W wiadomościach, które zachwycą entuzjastów żółwi i przerazą każdego, kto woli swoje wyspy bez skorup, nowe badanie wykazało, że około 180 000 żółwi olbrzymich z Aldabry żyje na atolu Aldabra na Seszelach. To najwyższa liczba, jaką kiedykolwiek odnotowano dla tego gatunku, i komfortowo przewyższa populację ludzką całego kraju – faktu, którego żółwie jeszcze nie skomentowały, prawdopodobnie dlatego, że są zbyt zajęte byciem ogromnymi i powolnymi.

Badanie, prowadzone przez Seychelles Islands Foundation (SIF) i University of Exeter, przeanalizowało pięć lat liczenia żółwi w latach 2018–2022. To pierwsza aktualizacja od czasu szeroko cytowanej liczby 100 000 żółwi z późnych lat 90., co oznacza, że populacja najwyraźniej prawie się podwoiła, gdy nikt nie patrzył. Badanie opublikowane w czasopiśmie naukowym Ecology and Evolution wykazało, że populacja była stosunkowo stabilna w tym okresie, z najlepszym szacunkiem prawie 183 000 dorosłych i poddorosłych żółwi.

Atol Aldabra to jedno z zaledwie dwóch miejsc na świecie, gdzie żółwie olbrzymie występują na wolności, drugim są Galápagos, które mają znacznie mniejszą populację. Więc jeśli jesteś żółwiem olbrzymim szukającym tętniącej życiem sceny towarzyskiej, Aldabra to miejsce dla ciebie.

Dr Frauke Fleischer-Dogley, dyrektor generalna SIF, powiedziała: „Ponad 180 000 żółwi olbrzymich wędrujących swobodnie po naszym atolu jest dowodem na to, co może osiągnąć długoterminowe zaangażowanie w ochronę przyrody. To wspaniała wiadomość dla Seszeli, dla świata i dla wszystkich, którzy pracowali nad ochroną Aldabry”. To dużo skorupiastej wdzięczności.

Żółwie nie zawsze miały tak dobrze. W XIX wieku eksploatacja zwierząt sprawiła, że na wyspie pozostało mniej niż 1000 żółwi z Aldabry. Program odbudowy doprowadził do tego, że w 1981 roku stała się ścisłym rezerwatem przyrody, a w 1982 roku obiektem UNESCO. Naukowcy nazywają to teraz jedną z największych historii sukcesu ochrony przyrody na Oceanie Indyjskim – regionie, który nie słynie z obfitości dobrych wiadomości.

„Program monitoringu żółwi olbrzymich z Aldabry jest jednym z najdłużej działających w regionie, ale gęsta roślinność atolu sprawia, że liczenie żółwi jest miejscami naprawdę trudne” – powiedziała dr Nancy Bunbury, jedna ze współautorek badania. „Modelując to, czego nie widzieliśmy, a także to, co widzieliśmy, stworzyliśmy najbardziej wiarygodny jak dotąd punkt odniesienia dla tego ikonicznego gatunku z Seszeli, ustanawiając benchmark, którego możemy użyć do śledzenia populacji przez dziesięciolecia”. Więc następnym razem, gdy ktoś zapyta, ile żółwi widziałeś, możesz śmiało powiedzieć „przynajmniej kilka, a statystycznie prawdopodobnie więcej”.

Mimo dobrych wieści autorzy badania twierdzą, że czujność jest niezbędna. Klimat Aldabry się zmienia, a przewidywane dłuższe i częstsze susze mają zmniejszyć cień i pożywienie dostępne dla żółwi, podczas gdy rosnący poziom morza zagraża nisko położonym częściom atolu. Inwazyjne ssaki – w tym zdziczałe koty i czarne szczury, które polują na jaja i młode żółwie – pozostają zagrożeniem. Planowana eliminacja tych inwazyjnych ssaków, twierdzą autorzy, mogłaby usunąć ostatnie bariery dla dalszego wzrostu i pomóc populacji wytrzymać przyszłe presje klimatyczne.

„Te wyniki to świetna wiadomość dla żółwi i dowód fantastycznej pracy wykonanej w terenie” – powiedział dr Dave Hudson, adiunkt na Uniwersytecie Exeter w Kornwalii. „Ale ważne jest, aby pamiętać, że liczby stanowią punkt odniesienia – nie punkt końcowy. Mamy nadzieję, że dostarczyliśmy menedżerom ochrony przyrody dowodów potrzebnych do śledzenia przyszłych zmian i wczesnego działania, gdy żółwie staną w obliczu rosnących presji ze strony zmian klimatu, suszy i gatunków inwazyjnych”.

Więc proszę bardzo: 180 000 żółwi olbrzymich, jedna wyspa i przestroga o świętowaniu, zanim kryzys klimatyczny powie swoje. Żółwie ze swojej strony pozostają stoicko niewzruszone – jak to mają w zwyczaju.