Centrelink is momenteel op zoek naar 4,93 miljard dollar aan onbetaalde schulden, waarvan de oudste meer dan 40 jaar teruggaat - ondanks dat de regering instemmend heeft geknikt bij een aanbeveling om met die onzin te stoppen. De schulden, die 1,34 miljoen stuks tellen, omvatten enkele die ronduit antiek zijn, met 600 ouder dan 30 jaar en een mediane waarde van 5.451,49 dollar. Nog eens 76.800 zijn tussen de 15 en 30 jaar oud, met een mediaan van 2.197,64 dollar. De alleroudste is zo oud dat Services Australia niet eens wil zeggen hoeveel die bedraagt, met een beroep op privacy - wat misschien een gunst is, aangezien de schuldenaar in de jaren 80 misschien niet heeft terugbetaald omdat hij een baby was.

Voorvechters, waaronder Economic Justice Australia, roepen op om de schulden kwijt te schelden, en welzijnsexpert Christopher Rudge van de Universiteit van Sydney zegt dat de berekeningen "niet te vertrouwen zijn om correct te zijn." Hij wijst erop dat voor schulden onder de 2.000 dollar geen mens er zelfs maar naar zal kijken - een computer zal beslissen of ze "waarschijnlijk" correct zijn. Voor oudere schulden zijn de systemen die gebruikt worden om ze te berekenen "onverenigbaar met de hedendaagse auditinstrumenten." Met andere woorden, Centrelink probeert geld te innen op basis van wiskunde die net zo goed in hiërogliefen geschreven had kunnen zijn.

De regering heeft in principe ingestemd met de aanbeveling van de Robodebt-koninklijke commissie om een verjaringstermijn van zes jaar voor schuldinning opnieuw in te voeren, maar heeft niet gezegd wanneer - of of - die op huidige schulden zal worden toegepast. Ondertussen blijven sommige schulden rente opbouwen, want niets zegt medeleven als rente in rekening brengen op een schuld uit de tijd dat je kapsel betreurenswaardig was.

Vorig jaar vond Services Australia 147.773 schulden die mogelijk onrechtmatig zijn berekend met behulp van inkomensverdeling, hoewel vrijheid-van-informatie-documenten suggereren dat ongeveer 3 miljoen Australiërs getroffen zouden kunnen zijn. Tot nu toe hebben slechts 78.000 mensen een claim ingediend onder het Inkomensverdelingsresolutieregeling, dat in totaal een schamele 92.000 dollar aan oplossingsbetalingen heeft uitgekeerd. De regering kondigde ook aan dat ze oplossingsbetalingen tot 600 dollar zou verstrekken aan getroffen personen - een bedrag dat nauwelijks de therapie dekt die je nodig hebt na het omgaan met Centrelink.

Kate Allingham, CEO van Economic Justice Australia, merkt op dat er tot 2017 een termijn was die inning na zes jaar voorkwam. Ze vraagt: "Hoe is het eerlijk dat de overheid verwacht dat je decennialang een papieren loonstrook hebt bewaard?" Inderdaad, in de jaren 90 werden loonstroken op echt papier gedrukt, niet opgeslagen in de cloud van een techgigant die waarschijnlijk failliet gaat.

Een woordvoerder van het Ministerie van Sociale Zaken benadrukt dat de regering gelooft dat "de inning van socialezekerheidsschulden altijd legaal, eerlijk en met medeleven jegens Australiërs die het moeilijk hebben, moet gebeuren." Ze prijzen een pakket van 300 miljoen dollar dat onder meer het verhogen van de drempel voor kwijtschelding van kleine schulden en het uitbreiden van kwijtscheldingen voor bijzondere omstandigheden omvat. Ze beweren dat de hervorming van kleine schulden meer dan 1,1 miljoen schulden heeft kwijtgescholden - meer dan het opnieuw invoeren van de oorspronkelijke zesjaarstermijn zou hebben gedaan. Dat is een beetje alsof je zegt dat je veel mensen uit de reddingsboot hebt gegooid, dus het is prima om gaten te blijven boren.

Rudge suggereert dat voor schulden die decennia worden vastgehouden, de inningskosten de schuld zelf kunnen overschrijden, en dat veel schuldenaren waarschijnlijk in financiële omstandigheden verkeren die "belemmerend" zijn. Met andere woorden, het innen van een schuld van 2.000 dollar uit 1985 is als proberen bloed uit een steen te persen die allang een kiezelsteen is geworden, en dan stof.

Dus Centrelink blijft schulden najagen die misschien ouder zijn dan het internet, terwijl de regering overweegt - op een niet nader gespecificeerd moment - of ze ermee moeten stoppen. In de tussentijd, als je geld verschuldigd bent uit het tijdperk van schoudervullingen, kun je maar beter controleren of je loonstrookjes nog in die schoenendoos onder het bed liggen.