Generaties lang is de Amerikaanse Droom verkocht als een huis met een wit hekje - een nette, kleine welvaartsmachine die je naar je pensioen en het studiefonds van je kinderen rijdt. Sierra Isley, 26, geloofde in die visie: twee jaar geleden probeerden zij en haar vriendin Jamie een bakstenen huis met drie slaapkamers te kopen met veel natuurlijk licht en een grote boom voor de deur, toen ze van Philadelphia naar Asheville, North Carolina, verhuisden. Met hulp van hun ouders betaalden ze een aanbetaling en hun bod werd geaccepteerd. Toen kwamen de overdrachtspapieren en een complicatie: er rustte een enorme lien op het huis. Na overleg met advocaten verbraken ze het contract en gingen ze op zoek naar een appartement.

Het was een blessing in disguise. Een maand later, terwijl ze nog steeds dozen aan het uitpakken waren en meubels in elkaar zetten, veranderde de nasleep van orkaan Helene Asheville in een rampgebied. De kelder van hun appartement overstroomde; sommige huizen van hun buren werden volledig verwoest.

De picket-fence deal was altijd al precairder dan geadverteerd. Maar nu branden en overstromingen huizen beschadigen en verzekeringspremies opdrijven, is je levensspaargeld in een huis stoppen riskanter dan ooit. In een rapport genaamd 'Property Prices in Peril' voorspelde het bedrijf First Street vorig jaar dat klimaatrisico's tegen 2055 bijna $1,5 biljoen van de waarde van Amerikaanse huizen zouden kunnen afhalen. Socioloog Rebecca Elliott zei het ronduit: voor sommige mensen 'kan de Amerikaanse droom van huizenbezit een nachtmerrie worden.'

Amerikanen beginnen het te merken. Een exclusieve peiling voor Grist van de denktank Data for Progress vond dat 58 procent van de waarschijnlijke Amerikaanse kiezers gelooft dat klimaatverandering hun vermogen om de Amerikaanse Droom de komende 20 jaar te bereiken zal belemmeren - waaronder 42 procent van de Republikeinen. De enquête suggereert dat mensen zich zorgen maken dat klimaatverandering de kosten van levensonderhoud zal verhogen, een zorg die wijdverbreid genoeg is om de tussentijdse verkiezingen op dinsdag te beïnvloeden.

De ironie is groot: fossiele brandstoffen zijn lang op de markt gebracht als essentiële ingrediënten van de Amerikaanse 'manier van leven'. Een eeuw geleden begonnen olie- en gasbedrijven uitgebreide campagnes om hun producten aan comfort en welvaart te koppelen - een verhaal dat herhaaldelijk door politici en oliebestuurders werd ingezet om klimaatactie te dwarsbomen. De regering van president Donald Trump heeft vaak gezegd dat inspanningen om fossiele brandstoffen in te perken de Amerikaanse Droom bedreigen; eerder dit jaar, toen het de regels van het Biden-tijdperk om de uitstoot van auto's te verminderen schrapte, samen met het gezag van het Environmental Protection Agency om klimaatverandering te reguleren, prees het de inspanning aan als 'het herstellen van de Amerikaanse Droom'. Maar de door fossiele brandstoffen aangedreven Amerikaanse Droom is zichzelf aan het vernietigen. Broeikasgasemissies van het verbranden van steenkool, olie en gas hebben een nieuw tijdperk van precariteit ingeluid, waardoor de belofte dat elke generatie het beter zal doen dan de vorige wordt ondermijnd. Wetenschappelijke rapporten waarschuwen dat klimaatverandering 'de kwaliteit van leven in gevaar brengt' voor Amerikaanse gemeenschappen, en levensonderhoud en culturele tradities verstoort. Of Amerikanen herdefiniëren wat de Amerikaanse Droom betekent en laten de door olie doordrenkte versie van welvaart varen, of klimaatverandering zal het voor hen ontmantelen.

Isley's herinneringen aan Helene zijn nog vers: water uit hun overstroomde kelder slepen naar het toilet om door te spoelen toen het water op was; naar het huis van Jamie's ouders in Atlanta rijden en zich opsluiten in een kamer met beide katten tot ze het niet meer aankonden; terugkeren naar Asheville en koken in een Crock-Pot met wegwerpliners omdat zelfs toen het water weer liep, het niet veilig was om de afwas mee te doen. Twee jaar later bladert ze voor de lol door Zillow, maar bekijkt ze huizen door een post-ramp lens. 'Nu heb ik die angst in mijn achterhoofd - overal in de buurt van een rivier, of zelfs een beekje, als er een beetje water op de kaart staat, denk ik: 'Oh, nee,'' zei ze. Jamie is trans, en nadat Trump in 2024 werd gekozen, speelden de twee kort met de gedachte om naar een plek met meer beschermend beleid te verhuizen, zoals Californië. Isley's gedachten gingen meteen naar bosbranden. Uitgesloten.