Een groot deel van zijn carrière bestond het werk van Carlos Santos uit vastzitten in het midden van de Amazone. Santos is vrachtwagenchauffeur op de BR-319, een gevaarlijke zandweg in Brazilië die door een cruciaal deel van het regenwoud snijdt. "Je wist wanneer je erin ging," zei hij over de weg. "Maar je wist nooit wanneer je er aan de andere kant uit zou komen."

Het kostte Santos ooit 22 dagen om de 870 kilometer lange route af te leggen. Een onverwachte regenbui teisterde de snelweg tijdens het droge seizoen en liet grote modderpoelen achter die konvooien vrachtwagens vastzetten. "Het is een overlevingstest in de jungle," zei hij. "De tijd gaat langzaam. Je moet voedsel en water rantsoeneren." 's Nachts hing Santos een hangmat in zijn vrachtwagencabine en keek toe hoe jaguars, tapirs en slangen voor hem de weg overstaken. Wekenlang groef hij voertuigen uit sloten, baadde in nabijgelegen rivieren en wachtte tot zware machines een voor een vrachtwagens uit de modder trokken.

Toen hij eindelijk thuiskwam, rustte Santos een paar dagen uit en keerde toen terug voor nog een rit over de 319. "Ik ging terug omdat ik het leuk vind," zei hij. "Het is een helse uitdaging."

Maar er is nog een reden waarom zulke omstandigheden worden verdragen, afgezien van een voorliefde voor avontuur. De BR-319 is de enige weg die de deelstaat Amazonas, thuisbasis van 4,2 miljoen mensen en twee keer zo groot als Texas, verbindt met de rest van Brazilië. Nu, na decennia van rechtszaken en uitdagingen van milieuorganisaties en toezichthouders, worden delen van de snelweg geasfalteerd en gaan plannen om de hele route te asfalteren door.

Het asfalteren van de 319 is een langgekoesterde eis van velen in de regio, die vinden dat hun isolement de economische ontwikkeling belemmert. "Waarom zouden wij vergeten moeten worden?" vroeg Santos. "Waarom heeft de deelstaat Amazonas niet het recht om verbonden te zijn met de rest van het land?" Maar de beslissing is niet zo eenvoudig. Wetenschappers waarschuwen dat het asfalteren van de weg eerder ontoegankelijke delen van de Amazone zal verbinden met de meest onder druk staande gebieden, wat leidt tot een ontbossingshausse met rampzalige gevolgen voor het wereldklimaat. Het bioom bevat momenteel naar schatting 150 tot 200 miljard ton koolstof in zijn planten en bodems, wat helpt om de uitstoot van broeikasgassen door activiteiten zoals het verbranden van fossiele brandstoffen te compenseren. Wanneer het bos wordt gekapt en verbrand, komt die opgeslagen koolstof weer vrij in de atmosfeer, wat klimaatverandering aanwakkert. Inheemse groepen die in het gebied leven, zeggen ook dat het project een existentiële bedreiging vormt voor hun gemeenschappen.

In mei, voordat de asfaltering in volle gang was, voegde ik me bij Santos op zijn route om te zien hoe de 319 en het bos dat hij doorkruist al veranderen. We ontmoetten elkaar om 3 uur 's ochtends bij een distributiecentrum aan de rand van Manaus, de hoofdstad van Amazonas en thuisbasis van meer dan 2 miljoen mensen. Ondanks zijn isolement is Manaus een belangrijk productiecentrum, een erfenis van belastingvoordelen die sinds de jaren zestig industrie hebben aangetrokken. De overgrote meerderheid van goederen komt de stad momenteel binnen en verlaat deze per boot of per vliegtuig. Voorstanders van het asfalteren van de 319 voeren aan dat deze afhankelijkheid de kosten opdrijft, de levertijden verlengt en de regio kwetsbaar maakt voor onderbrekingen van de riviernavigatie door ernstige droogtes, die steeds vaker voorkomen.

Santos is geboren en getogen in Manaus en rijdt sinds zijn 18e vrachtwagen. "Ik was nooit een fan van opgesloten zitten in een kamer achter een computer," zei hij. Nu 45, is hij aimabel met een gemakkelijke glimlach. Zijn buik komt bijna tegen het stuur aan en zijn getrimde peper-en-zoutbaard komt overeen met het resterende haar aan de zijkanten van zijn hoofd. Een lange carrière op de door kuilen geteisterde wegen van Amazonas heeft hem een slechte rug bezorgd.

We reden weg van het distributiecentrum in een onberispelijke felblauwe trekker-oplegger, kleiner en wendbaarder dan sommige van de grotere vrachtwagens die regelmatig gestrand of gekapseisd in de modder van de 319 te zien zijn. De vrachtwagen was van Bemol, een toonaangevende retailer in de Amazone-regio, en vervoerde grote keukenapparatuur, meubels en medicijnen. Onze bestemming was Porto Velho, de hoofdstad van Rondônia, die aan de andere kant ligt.