is de aankondiging het onderzoeken waard, omdat het twee belangrijke trends in de huidige lanceerindustrie onderstreept.

Ten eerste wordt het steeds duidelijker dat satellietexploitanten die grote constellaties willen inzetten, jaren van tevoren lanceercapaciteit moeten veiligstellen, zoals Amazon bijna een half decennium geleden deed. En als ze die capaciteit niet op gunstige voorwaarden kunnen veiligstellen, overwegen ze nu de buitengewone stap om hun eigen raketten te ontwikkelen. Ten tweede, aangezien investeerders nu de verslechterende lanceringcrisis erkennen waar Ars al maanden over schrijft, is er blijkbaar kapitaal op te halen voor nieuwe toetreders tot de middeldraagraketmarkt. AST is niet het enige bedrijf dat de laatste tijd fantastische claims maakt. Een bedrijf genaamd Cowboy Space zei in oktober dat het een grote raket genaamd Big Iron bouwt (alle eer - dat is een uitstekende naam) om orbitale datacenters te lanceren. Het beweerde ook dat zijn grote raket in 2028 zijn eerste vlucht zou maken.

Laten we beginnen met een beetje geschiedenis. SpaceX werd ongeveer twee decennia geleden, in 2005, de eerste puur commerciële lanceerstartup die plannen aankondigde om een nieuwe middeldraagraket te bouwen. Het bedrijf heeft het record voor de snelste tijd naar de baan met het Falcon 9-voertuig, met een ontwikkelingstijd van 4,7 jaar. Maar SpaceX had enkele aanzienlijke voordelen. Tegen die tijd was het bedrijf al meer dan drie jaar actief, had het uitgebreide ervaring met de Merlin-motor en was het minder dan een jaar verwijderd van zijn eerste lancering van de kleinere Falcon 1-raket. Achteraf is het ook duidelijk dat het bedrijf een waanzinnig getalenteerd team van ingenieurs had. Ten slotte was de Falcon 9 een stuk kleiner dan de onlangs aangekondigde voertuigen, Blacklift en Big Iron. In zijn oorspronkelijke vorm had Falcon 9 een draagvermogen van ongeveer 10 ton.

Hoe zit het met andere bedrijven? Sinds 2015 hebben een aantal andere Amerikaanse bedrijven - United Launch Alliance (Vulcan), Rocket Lab (Neutron), Relativity Space (Terran R), Firefly/Northrop Grumman (Eclipse) en Stoke Space (Nova) - middeldraag- tot zwaarliftvoertuigen aangekondigd, met een laadvermogen van ongeveer 7 tot 27 metrische ton (Blue Origin's New Glenn is veel groter dan al deze). Hiervan heeft alleen Vulcan de baan bereikt. Het duurde 8,7 jaar, met een ongelooflijk ervaren lanceringsteam achter het voertuig en ongeveer $2 miljard aan totale federale steun bij zijn leveranciers. Over het algemeen suggereren de trackrecords van deze bestaande lanceerbedrijven dat het ontwikkelen van een nieuwe middel- of zwaarlifraket vijf tot negen jaar duurt vanaf de openbare aankondiging tot de eerste orbitale lancering. Bovendien zijn veel van deze bedrijven begonnen met kleinere raketten of brachten ze andere waardevolle ervaring in.

Het tegenargument van AST SpaceMobile is dat het niet vanaf nul begint. Het bedrijf zei vrijdag een overeenkomst te hebben ondertekend met Firefly om motoren te leveren voor de eerste drie Blacklift-raketten, gedurende een periode van drie jaar technische diensten te verlenen en de eeuwige licentie te verwerven om de Miranda- en vacuümvariant Vira-motoren van Firefly te vervaardigen. Negen Miranda-motoren zullen de eerste trap van Blacklift aandrijven. Ja, en