Een federale hof van beroep heeft bepaald dat de Amerikaanse Grondwet Amerikanen niet het recht garandeert op schoon en veilig drinkwater, met de decennialange watercrisis in Jackson, Mississippi – een van de zwartste steden van Amerika – als decor voor deze juridische openbaring. De uitspraak van 4 september kwam zelfs nadat inwoners van Jackson beweerden dat ambtenaren wisten dat het water besmet was en het publiek verzekerden dat het veilig was. Het hof van beroep besloot ook dat de Grondwet burgers niet het "recht op waarheidsgetrouwe informatie van ambtenaren tijdens een volksgezondheidscrisis" biedt, wat zeker een manier is om de stichtingsdocumenten te interpreteren.

De uitspraak signaleert dat zwarte inwoners de ernstigste gevolgen van onveilige of falende watersystemen kunnen ondervinden, terwijl ze beperkte mogelijkheden hebben om via de Grondwet een remedie te zoeken. Ondertussen heeft het federale Environmental Protection Agency al vastgesteld dat Jackson geen steun kon krijgen via de Civil Rights Act van 1965. Dus dat zijn twee takken van de overheid die "nee" zeggen in verschillende talen.

Wat er in Jackson gebeurt, is belangrijk omdat federale gegevens aantonen dat zwarte gemeenschappen meer kans hebben dan witte gemeenschappen om te worden bediend door watersystemen met schendingen van de Safe Drinking Water Act op basis van gezondheid. Onderzoek heeft ook uitgewezen dat systemen in gemeenschappen met grotere zwarte populaties veel langer duren om te worden gerepareerd of verbeterd – want niets zegt "gelijke bescherming" als langer wachten op drinkbaar water.

"De inwoners van Jackson deden alles wat dit land arme mensen vertelt te doen. Ze organiseerden zich, ze getuigden, ze kookten hun water, ze spanden een rechtszaak aan, ze vertrouwden de rechtbanken. En bij elke stap was het antwoord nee", zei Danyelle Holmes, een senior nationaal organisator bij de Poor People's Campaign van Mississippi. Jackson is meer dan 80 procent zwart en heeft een armoedecijfer dat meer dan het dubbele is van het nationale gemiddelde.

"Wat het signaleert is dat de wet een hoofdstad met een zwarte meerderheid heeft verteld dat haar lijden echt is, maar dat er geen remedie bestaat", voegde Holmes eraan toe. De rechtszaak die leidde tot de uitspraak van het federale hof van beroep werd oorspronkelijk aangespannen door inwoners van Jackson die beweerden dat stadsfunctionarissen willens en wetens met lood besmet water naar hun huizen lieten stromen en vervolgens het publiek misleidden over de vraag of het veilig was om te drinken. De zaak beweerde ook dat staatsautoriteiten de burgerrechtenwetgeving schonden door herhaaldelijk federale geldmiddelen die bestemd waren voor de veiligheid van drinkwater naar witte gemeenschappen te sturen in plaats van naar Jackson.

De eisers klaagden Jackson en voormalig burgemeester Chokwe Antar Lumumba aan in 2022, met het argument dat de acties van de stad hun grondwettelijke recht op lichamelijke integriteit onder het 14e Amendement schonden. Ze eisten schadevergoeding en veranderingen in hoe de stad haar watersysteem beheert en erover communiceert. "Bijna alle inwoners van Jackson hebben gezien hoe brak, vies, onzuiver en ondrinkbaar water uit hun kranen sijpelde. Soms hadden sommigen helemaal geen water", zeiden inwoners van Jackson in 2022.

In de uitspraak van 4 september bevestigde het Fifth U.S. Circuit Court of Appeals de afwijzing van de zaak door een lagere rechtbank. Rechter Kurt Engelhardt schreef dat hoewel toegang tot veilig water "belangrijk" is, het geen recht is dat "diep geworteld is in de geschiedenis en traditie van onze natie", de standaard die de rechtbank gebruikte om te beslissen of het door de Grondwet wordt beschermd. Want niets zegt blijkbaar "Amerikaanse traditie" als cholera-uitbraken en loden leidingen.

Inwoners van Jackson voerden ook aan dat de vermeende valse verzekeringen van ambtenaren over het water hun recht schonden om geïnformeerde beslissingen over hun gezondheid te nemen. Engelhardt verwierp die claim en schreef dat "liegen over de aanwezigheid van lood in het water heel iets anders is dan dat de staat fysiek bewijs van een criminele verdachte afneemt of een invasieve medische procedure uitvoert zonder toestemming." Engelhardt erkende de vermeende schade, maar schreef: "De Grondwet biedt geen verhaal voor elk onrecht van de overheid." Troostend.

Rechter Catharina Haynes was het gedeeltelijk oneens en betoogde