Nadat bosbranden dit jaar in Frankrijk meer schade hebben aangericht dan ooit sinds de Tweede Wereldoorlog, blijft velen één vraag achter: Waarom? Nou, het antwoord is zo voorspelbaar als een zomerse hittegolf: klimaatverandering, aangewakkerd door de favoriete hobby van de mensheid - het verbranden van fossiele brandstoffen. Maar in een plotwending waar een detectiveroman jaloers op zou zijn, tonen gegevens aan dat 9 van de 10 Franse bosbranden door mensen worden veroorzaakt. Ja, mensen. Dezelfde soort die je het wiel, het internet en de barbecue bracht - wat toevallig ook een vuurstarter is.

De regering in Parijs, misschien hopend op een zondebok die tastbaarder is dan 'de atmosfeer', heeft 420 arrestaties aangekondigd van mensen die ervan worden beschuldigd de branden opzettelijk of per ongeluk te hebben veroorzaakt. Onder hen zijn 166 minderjarigen, want blijkbaar doen zelfs kinderen mee aan de brandstichting. Een opvallende zaak: een 23-jarige man die ervan wordt beschuldigd opzettelijk 10 branden te hebben gesticht in vijf dagen in het gebied Var. Als hij wordt veroordeeld, riskeert hij 15 jaar gevangenisstraf en een boete van €150.000 (£128.000) - genoeg om een heleboel brandblussers te kopen.

Maar niet alle zaken zijn zo duidelijk. Een man kreeg een gevangenisstraf van drie jaar voor het stichten van drie branden in het bos van Raon-L'Étape, hoewel L'Est Républicain opmerkte: 'Slechts een paar vierkante meter vegetatie ging in vlammen op.' Dat is alsof je een levenslange gevangenisstraf krijgt voor het verbranden van toast. De harde aanpak heeft ook een dakloze man en iemand met ernstig autisme opgepakt, die naar verluidt gevangenisstraf kregen voor het weggooien van sigarettenpeuken. Want niets zegt 'rechtvaardigheid' zoals het straffen van de meest kwetsbaren voor een moment van onachtzaamheid.

Muriel Gestas, een advocate die verschillende beschuldigde brandstichters vertegenwoordigt, waaronder twee brandweerlieden, is sceptisch. 'Ik was verbaasd over het aantal arrestaties, het voelt buitensporig,' zegt ze, en ze betwijfelt of veel zullen leiden tot veroordelingen. Le Monde is het ermee eens en vraagt zich af of de politie de zaken adequaat heeft onderzocht gezien de korte tijdspanne. Het stilzwijgen van de autoriteiten over details - specifieke aanklachten, opzet en vergelijkingen met voorgaande seizoenen - maakt een zinvolle analyse onmogelijk. Maar Bordeaux-aanklager Renaud Gaudeul verdedigt de harde aanpak en merkt op dat 'er maar een kleine vonk nodig is' om een brand te starten, vooral in droogteomstandigheden.

Het onderzoeken van hoe een brand is ontstaan, is verrassend lastig. Eric Dufayet, een brandonderzoeker, legt uit dat tijdens droogtes 'een simpele aansteker voldoende is.' Zijn team brengt de omtrek van de brand in kaart, vaak in een 'V'-vorm, en traceert die terug naar de oorsprong. Als een brand opzettelijk was, kan de brandstichter meerdere apparaten hebben gebruikt, waardoor de kans groter is dat er DNA of vingerafdrukken worden gevonden. Maar experts geloven dat brandstichting slechts een klein deel van de branden verklaart; de meeste zijn onbedoeld, door bouwvonken, defecte elektrische apparatuur, sigarettenpeuken en - je raadt het al - barbecues.

Dufayet deelt de '30'-regel voor sigarettenbranden: minstens 30°C (86°F), maximaal 30% luchtvochtigheid, wind onder 30 km/u (19 mph), en minstens 30% van de sigaret onverbrand. In de huidige droogte is het nog makkelijker. Michel Lejoyeux, hoogleraar psychiatrie, categoriseert vuurstichters in drie groepen: de onachtzamen, de begunstigden (verzekeringsuitkeringen, iemand?) en pyromanen. Pyromanie is zeldzaam en moeilijk te diagnosticeren, dus verwacht niet dat dat excuus in de rechtbank standhoudt. Sommige brandweerlieden hebben mogelijk branden gesticht om de redder te spelen, anderen voor belastingvrije overuren - want wie houdt er niet van een beetje financiële stimulans om brand te stichten?

Te midden van het beschuldigingsspel zijn de branden zelf nog lang niet voorbij, met voorspellingen van nog een hittegolf. President Emmanuel Macron zegt dat kritiek nu geen prioriteit is en benadrukt: 'We zullen moeten herplanten en een ander soort bos moeten opbouwen, omdat we ons moeten aanpassen aan de structurele omstandigheden van klimaatverandering.' De tijd voor lessen komt later, zegt hij, en het land moet verenigd blijven. Ondertussen blijft het Franse publiek achter met vragen, verschroeide aarde en een brandend verlangen naar antwoorden.