De schone-energiesector heeft op de harde manier geleerd dat het hebben van de wet aan je kant niet altijd betekent dat je wint – een les die haar miljarden en meer heeft gekost.

Sinds hij aan zijn tweede termijn begon, heeft president Donald Trump geprobeerd tientallen wind- en zonneprojecten te vertragen of te annuleren. Deze projecten ondergingen allemaal uitgebreide beoordelingen om federale goedkeuring te verkrijgen, maar het ministerie van Binnenlandse Zaken en andere agentschappen hebben hun vergunningen bevroren om vage redenen van 'nationale veiligheid', of zonder enige uitleg. Deze aanvallen hebben de offshore-windsector vrijwel volledig de das omgedaan en hebben veel ontwikkelaars ertoe gebracht om liever uitbetalingen van de regering te accepteren dan te vechten voor vergunningen.

Deze aanval is een belangrijke reden waarom zonne- en windbedrijven de inspanningen in het Congres hebben gesteund om een tweepartijdige 'vergunninghervormingswet' te onderhandelen. Een groep senatoren bereikte eerder deze maand een compromis over een wetsvoorstel dat ze de Bipartisan American Affordability and Jobs Act noemen. Wetgevers zullen er pas na de tussentijdse verkiezingen over stemmen, maar de sector voor hernieuwbare energie heeft het als een overwinning bestempeld. Het wetsvoorstel zou milieuonderzoeken voor allerlei soorten energieprojecten versnellen, van transmissielijnen tot oliepijpleidingen, en het bevat ook een aantal bepalingen die bedoeld zijn om huidige en toekomstige presidenten ervan te weerhouden schone energie te blokkeren. Trump zou vlak voordat het compromis openbaar werd aan assistenten hebben gezegd dat hij het rustiger aan zou doen met windprojecten om een deal te bereiken.

Er verschijnen al scheuren in de deal. Terwijl de sector voor hernieuwbare energie standvastig is gebleven in haar steun aan het wetsvoorstel, beweren een aantal experts en belangrijke klimaatvoorvechters dat de bepalingen over 'projectzekerheid' weinig zouden doen om te voorkomen dat Trump of een andere president zonne-energieparken en offshore-windturbines blokkeert. De regering-Trump zelf bedreigde het compromisvoorstel deze week toen ze aankondigde dat ze drie vergunningen voor windparken voor de Atlantische kust zou herzien, waaronder een die al in bedrijf is.

'De actie van de regering tegen [de windprojecten] toont nog maar eens aan hoever ze zullen gaan om de vooruitgang van schone energie te belemmeren, vooral offshore-wind', zei Elizabeth Klein, die onder voormalig president Joe Biden het Bureau of Ocean Energy Management leidde, dat toezicht houdt op offshore-windvergunningen.

Het deel over projectzekerheid in het wetsvoorstel van de Senaat heeft twee belangrijke onderdelen. Ten eerste verklaart het dat de federale overheid 'geen nieuwe actie mag ondernemen die een project dat al een vergunning heeft gekregen, zou intrekken, herroepen, terugtrekken, beëindigen, opschorten, wijzigen of veranderen'. Dit is slechts een krachtige herformulering van de status quo, aangezien vergunningen die zijn afgegeven niet zonder reden mogen worden geannuleerd. Maar het wetsvoorstel gaat verder door bedrijven twee belangrijke rechtsmiddelen te bieden als de overheid toch dergelijke verboden acties onderneemt.

Een daarvan is de herinstelling van de vergunning – wat enigszins overbodig is. Rechters hebben de eerdere pogingen van de regering-Trump om windprojecten te stoppen al afgewezen, maar de regering probeert nog steeds die vergunningen in te trekken. Als het wetsvoorstel wordt aangenomen, kunnen de rechtbanken alleen maar in sterkere bewoordingen bevelen om ze te herstellen.

Het andere rechtsmiddel is een uitbetaling in contanten. De rechtbanken zouden de overheid kunnen bevelen om een projectontwikkelaar tussen 25 en 50 procent van de kosten van hun project terug te betalen, wat voor een groot offshore-windpark in de miljarden kan lopen. Het geld zou komen uit het Judgment Fund, een bankrekening die de federale overheid gebruikt om juridische schikkingen te betalen. Dit fonds keert doorgaans ongeveer $2 miljard per jaar uit aan schikkingen, en succesvolle claims onder de vergunningwet zouden kunnen leiden tot een grote piek in uitbetalingen.

Het andere belangrijke onderdeel van projectzekerheid in het wetsvoorstel is een antidiscriminatieclausule die 'ongelijke behandeling' van een bepaalde energiebron zou verbieden, of het nu zonnepanelen of kolencentrales zijn. Als een windontwikkelaar bewijs zou vinden dat de overheid hen vergunningen heeft geweigerd als onderdeel van een aan...