Toen Jasmine, ooit een actief lid van China's MeToo-beweging, feministische activiteiten in Peking organiseert, doet ze dat vaak onder het mom van een kunst- of cultureel evenement. Ze vermijdt ze op sociale media te promoten en deelt de details liever privé in haar eigen kring. Het is heel moeilijk voor te stellen wat er tijdens de MeToo-periode gebeurde, zegt ze, "toen één overlevende publiekelijk over haar ervaring kon spreken en een breder debat over seksuele intimidatie op gang kon brengen."

Op vrijdag werd Sophia Huang Xueqin, de opgesloten journaliste die hielp bij het aanwakkeren van China's MeToo-beweging, vrijgelaten uit de gevangenis, vijf jaar na haar arrestatie. Ze zal terugkeren naar een feministische beweging die drastisch is veranderd in de jaren dat zij vastzat. In China is feminisme een steeds privé-aangelegenheid geworden. Activisten spreken van een generatiebreuk. Een beweging die ooit geïnspireerd was door de wereldwijde hashtagcampagne tegen seksueel misbruik en intimidatie, heeft zich teruggetrokken in een minder publieke ruimte.

Op de Chinese sociale media plaatsen overlevenden berichten over seksuele intimidatie en succesvolle rechtszaken. Maar activisten zeggen dat hashtagcampagnes zoals MeToo en de Chinese equivalenten grotendeels van het Chinese internet zijn gewist. "Veel jongere, digitale feministen van vandaag weten weinig over die eerdere feministische strijd van nog niet zo lang geleden, dankzij de opzettelijke uitroeiing ervan door de staat," zegt Eva Liu, onderzoekster naar Chinees feminisme en digitale media aan de Ohio University.

Tegenwoordig gebruiken Chinese feministen creatieve manieren om censuur te omzeilen. Ze gebruiken nieuwe uitdrukkingen om te voorkomen dat berichten worden geblokkeerd. "Het is echt een kat-en-muisspel," zegt Liu. Ze beschrijft een "encyclopedie" van feministische woorden die door Chinese censoren zijn verboden. "Er zijn medewerkers die specifiek de taak hebben om nieuwe termen die online door feministen worden bedacht op te sporen en toe te voegen aan de trefwoordenlijsten die voor geautomatiseerde censuur worden gebruikt," zegt ze. "Zelfs sommige termen die nog niet populair zijn onder feministische gebruikers staan al op deze automatische censuurlijst."

Li Sipan, een Chinese onderzoeksjournalist en feministisch wetenschapper, zegt: "De Chinese Communistische Partij beschouwt elke mobilisatie van het publiek en elke beweging die veranderingen van de regering eist als een bedreiging. De feministische beweging heeft duidelijk deze kenmerken." Jasmine in Peking zegt: "Als je een publiek evenement wilt organiseren, is alles wat expliciet met feminisme of LHBT-kwesties te maken heeft basically onmogelijk, althans in Peking. Als je het zo aankondigt, loop je het risico dat het evenement wordt gesloten. Dus meestal framen we het evenement op een neutralere manier, zonder het direct als een kwestie van gender of sociale problemen te presenteren. Maar zodra het evenement plaatsvindt, kunnen we die onderwerpen nog steeds bespreken."

Huang's verslaggeving van de verhalen van overlevenden hielp de MeToo-beweging in het publieke bewustzijn in China te katapulteren. Ze werd in 2021 in de stad Guangzhou gearresteerd, een dag voordat ze China zou verlaten om een masterdiploma te behalen aan de Universiteit van Sussex met een door de Britse regering gefinancierde beurs. In 2024 werd ze samen met vakbondsactivist Wang Jianbing veroordeeld wegens "het aanzetten tot ondermijning van de staatsmacht". Huang's vrienden zeggen dat ze tijdens haar detentie weinig informatie over haar van de autoriteiten ontvingen, te midden van berichten over dramatisch gewichtsverlies en intense verhoren, wat leidde tot weinig slaap. Informatie sijpelde langzaam uit de gevangenis. Soms wachtten ze maanden op updates en waren ze afhankelijk van berichten van andere gedetineerden die waren vrijgelaten. Ten tijde van haar veroordeling werd Huang ook veroordeeld tot vier jaar "ontneming van politieke rechten". Mensenrechtengroepen zeggen dat dit haar ervan zou kunnen weerhouden om door te gaan met werken als journaliste of naar het buitenland te reizen.

In een verklaring die zaterdag werd vrijgegeven, zeiden activisten die aandringen op Huang's vrijlating: "Hoewel ze uit de gevangenis is vrijgelaten, kon niemand van ons [haar vrienden] haar bereiken of enige informatie van haar ontvangen. Haar verblijfplaats is ook onbekend. We zijn nerveus en bezorgd over haar huidige toestand vanwege de mogelijke ernstige surveill