Akşamlar soğudukça ve hane bütçeleri yeniden baskı altına girdikçe, 79 yaşındaki dede Errol McGuiness maliyetleri düşük tutmak için bir rutin geliştirdi - bu rutin, hayırsever bir dille 'Viktorya dönemi şıklığı' olarak tanımlanabilir. Emekli, yağmur suyu topluyor, zamanının çoğunu tek bir odada geçiriyor ve ısıtmayı açmak yerine üst üste katmanlar giyiyor.

"Üzerimde bir sürü kıyafet tutuyorum, ama kızıma söylemeyin," dedi, muhtemelen ancak 'giyilebilir yorgan' olarak tanımlanabilecek bir şey giyerken.

En çarpıcı tasarruf önlemi gece çöktüğünde ortaya çıkıyor. "Televizyon izlemek için ışığa ihtiyacınız yok. Yatağa giderken ışığa ihtiyacınız yok. Tuvalete ve mutfağa giden yolu biliyorsunuz, yani ışığa ihtiyacınız yok." Bu, ev elektrifikasyonuna cesur bir yaklaşım: elektriğin var olduğunu unutmak. Errol bir sağlık sorunu olduğunu kabul ediyor ve kızının ona düzenli olarak ısıtmayı açmasını hatırlattığını söylüyor - bu tavsiyeyi tıbbi bir zorunluluktan çok nazik bir öneri olarak görüyor gibi.

Ancak hane maliyetlerini düşürmeye çalışan tek kişi o değil. Bu hafta yayınlanan yeni rakamlar, enflasyonun Eylül ayında %3,5'e yükseldiğini ve neredeyse bir yılın en yüksek seviyesine ulaştığını gösterdi; artan yakıt fiyatları birçok hane için yaşam maliyetlerini yükseltti. Başbakan Andy Burnham, gaz faturalarındaki sabit ücretleri kaldırmak da dahil olmak üzere hane finansmanı üzerindeki baskıyı hafifletmeye yönelik önlemler vaat etti - bu politika, bir gaz faturasına bakıp neden bir boruya bağlı olma ayrıcalığı için ücretlendirildiğini merak eden herkes tarafından memnuniyetle karşılanacaktır.

Joseph Rowntree Vakfı'na göre, geçim sıkıntısı krizinin dördüncü yılında, düşük gelirli ailelerin neredeyse üçte ikisi gıda, ısınma ve giyim gibi temel ihtiyaçları karşılamakta zorlandıklarını söylüyor. Neredeyse yarısı tasarruf etmek için öğün atladıklarını veya porsiyonları küçülttüklerini belirtti - bu istatistik, hükümetin yeni sabit ücret girişimiyle hüzünlü, soğuk bir sandviç gibi mükemmel bir uyum içinde.

Onlardan biri de 83 yaşındaki dul Bryan, artık faturaları düşük tutmak için büyük ölçüde tek bir odada yaşadığını söylüyor. "Bir hırka giyiyorum ve sıcak kalmak için ne giyiyorsanız onu giyiyorum, kapıyı kapatıyorum, evi ısıtmak için fanlı ısıtıcıyı açıyorum," dedi. "Fiyatların yükseldiğini gördükçe, 'peki, tek odada oturuyorum' diye düşünüyorum." Bu, bir keşişin bile kendini aşırı şımartılmış hissedeceği bir yaşam tarzı seçimi.

Stoke-on-Trent, Blurton'daki Affordable Foods'ta merkez müdürü Melissa Baydilly, Errol ve Bryan gibi hikayelerin giderek yaygınlaştığını söylüyor. Kuruluş, borç, sosyal yardım ve istihdam sorunları olan insanlara yardımcı olan bir gıda bankası, sosyal süpermarket ve sosyal yardım hizmeti işletiyor. "Girdiğiniz her süpermarkette her şeyin fiyatı arttı," dedi. "Şu anda gidip de fiyatlarda en az %25-30'luk bir artış olduğunu söylemeyeceğiniz bir yer yok."

Emeklilerin en çok zorlananlar arasında olduğuna inanıyor. "Bu günde ve çağda, şehrimizin yaşlılarının süpermarkete gidip meyve sebzeye bakıp 'bu hafta elma ve portakal alamam, seçmem lazım' diye düşünmesi gerektiğine inanmıyorum. Hayatları boyunca çalışmışken 60'larında ve 70'lerinde bunu yapmalılar mı?" Kendi kendini yanıtlayan bir soru - gerçi elmalar ve portakallar inatla pahalı kalmaya devam ediyor.

Makale ayrıca daha fazla habere bağlantı veriyor: Burnham gaz faturalarındaki sabit ücretleri kaldırma planı öneriyor; Ekim ayında hane elektrik faturalarından KDV indirilecek; ve enerji tavanı değişikliklerinin faturalarım için ne anlama geleceği. Bu arada okuyucular, BBC'ye Staffordshire'da hangi haberleri yapmaları gerektiğini söylemeye davet ediliyor - muhtemelen 'yerel emekli karanlıkta televizyon izlemenin yeni bir yolunu icat etti' dahil.