Im szybciej przyznamy, że Stany Zjednoczone przegrały wojnę z Iranem i przestaną walczyć, tym lepiej – bo mamy mnóstwo sprzątania do zrobienia. Sekretarz obrony Pete Hegseth powiedział we wtorek Senatowi, że Waszyngton osiągnął „historyczne zwycięstwo militarne”, parskając przy tym wściekle. Ale jak zauważył pewien zmarły Prusak, wojny toczą się dla celów politycznych, nie tylko militarnych. Na tym froncie USA poniosły spektakularną porażkę.

Przed wojną Iran miał ostrożnego najwyższego przywódcę. Teraz rządzi nim grupa jeszcze bardziej ekstremalnych i mniej ostrożnych typów. Cieśnina Ormuz, niegdyś otwarta, jest w dużej mierze zamknięta. Cieśnina Bab al-Mandab również jest zamknięta dzięki kumplom Iranu z Huti. Amerykańscy szefowie energetyki ostrzegali przed niedoborami ropy, a choć chiński import na razie odwrócił katastrofę, Exxon i Chevron twierdzą, że kryzys energetyczny jest nieunikniony. Pentagon przyznaje się do wydania 37,5 miliarda dolarów, ale prawdziwa liczba jest z pewnością wyższa. Dokładanie więcej dobrych pieniędzy do złych wydaje się niemądre.

Aby złagodzić szkody, USA i sojusznicy muszą zabezpieczyć alternatywne trasy ropy. Rurociąg Wschód-Zachód przez Arabię Saudyjską już transportuje 7 milionów baryłek dziennie, a Saudyjczycy mogą podwoić przepustowość. ZEA mają podobny rurociąg, który również wymaga rozbudowy. Rurociągi są podatne na drony, ale łatwe do naprawy. USA powinny zachęcać do budowy odgałęzień przez Jemen i Oman. Chevron rozmawia z Irakiem o rurociągu przez Syrię. Aha, i to nie jest najlepszy miesiąc na cięcie dotacji dla wiatru i słońca.

Wojna ujawniła porażkę wyobraźni w amerykańskim planowaniu wojskowym. Tanie irańskie drony i rakiety siały spustoszenie w bazach, zabijając żołnierzy w koszarach. Amerykańscy planiści powinni byli nauczyć się z Ukrainy, gdzie drony od lat niszczą rosyjskie aktywa. To prawdopodobnie najłatwiejsza wojna dronów, jaką USA kiedykolwiek stoczą; przeciwdziałanie tej technologii będzie tylko trudniejsze.

Wreszcie Waszyngton potrzebuje świeżych pomysłów, aby odbudować odstraszanie wobec Iranu. Przed wojną Iran nie blokował Cieśniny Ormuz ani nie spieszył się z bronią jądrową, ponieważ odstraszała go potęga USA. Ale jak zauważył Thomas Schelling, odstraszanie polega na groźbie użycia – gdy już coś zrobisz, wróg przestaje się tego bać. Administracja Trumpa zmarnowała dwa środki odstraszania: uderzenia na irańskie obiekty jądrowe nie „zniszczyły” programu, a konwencjonalne szkody nie odstraszyły Iranu od atakowania partnerów czy zakłócania żeglugi. Administracja potrzebuje porozumienia lub nowego środka odstraszania, i to szybko. Promotorzy wojny dostali to, o co prosili, i to była katastrofa. I co teraz?