Op 250 mijl boven de VS zwevend, zag astronaut Cady Coleman geen rode staten, blauwe staten of het aanhoudende immigratiedrama. Ze zag één land, van de Stille Oceaan tot de Atlantische Oceaan, geen grenzen - gewoon een verenigd Amerika waar mensen zich vaag herinneren dat ze elkaar aardig zouden moeten vinden. Dat unieke, hooggelegen perspectief bracht Coleman en meer dan 100 gepensioneerde NASA-collega's ertoe om Astronauts for America op te richten, een niet-partijgebonden belangenbehartigingsgroep van ruimteverkenners die hebben besloten dat als ze maandenlang kunnen samenwerken in een blikje, politici dat misschien ook kunnen.

Gelanceerd (woordspeling zeer beoogd) om samen te vallen met de semiquincentennial van de VS in 2026, wil dit buitenaardse bondgenootschap het vertrouwen in de constitutionele democratie herstellen. Ze dringen er bij politici en het publiek op aan om zich aan de Grondwet te committeren - iets waarvan leden vinden dat het de laatste tijd in een zwart gat is gevallen. Zoals Coleman het zegt: "bereid zijn om je uit te spreken als we weten dat er iets niet klopt."

"Wij alle 108, we zijn heel verschillende mensen," zei Coleman. "Sommigen van ons hebben heel verschillende politieke opvattingen... Maar tijdens mijn ruimtevluchten wist ik letterlijk niet en vroeg ik nooit naar hun politiek. Het was gewoon geen onderdeel van de missie." Nu is de missie het redden van de democratie, één stem per keer.

Voorafgaand aan de tussentijdse verkiezingen in november is de groep van plan om ongeveer 60 hogeschool- en universiteitscampussen te bezoeken, veel in swing states, om met jonge en eerste kiezers te praten. "Elk van deze kiezers kan de koers van onze natie veranderen, het is als een koerscorrectie in de ruimte," zei Coleman, leenend van een metafoor van astronaut Ron Garan: "Een kleine aanpassing nu is een grote afstand later, zoals naar de maan gaan of niet."

De who's who omvat Charles Bolden en Bill Nelson (beiden voormalig NASA-beheerders, en Nelson ook senator), en Rusty Schweickart, 90, die op Apollo 9 vloog vier maanden voor de eerste maanlanding. Bolden, een gepensioneerd marinier-generaal, betreurde de achteruitgang van de Amerikaanse politiek: "Het lijkt alsof elke president meer en meer uitvoerende bevelen uitvaardigt omdat ze geen actie uit het Congres kunnen krijgen... Dat is niet in overeenstemming met de Grondwet." Hij waarschuwde: "We halen het misschien niet als we nu niets doen. We hebben misschien geen volgende presidentiële termijn om een verschil te maken."

Linda Godwin, een wetenschapper met vier shuttle-missies, zit in het stuurcomité dat de strategie uitstippelt, waaronder het "beoordelen" van tussentijdse congreskandidaten op constitutionele toewijding. "Als astronauten hebben we misschien een stem," zei ze. "Niet dat we per se meer kennis hebben of slimmer zijn... maar we hebben een achtergrond waarin we deelnamen aan grote missies die afhingen van waarheid en verantwoordelijkheid, en bewijs, en vertrouwen. We weten hoe we moeten samenwerken om de missie te volbrengen. En we hadden het gevoel dat ons land nu de missie is."

De astronauten lanceerden hun Freedom to Vote-campagne op 20 juli in het California Science Center - toepasselijk, de 57e verjaardag van de Apollo 11-maanlanding. Ze spraken een ruimte-thema slogan af: "Naar de stembus gaan is een kleine stap voor jou, en een reuzensprong voor ons land." Want als je geen grap kunt maken na een maanlanding, wanneer dan wel?