In een verbluffende vertoning van politieke zweepslag heeft de Britse regering haar vervroegde vrijlatingsregeling teruggedraaid nadat Andy Burnham, de premier, blijkbaar ontdekte dat mensen het echt niet leuk vinden als moordenaars en verkrachters vrij rondlopen. Het besluit, aangekondigd na weken van intense druk, betekent dat daders die zich schuldig hebben gemaakt aan doodslag, verkrachting, seksueel misbruik van kinderen en grooming nu hun volledige straf uitzitten, tot grote opluchting van iedereen behalve het gevangenissysteem zelf.

Burnham zei in een moment van helderheid dat hij begreep "hoe sterk mensen over deze kwestie voelen", wat een beetje is alsof een kapitein zegt dat hij begrijpt dat het schip zinkt nadat de ijsberg al is geraakt. De ommekeer heeft gevolgen voor ongeveer 1.400 gevangenen die op het punt stonden vervroegd vrij te komen, en werd verwelkomd door de politie, slachtoffergroepen en families, waaronder Debbie Adlam, de moeder van PC Andrew Harper, die in augustus 2019 in de uitoefening van zijn functie werd gedood.

Harper, 28, stierf nadat hij over een weg werd gesleept terwijl hij reageerde op een quad-diefstal in Sulhamstead, Berkshire. Jessie Cole en Albert Bowers, beide 17 op dat moment, werden veroordeeld tot 13 jaar voor doodslag. Adlam uitte een "gemengde gevoelens", en merkte op dat de familie "door de mangel was gehaald" en "gewoon letterlijk aan het vechten waren om terug te keren naar waar we waren." Hoofdcommissaris Jason Hogg van Thames Valley Police zei dat het nieuws "niet over politiek ging" maar over het herdenken van Andrew, wat een aardig sentiment is, hoewel het moeilijk voor te stellen is dat er iets politiekers is dan de wet veranderen om moordenaars in de gevangenis te houden.

Het probleem, zoals critici hebben opgemerkt, is dat gevangenissen in Engeland en Wales op 98% capaciteit draaien, en het vorige plan was om ruimte vrij te maken door buitenlandse gevangenen uit te zetten en gevangenen met onbepaalde straffen (IPP's) vrij te laten. Maar Burnham gaf toe dat het aantal uitzetbare gevangenen slechts in de "honderden" lag, en gevangenisexperts zeggen dat het vrijlaten van IPP-gevangenen ingewikkeld en langzaam zal zijn. Andrea Coomber van de Howard League waarschuwde dat het gevangeniswezen nu "één groot incident verwijderd is van een ramp", en voegde eraan toe dat "het slechts iets als een ernstige rel of openbare verstoring nodig heeft en alle capaciteit zal verdwenen zijn."

De ommekeer ondermijnt ook de wijzigingen in de Sentencing Act op basis van een review door voormalig justitieminister David Gauke, die bedoeld waren om rehabilitatie te verbeteren en ruimte vrij te maken. Pia Sinha, directeur van de Prison Reform Trust, merkte op dat de regering aandacht moet besteden aan de 18% van de gevangenen die in voorarrest zitten in afwachting van hun proces, en zei: "als gevangenissen vol zijn, worden ze magazijnen - je kunt geen interventies leveren, zelfbeschadiging neemt toe en rehabilitatie neemt af." De schaduwminister van Justitie, Nick Timothy, beschuldigde Labour ervan parlementaire controle te vermijden en riep op tot noodwetgeving om de ergste daders goed uit te sluiten.

Uiteindelijk zei Burnham dat hij nog verder wilde gaan maar "het systeem tot het uiterste had gedreven zonder te riskeren dat het gevangeniswezen binnen enkele maanden instort, waardoor het publiek enorm risico loopt." Dus we hebben de ene crisis ingeruild voor de andere, maar tenminste sommige moordenaars blijven achter de tralies. Vooruitgang?