In een onthulling die zeker het vertrouwen in het politieke proces heeft hersteld, heeft een groep jonge conservatieve Liberale machtspelers die ervan worden beschuldigd illegale donaties te hebben gevraagd, naar verluidt een deel van het geld gebruikt om een vrijgezellenfeest te betalen. Want niets zegt 'integriteit in de politiek' als een stripper en een stel dronken kerels.

De Onafhankelijke Commissie tegen Corruptie (Icac) hoorde vrijdag van Robert Assaf, de eerste getuige van de Reformers, de conservatieve rechtse factiegroep die centraal staat in het onderzoek. Het onderzoek kijkt naar beschuldigingen van branch stacking - de praktijk van het werven of verlengen van partijleden met illegale donaties - om meer conservatief beleid te pushen over homohuwelijk, abortus en euthanasie. Want als er één ding is dat meer geld nodig heeft, is het wel om ervoor te zorgen dat die kwesties stevig in de jaren vijftig blijven.

Advocaat-assistent Peggy Dwyer SC ondervroeg Assaf over het overboeken van vermeende betalingen van verboden donor Michael O'Hara van de bankrekening van de Reformers naar Beckington, een lobbybedrijf dat door de groep is opgericht en wordt gerund door lid Christian Ellis. O'Hara gaf eerder toe aan een nepregeling waarbij hij Beckington betaalde voor 'strategisch vermogensstrategisch investeringsadvies' - een dienst die blijkbaar inhoudt dat hij nepfacturen maakt om belasting te minimaliseren. Assaf beweerde dat het doorsluizen was voor 'het maximale voordeel vanuit belastingperspectief', waarop Dwyer droogjes antwoordde: 'Dat is een uitleg die je vannacht hebt bedacht. Is dat juist?' Assaf gaf toe dat hij nu weet dat het illegaal is om belasting te minimaliseren met nepfacturen, maar destijds dacht hij dat het 'tricky' was. Tricky inderdaad.

Maar het hoogtepunt kwam toen Assaf toegaf tijdelijk Reformers-fondsen te gebruiken om een vrijgezellenfeest te betalen. Een WhatsApp-bericht van Jean-Claude Perrottet - broer van voormalig premier Dominic Perrottet - luidde: 'Rob heeft het vrijgezellengeld terug.' Assaf legde uit dat ze als 'onvolwassen en jonge' jongens de rekening gebruikten als 'een voorschot op onze persoonlijke uitgaven.' De locatie voor zijn of Christian Ellis' vrijgezellenfeest vereiste een vooruitbetaling, die uiteindelijk werd geannuleerd, mogelijk vanwege Covid. Want niets zegt 'we zijn volwassen genoeg om de staat te runnen' als het boeken van een vrijgezellenfeest op een politiek slushfonds.

De commissie hoorde ook dat Assaf in 2019 werkzaam was bij Catholic Schools NSW, samen met Reformers-medewerker Dylan Whitelaw. De CEO van Catholic Schools NSW, Dallas McInerney, zou betalingen aan de groep hebben geregeld via Beckington, waar Whitelaw later werkte. Assaf gaf toe dat hij wist dat het geld Whitelaw's werk voor de Reformers financierde.

Het onderzoek raakte ook aan federale oppositieleider Angus Taylor, die heeft ontkend dat er betalingen aan de groep zijn gedaan. Assaf herinnerde zich een bericht van McInerney waarin hij zei dat hij 'Angus voor 10K wilde afpersen' en een ander van Whitelaw die beweerde een '15k injectie plus een 3k maandelijkse donatie' van Taylor, maar Assaf ontkende dat er een donatie plaatsvond. 'Ik denk niet dat Angus het heeft geregeld,' zei hij, waardoor we ons afvragen of dat een woordspeling is of gewoon een triest commentaar op fondsenwerving in de politiek.

Voorzittend commissaris Fabian Gleeson moest meerdere keren ingrijpen en vertelde Assaf dat hij 'een beetje ruzieachtig' was. Assaf schreef het toe aan 'hangry', waarop Gleeson antwoordde: 'Ik ben niet op de hoogte van wat jongerentaal tegenwoordig is.' We zijn er vrij zeker van dat 'hangry' universeel is, Commissaris.

Het onderzoek gaat maandag verder met NSW-schaduwprocureur-generaal Damien Tudehope, wiens kantoor veel Reformers in dienst had en die regelmatig toespraken gaf op hun evenementen. Tudehope heeft zich teruggetrokken uit zijn schaduwkabinetrollen, maar wordt niet beschuldigd van wangedrag. Ook op de rol: Jean-Claude Perrottet en Jeremy Greenwood, beiden genoemd in de beschuldigingen van Icac. Jean-Claude zou lidmaatschappen hebben betaald als onderdeel van branch stacking, wat hij ontkent. Want in de wereld van de NSW Liberale politiek is het enige dat dikker is dan de factieallianties het web van twijfelachtige financiële regelingen.