Een vreemde gouden klodder ontdekt tijdens een NOAA-expeditie in 2023 is eindelijk geïdentificeerd, waarmee een einde komt aan twee jaar van hoofd krabben door wetenschappers en het internet dat losging met speculaties.

Het object, gevonden op een diepte van 3.250 meter (ruim twee mijl) in de Golf van Alaska, is geen alien-ei, verloren schat, of 's werelds meest teleurstellende goudklomp. Het is in feite het overblijfsel van dood weefsel van een gigantische diepzee-anemoon genaamd Relicanthus daphneae - specifiek een deel van de basis die het dier aan rotsen verankert. Dus eigenlijk de afgedankte voet van een diepzee-anemoon. Spannend.

Tijdens NOAA Ocean Exploration-missies aan boord van het NOAA-schip Okeanos Explorer is het tegenkomen van vreemde dingen normaal. Meestal kunnen wetenschappers deze vondsten snel identificeren door hun collectieve brein te bundelen. Maar de 'gouden bol' was een hardnekkig klein mysterie dat niet meewerkte.

In 2023 was het op afstand bestuurde voertuig Deep Discoverer (gelanceerd vanaf de Okeanos Explorer) aan het rondneuzen op meer dan twee mijl diepte toen het een rond, gouden object met een kleine opening op een rots zag zitten. Het team was perplex. Was het een eierkapsel? Een spons? Iets compleet nieuws? Is er iets in of uit dat gat gekropen? Het internet, zoals het doet, ging los.

Om antwoorden te krijgen, zoog het team het object voorzichtig op met een sampler en stuurde het naar het Smithsonian National Museum of Natural History (NMNH) voor een grondige inspectie.

Een Complex Onderzoek met DNA en Microscopie

Het oplossen van het mysterie kostte jaren van nauwgezette analyse. 'We werken aan honderden verschillende monsters en ik vermoedde dat onze routinematige processen het mysterie zouden ophelderen,' zei Allen Collins, Ph.D., zoöloog en directeur van NOAA Fisheries' National Systematics Laboratory, gevestigd in het Smithsonian. 'Maar dit werd een speciale zaak die gerichte inspanningen en expertise van verschillende individuen vereiste. Dit was een complex mysterie dat morfologische, genetische, diepzee- en bioinformatica-expertise vereiste om op te lossen.'

Onderzoekers van NOAA Fisheries en het Smithsonian gebruikten een integratieve taxonomische benadering, waarbij fysiek onderzoek werd gecombineerd met genetische tests. Vroege analyse toonde aan dat het object typische dierlijke kenmerken miste - in plaats daarvan bestond het uit vezelige lagen gevuld met cnidocyten (netelcellen), wat suggereerde dat het tot een cnidariër behoorde, de groep die koralen en anemonen omvat. Verdere studie door National Systematics Lab-wetenschapper Abigail Reft identificeerde de cellen als spirocysten, uniek voor de Hexacorallia-subgroep van cnidariërs. Wetenschappers vergeleken het specimen ook met een soortgelijk object verzameld in 2021 tijdens een expeditie aan boord van Schmidt Ocean Institute's Research Vessel Falkor, waarbij overeenkomende celstructuren werden gevonden.

Initiële DNA-barcodingpogingen waren niet overtuigend - waarschijnlijk omdat het monster besmet was met genetisch materiaal van andere microscopische beestjes. Dus ging het team groot: whole-genome sequencing. Die diepere analyse bevestigde dierlijk DNA en onthulde een sterke genetische match met Relicanthus daphneae. Sequencing van mitochondriale genomen van beide specimens toonde aan dat ze bijna identiek waren aan een bekend referentiegenoom voor deze soort.

Zaak gesloten: de 'gouden bol' was geen ei, spons of onbekend organisme. Het was gewoon een overblijfsel van een diepzee-anemoon - specifiek de basis die ooit het dier aan de zeebodem hechtte.

De Diepe Oceaan Herbergt Nog Veel Mysteries

'Zo vaak in diepzee-onderzoek komen we deze boeiende mysteries tegen, zoals de 'gouden bol'. Met geavanceerde technieken zoals DNA-sequencing kunnen we er steeds meer oplossen,' zei CAPT William Mowitt, waarnemend directeur van NOAA Ocean Exploration. 'Dit is waarom we blijven verkennen - om de geheimen van de diepte te ontsluiten en beter te begrijpen hoe de oceaan en haar hulpbronnen economische groei kunnen stimuleren, onze nationale veiligheid kunnen versterken en onze planeet kunnen ondersteunen.'

Zelfs met dit opgeloste mysterie herinneren wetenschappers ons eraan dat de diepzee nog