Coś dziwnego właśnie pojawiło się w Zatoce Meksykańskiej: huragan. Cóż, nie tyle sam huragan Isaias, który według obserwatorów sztormów ma dotrzeć do lądu jako kategoria 2 gdzieś między wybrzeżem Missisipi a Florydzkim Panhandle późnym piątkiem, powodując rozległe zniszczenia. Chodzi bardziej o jego timing: to pierwszy huragan atlantycki w tym sezonie, który rozpoczął się aż w czerwcu. To bije poprzedni rekord w erze satelitarnej na najpóźniejszy pierwszy huragan sezonu, 11 września.

"To naprawdę zdumiewające, że rekord został pobity o prawie miesiąc", powiedział Brian McNoldy, starszy pracownik naukowy badający huragany na Uniwersytecie w Miami.

Więc skąd to niezwykłe opóźnienie? El Niño, jak na ironię.

Choć ten pas ciepłej wody znajduje się po drugiej stronie Ameryk, na Pacyfiku, miesza on dwa fundamentalne składniki potrzebne do tworzenia huraganów na Atlantyku: wiatr i wilgotność. Aby powstał cyklon tropikalny, potrzebna jest ciepła woda, która dostarcza energii, a także wysoka wilgotność i wiatry wiejące w spójnym kierunku. (Huragany stają się ostatnio coraz intensywniejsze, ponieważ zmiany klimatu szybko ocieplają oceany, tworząc paliwo wysokooktanowe.) Podczas gdy Atlantyk i Zatoka Meksykańska są wystarczająco ciepłe, dostarczając ogromne ilości paliwa, El Niño miesza w wzorcach pogodowych, tworząc suche, opadające powietrze. Zapewnia również uskok wiatru – powietrze poruszające się w różnych kierunkach i z różnymi prędkościami wraz ze wzrostem wysokości – czego huragany naprawdę nie znoszą.

Stąd wyjątkowo cichy sezon huraganów atlantyckich w tym roku.

Więc dlaczego Isaias w końcu przebił się w październiku? Choć rzeczywiście walczy z uskokiem wiatru w Zatoce, warunki atmosferyczne nie są dla niego tak złe, jak dalej na wschód. "Tworzy się w jednym z niewielu miejsc, gdzie burza może wystąpić na Atlantyku teraz, z powodu bardzo silnego El Niño, który się kształtuje i narzuca bardzo silny pionowy uskok w głębokich tropikach", powiedział McNoldy. "Zatoka ma małe okno możliwości na utworzenie się burzy i to się stało."

Zatoka jest również o kilka stopni cieplejsza niż zwykle, przynajmniej na powierzchni, gdzie Isaias czerpie energię. Co ciekawe jednak, "zawartość ciepła oceanicznego", miara energii cieplnej w głębinach, zbliża się tam do rekordowo niskiego poziomu. "Więc to ciepło jest naprawdę tylko na skórze", powiedział McNoldy.

To tworzy dziwną dynamikę dla Isaias. Huragany są tak gwałtownymi burzami, że wzburzają głębsze wody: jeśli ta ciecz jest ciepła jak powierzchnia, oznacza to więcej paliwa. Ale jeśli jest chłodniejsza, to dla huraganu anatema. Efekt ten jest tak wyraźny, że naukowcy mogą używać satelitów do śledzenia ścieżek huraganów, po prostu wykrywając ślady zimnej wody, które pozostawiają.

Podczas gdy sezon huraganów atlantyckich był wyjątkowo cichy, we wschodnim Pacyfiku był bardzo pracowity, ponieważ powstało siedem, z których pięć było głównych. (Gościł jak dotąd 18 nazwanych burz, pięć więcej niż zwykle.) Hawaje ucierpiały szczególnie mocno tego lata, gdy huragany Lala i Nolo przyniosły ulewne deszcze. Teraz huragan Rachel celuje w Baja Mexico i Południową Kalifornię, gdzie w ten weekend może wywołać niebezpieczne fale i wiatry.

Tymczasem wybrzeże Zatoki przygotowuje się na Isaias – burzę, która może przybyła bardzo późno, ale z gwałtownymi wiatrami i potencjalnym przypływem sztormowym do 7 stóp, nie jest mniejszym zagrożeniem dla życia i mienia.