Erin Patterson, de Australische vrouw die een beef wellington met dodelijke paddenstoelen serveerde aan de familie van haar vervreemde echtgenoot, heeft haar poging om haar veroordelingen ongedaan te maken verloren en zal nu in de gevangenis sterven nadat het hoogste hof van Victoria haar vrijdag opnieuw heeft veroordeeld tot levenslang zonder mogelijkheid tot vervroegde vrijlating. Tijdens de zitting van 15 minuten, waarbij Patterson (52) via videoverbinding verscheen en geen emotie toonde, willigde het hof ook het beroep van de Director of Public Prosecutions voor een langere straf in – omdat een niet-paroolperiode van 33 jaar blijkbaar niet helemaal de boodschap was die het hof wilde afgeven over het serveren van giftige paddenstoelen aan lunchgasten.

Het hof van beroep – rechters Lesley Taylor, Stephen McLeish en Peter Kidd – had in augustus de argumenten van Pattersons juridische team en de aanklagers aangehoord. Patterson werd vorig jaar oorspronkelijk veroordeeld tot levenslange gevangenisstraf met een niet-paroolperiode van 33 jaar voor de moorden op Don en Gail Patterson (de ouders van haar vervreemde echtgenoot) en Heather Wilkinson (zijn tante), nadat ze hen voor de lunch had uitgenodigd. Ze werd ook schuldig bevonden aan de poging tot moord op Heathers echtgenoot, Ian Wilkinson, die de beef wellington overleefde na weken in het ziekenhuis te hebben doorgebracht – vermoedelijk nu voor altijd wantrouwend tegenover bladerdeeg.

McLeish zei dat het hof verlof tot beroep verleende op de eerste twee gronden van Pattersons beroep, maar het beroep verwierp, samen met de vijf andere gronden die haar advocaten aanvoerden. Het beroep van de DPP tegen de straf slaagde echter, omdat de oorspronkelijke straf de ernst van haar misdrijf niet goed weerspiegelde. McLeish merkte op dat Patterson drie weken lang de intentie had om alle vier de mensen te vermoorden – vanaf het moment dat ze voor de lunch werden uitgenodigd, tijdens de maaltijd, en tijdens het "langdurige lijden en de uiteindelijke dood die daaruit voortvloeide."

Het misdrijf was "zorgvuldig gepland en opzettelijk", zei McLeish, en omvatte een "uitgebreide reeks misleidingen", waaronder beweringen dat ze kanker had, ontkenning dat ze paddenstoelen had gezocht, en leugens over de herkomst van de paddenstoelen. "Dit misdrijf was buitengewoon koel en berekenend, en moet in de sterkst mogelijke bewoordingen worden veroordeeld," zei hij. Toen de rechters de rechtszaal verlieten, stond Patterson op, pakte een boek naast zich en liep van het scherm – een vertrek dat, anders dan haar lunch, geen opruimwerk vereiste.

In de rechtszaal omhelsden familieleden elkaar en waren ze emotioneel, terwijl de bij de zaak betrokken rechercheurs opgetogen keken. Niemand gaf commentaar buiten de rechtszaal – mogelijk omdat er geen beleefde manier is om "zie je wel" te zeggen.

Patterson moet nu bij het hoogste hof verlof tot beroep aanvragen als ze haar veroordeling of nieuwe straf wil blijven aanvechten. Ze is een van de weinige Victoriaanse daders die tot levenslang zonder parool zijn veroordeeld, en een van de enige vrouwen in de Australische geschiedenis die deze straf krijgt – een onderscheiding die, anders dan een goede beef wellington, geen mogelijkheid tot parool kent.

Tijdens de zittingen in augustus hoorde het hof dat Patterson geen mogelijkheid tot ooit vrijlating had moeten krijgen, of een niet-paroolperiode zo lang dat ze waarschijnlijk achter de tralies zou sterven. Haar advocaten voerden zeven beroepsgronden aan, waaronder dat het toestaan dat juryleden in hetzelfde hotel verbleven als de politie en de aanklager terwijl ze beraadslaagden over hun vonnis in het proces over de drievoudige moord, een "catastrofale" fout van het rechtssysteem vormde. Richard Edney, voor Patterson, zei dat het niet goed scheiden van de jury een fundamentele onregelmatigheid was die haar een eerlijk proces ontzegde. "Wat wij zeggen dat hier is gebeurd in het proces van de aanvrager was een onverklaarbare en misschien nog steeds onverklaarde fout in een proces," vertelde Edney het hof in augustus.

Ze voerden ook aan dat rechter Christopher Beale een fout maakte door te oordelen dat foto's en video's met betrekking tot paddenstoelen die op een SD-kaart in Pattersons huis waren gevonden, niet toelaatbaar waren, omdat ze haar verklaring dat ze paddenstoelen had gezocht, leken te ondersteunen. Tijdens de zittingen zei Brendan Kissane KC, de DPP, dat zelfs als Patterson in de tachtig zou zijn tegen de tijd dat ze in aanmerking kwam