Alan Milburn, były minister gabinetu labourzystów, obecnie przewodzący ważnemu przeglądowi kryzysu zatrudnienia młodzieży w Brytanii, ma skromną propozycję dla Anglii: krajową ścieżkę pre-aprenticjową, która wypełni ziejącą przepaść między ukończeniem szkoły a faktyczną gotowością do pracy. Rząd zostanie o tym poinformowany, przypuszczalnie sprawdzając przy tym swój kalendarz.

Rekomendacja pochodzi z wyczekiwanego raportu końcowego Milburna, który został opóźniony do po budżecie w tym miesiącu – bo nic nie mówi „pilne” tak jak planowanie naprawy bezrobocia młodzieży wokół fiskalnej optyki. Były minister w gabinecie Tony'ego Blaira ostrzegł, że potrzebne są działania, aby zaradzić dramatycznemu spadkowi liczby rozpoczynanych aprenticji przez młodzież w ciągu ostatniej dekady.

Liczby są ponure. Zaledwie jedna na pięć rozpoczynanych aprenticji przypada obecnie na osobę w wieku 16–18 lat, a liczba osób poniżej 19. roku życia zapisujących się na aprenticję spadła o prawie połowę w ciągu dekady. Na tle rosnącego bezrobocia młodzieży jest to polityczny odpowiednik patrzenia, jak drzwi powoli się zamykają, podczas gdy wszyscy debatują nad brandingiem drzwi.

Szczegóły pojawiają się, gdy rząd Andy'ego Burnhama opóźnia pełne rekomendacje Milburna co najmniej do listopada, wśród obaw w Downing Street, że jego raport może nie współgrać z budżetem z 28 października. Nic tak nie wykoleja planu zatrudnienia jak arkusz kalkulacyjny.

Milburn zasygnalizował, że przebudowa systemu świadczeń w Brytanii będzie centralnym elementem jego raportu, obok środków wspierających zatrudnienie, szkolenia i aprenticje. W odpowiedzi ministrowie rozważają szeroko zakrojone zmiany w systemie opieki społecznej, w tym likwidację kluczowego świadczenia dla osób niepełnosprawnych poniżej 25. roku życia i zastąpienie go wielomiliardowym pakietem wsparcia w wejściu na rynek pracy.

Burnham i jego kanclerz John Healey zasygnalizowali gotowość do powstrzymania rosnącego rachunku świadczeń rządowych. Inni czołowi politycy labourzystów, w tym sekretarz ds. pracy i emerytur Pat McFadden, powiedzieli, że istnieje zarówno moralny, jak i ekonomiczny argument za przebudową systemu opieki społecznej, gdy wojna na Bliskim Wschodzie wstrząsa finansami publicznymi. Rząd tymczasem podchodzi ostrożnie, aby uniknąć powtórki buntu w sprawie opieki społecznej, który zmusił Keira Starmera i Rachel Reeves do zawstydzającego i kosztownego zwrotu. Ostrożność: historycznie nie jest mocną stroną labourzystów, ale cóż, jesteśmy tutaj.

Przegląd Milburna miał zostać zaprezentowany w przyszłym tygodniu. Źródła bliskie przeglądowi potwierdziły opóźnienie, choć bagatelizowały jego znaczenie. Jedno powiedziało, że Downing Street pracuje nad decyzją, jak przedstawić raport obok kilku innych dużych przeglądów, w tym przeglądu Timmsa dotyczącego świadczeń dla osób niepełnosprawnych, a także budżetu i 10-letniego planu rządu premiera. Bo nic tak nie pomaga kryzysowi zatrudnienia młodzieży jak komitet ds. harmonogramu.

Burnham obiecał zająć się wzrostem liczby młodych ludzi nieuczących się, niepracujących i nieszkolących się (Neet) – prawie 1 milion – jako priorytetem swojego programu władzy, w tym szeroko zakrojonymi zmianami w celu przebudowy edukacji technicznej i aprenticji. Obecnie zaledwie 2% osób rozpoczynających aprenticje było wcześniej Neet. Więc ścieżka od Neet do aprenticji jest mniej rurociągiem, a bardziej kapiącym kranem.

Przedstawiając swój plan pre-aprenticji, Milburn powiedział, że nowy program w Anglii byłby skierowany do młodych ludzi, którym brakuje kwalifikacji, pewności siebie, doświadczenia zawodowego lub rutyny potrzebnej do zdobycia i utrzymania pełnej aprenticji. Realizowany głównie przez szkoły policealne, łączyłby angielski i matematykę z nauką techniczną i praktycznym doświadczeniem u pracodawcy. Propozycja odzwierciedla roczną ścieżkę przedzawodową w Austrii, zaprojektowaną, aby przygotować młodych ludzi do przejścia na aprenticje. Inne kraje o znacznie niższym wskaźniku Neet niż Wielka Brytania, w tym Holandia i Austria, kładły znacznie większy nacisk na ścieżki zawodowe, gdzie ponad połowa osób w wieku 15–19 lat w edukacji ponadpodstawowej zapisuje się na programy zawodowe.