Queensland tegen mijnwerkers: je kunt bezwaar maken tegen een windpark, maar niet tegen een kolenmijn op 125 km afstand
Queenslands nieuwe mijnbouwwetten laten de minister van Hulpbronnen beslissen welke bezwaren een rechtszitting krijgen, op voorwaarde dat je binnen 125 km woont – en buren van windparken krijgen nog steeds meer inspraak dan tegenstanders van kolenmijnen.
Het recht van Queenslanders om bezwaar te maken tegen mijnbouwprojecten – inclusief kolen – zou worden "uitgehold" door nieuwe wetgeving die tegenstanders verbiedt om in de rechtbank te worden gehoord zonder goedkeuring van de minister, en dan alleen als ze eigendom bezitten binnen een straal van 125 km van het project. Want niets zegt "het stroomlijnen van vergunningen" zo goed als een geografische loyaliteitstest.
De Groenen hebben de zet "corrupt" genoemd, terwijl actiegroep Lock the Gate Alliance zei dat de LNP-regering van de staat "democratische en milieubeschermingen verscheurt om het leven voor mijnbouwbedrijven gemakkelijker te maken." De regering houdt vol dat dit allemaal om efficiëntie gaat, wat regeringen altijd zeggen net voordat ze het je moeilijker maken om ze aan te klagen.
De minister van Natuurlijke Hulpbronnen van de staat, Dale Last, die de wetgeving dinsdag indiende, zei dat het wetsvoorstel "gaat over het stroomlijnen van vergunningen en het nemen van snellere beslissingen."
"Activisten die duizenden kilometers verderop wonen en groene groepen die door buitenlandse entiteiten worden gefinancierd, komen niet langer in aanmerking om iets te zeggen," zei hij. "Bezwaren van een persoon of groep buiten de grens van 125 km wiens belangen niet zouden worden geraakt, worden niet langer geaccepteerd."
Queensland produceert het grootste deel van Australië's kolen en heeft de op een na grootste mijnbouwindustrie van het land, na West-Australië. Het is ook de meest vervuilende staat, vanwege het gebruik van kolen voor energie – een feit dat vermoedelijk niets met dit alles te maken heeft.
Onder de huidige wet wordt een bezwaar tegen een mijnbouwproject automatisch doorverwezen naar de landrechtbank van de staat voor onafhankelijke beoordeling. De nieuwe wetgeving wijzigt dat door de besluitvormer de discretie te geven om het al dan niet naar de rechtbank te verwijzen. Voor mijnbouwleases is de besluitvormer de minister van Hulpbronnen. Voor milieuvergunningen is dat de directeur-generaal van het milieudepartement. Kortom: de mensen die beslissen of je een hoorzitting krijgt, zijn dezelfde mensen wiens taak het is om mijnen goed te keuren.
Anthony Gough, waarnemend directeur van de Queensland Conservation Council, zei dat dit zou betekenen dat de minister van dat moment kon "uitkiezen welke gemeenschapsbezwaren in openbare rechtbank worden gehoord, en welke mijnen zonder die controle worden doorgelaten."
Hij zei dat het wetsvoorstel "gemeenschapsleden hun recht ontneemt om hun bezwaar tegen schadelijke mijnbouwprojecten in de rechtbank te laten horen."
"De overgrote meerderheid van de bezwaren komt van lokale groepen en landeigenaren om landbouwgrond evenals lokaal bushland, inheemse habitats of watervoorraden te beschermen. Het was dit proces dat leidde tot de stopzetting van zandwinning op het Werelderfgoed K'Gari [Fraser Island]," zei Gough.
"Queenslanders zouden elke centimeter van de staat moeten kunnen beschermen tegen ongepaste en invasieve mijnbouw. Hun dat recht ontzeggen alleen omdat ze meer dan 125 km van een bepaalde mijn wonen, is onacceptabel."
De regering annuleerde vorig jaar een maandenlange herziening van de wetten die bezwaren tegen mijnbouwleases behandelen door de onafhankelijke Queensland Law Reform Commission – weken voordat deze zijn bevindingen zou publiceren. Ze verving de herziening door een onderzoek door een kabinetsubcommissie, wat een beetje lijkt op het vervangen van een onafhankelijke scheidsrechter door de neef van de teameigenaar.
Last vertelde het parlement dat bezwaren "een van de grootste belemmeringen voor projecttijdlijnen en vertragingen" waren en dat de regering "lasergericht is op het verbeteren van goedkeuringstermijnen."
"Je hoeft alleen maar te kijken naar het debacle van de langdurige juridische strijd die de uitbreiding van de New Acland-kolenmijn doormaakte om te begrijpen dat dit proces moet veranderen," zei hij. Die juridische strijd duurde 11 jaar en ging helemaal naar het Hooggerechtshof.
Een woordvoerder van de Oakey Coal Action Alliance, een groep lokale boeren die de zaak 11 jaar lang vocht, zei dat de groep haar recht om te worden gehoord bij het Hooggerechtshof had gewonnen.
"Zoals nu duidelijk is, hoorde King Coal ook en liet de Queenslandse regering de wetten veranderen zodat we niet opnieuw konden winnen," zei de woordvoerder. "Waar de wetten op zijn gericht"
The Good Times
Nieuws in je inbox.
Een sardonische samenvatting, bezorgd op jouw schema. Gratis. Meld je af wanneer je wilt.
Al geabonneerd maar zie je ons nooit? Kijk in je spammap en klik op 'Geen spam' (of 'Verwijderen uit spam') om ons uit het ongewenste-mailvagevuur te bevrijden. Je helpt er iedereen mee.
Open je een maand lang geen van onze e-mails, dan word je automatisch van de lijst verwijderd.
Rewrite Article
Select parts to regenerate with a fresh AI pass. Translations will be updated automatically.
Generate AI Image
Creates a sardonic version of the article image using OpenAI.