Efraín Gallego weigert de hoop op te geven dat zijn broer levend wordt gevonden, zelfs terwijl hij over hem spreekt terwijl hij begraven ligt onder het puin van een ingestort gebouw, zijn stem breekt van emotie. "Je voelt angst. Elke keer dat er een alert is over iemand die leeft, wordt de hoop herboren dat we hem zullen vinden," vertelt Gallego ons, zijn zelfbeheersing op een zijden draadje.

Zijn 80-jarige broer en schoonzus zaten gevangen toen het Torres del Limonar-gebouw instortte in Cali, een stad in het zuidwesten van Colombia die de klap van de aardbeving opving. Het gebouw is een grimmig monument geworden voor de tragedie in de op twee na grootste stad van het land, met meer dan twee miljoen inwoners. Burgemeester Alejandro Éder meldt minstens 95 doden.

Onder een dinsdagochtendzon die persoonlijk beledigd leek, is Torres del Limonar een verbrijzelde berg van beton, met matrassen en meubels die eruit steken als schuldige geheimen. Reddingswerkers en vrijwilligers kruipen over het wrak en scanderen de mantra: "Stilte! Wij zijn brandweerlieden. Als je ons kunt horen, schreeuw of maak geluid." Elke keer dat ze diep genoeg graven om een overlevende voor te stellen, laait hoop op - maar de seconden tikken voorbij, en het puin blijft stil.

Het gebouw is een van de meer dan 50 die instortten in Cali, gelegen in de wijk Capri. De vier verdiepingen tellende structuur bevatte tientallen appartementen, hoewel het exacte aantal bewoners op het moment van instorting voor iedereen giswerk is. Rondom staan andere gebouwen onhandig intact, op een paar scheuren na, alsof ze zich schamen dat ze aan hetzelfde lot zijn ontsnapt.

Reddingswerkers, militair personeel, vrijwilligers, ambulancepersoneel, brandweerlieden, humanitaire hulpverleners en journalisten zijn naar de locatie afgezakt, met meer dan 100 mensen die angstig op nieuws wachten. Vanaf maandagavond schatte burgemeester Éder dat 25 mensen vastzaten. Er werd een avondklok afgekondigd om de reddingsoperaties te versnellen. De nacht ging voorbij; opgravingen gaan door. Een reddingswerker zegt dat ongeveer 10 mensen levend zijn gehaald sinds de instorting, terwijl lokale media melding maken van zes overlevenden, waaronder een baby van een paar maanden oud. Te midden van de tragedie zijn cijfers meer schattingen dan harde feiten.

"Wat ik je kan vertellen is dat er op dit moment minstens twee mensen levend zijn gedetecteerd. Er worden tunnels gemaakt om ze eruit te halen. Een van hen moet zijn been bevrijd hebben," vertelt reddingswerker James Velasco ons.

De aardbeving met magnitude 7,4 die Colombia maandag 10 augustus trof, is de zwaarste van deze eeuw, volgens de Nationale Geologische Dienst. Buiten Cali liet het vernietiging en dood achter in regio's zoals Chocó in het noordwesten.

Rond de resten van Torres del Limonar kiezen veel bewoners voor stilte, zichtbaar geschokt. Sommigen slapen op de grond of op een bank die de straat op is gesleept; anderen kruipen bij elkaar in de schaduw voor steun. De uren rekken zich, en de angst groeit.

"In het verleden heb ik deelgenomen aan operaties waarbij we overlevenden na zeven dagen opgesloten te hebben eruit haalden," zegt een reddingswerker. "Degenen die bedoeld zijn om te overleven, overleven. Niets is geschreven."

Te midden van zijn eigen kwelling vindt Gallego tijd om de inspanningen van gewone burgers te prijzen: "We moeten alle mensen noemen die zijn gekomen om te helpen met water, voorraden, gereedschap, uitrusting; er is veel samenwerking. Vrijwilligers zijn er in overvloed."

Alejandro Mahecha, 19, is zo'n vrijwilliger. Nadat hij de nacht veilig met zijn familie had doorgebracht, besloot hij te handelen: "Ik wilde vanaf het begin helpen. De aardbeving trof mijn stad en de huizen van mensen die ik ken. Ik kwam naar deze locatie omdat er veel is gesproken over dit gebouw en de behoefte aan hulp hier."

Met vrienden helpt Mahecha puin te verwijderen, brengt water naar reddingswerkers en maakt straten vrij voor evacuatie. Hamers en zagen creëren ontsnappingsroutes door de vernietiging, maar het werk stopt telkens wanneer armen worden opgeheven - een signaal voor absolute stilte. Gallego wacht. Deze keer is er weer geen nieuws over zijn broer.