Australijska aplikacja do pracy dorywczej w hotelarstwie, która stała się niezwykle popularna, może serwować pracownikom dodatkową porcję nieopłaconych składek emerytalnych – ostrzegają zaniepokojeni pracownicy. Supp, uruchomiona w Melbourne w 2017 roku przez właścicieli Lune Croissanterie (którzy nadal posiadają udziały finansowe, ale mądrze zeszli z zarządu), opisuje siebie jako 'rynek pracy', na którym lokale wystawiają zmiany, a pracownicy je łapią. Od tego czasu rozprzestrzeniła się na Australię i USA, szczycąc się około 15 000 lokali i 200 000 pracowników. Aplikacja pobiera 12% prowizji, wysyła pracownikom podsumowania wypłat na czas podatkowy, ale co kluczowe, wymaga od pracowników posiadania własnego ABN i klasyfikuje ich jako 'indywidualnych kontrahentów' – a nie pracowników dorywczych. Supp zapewnia, że wszystko jest zgodne z prawem, ale pracownicy tacy jak Daniel McBurnie, który zaczął drążyć temat swoich świadczeń już w 2021 roku, mają inne zdanie. McBurnie pracował na zmianach barmańskich, sprzedając popcorn, na sali i jako kelner przez aplikację dla 15 różnych firm, nigdy nie otrzymał składek emerytalnych i nie znalazł w aplikacji żadnego mechanizmu, który by to regulował. 'Pracownicy hotelarstwa przychodzący na zmianę baristy – nie mają autonomii' – powiedział, zauważając, że nie ustalają stawek ani godzin, tylko robią to, co każą im przełożeni. Pracownicy dorywczy otrzymują minimalne stawki, dodatek za pracę dorywczą, stawki za nadgodziny, przerwy, składki emerytalne i ochronę przed niesłusznym zwolnieniem, podczas gdy niezależni kontrahenci dostają... cóż, wzruszenie ramion. Australijski Urząd Skarbowy twierdzi, że nawet kontrahenci opłacani głównie za pracę mają prawo do składek emerytalnych, ale to chyba nie ma miejsca. McBurnie obawia się 'fikcyjnego kontraktowania' – przedstawiania zatrudnienia jako kontraktu, co jest nielegalne na mocy Fair Work Act i może kosztować duże firmy nawet 546 000 dolarów. CEO Supp, Jordan Murray, zaprzeczył jakiemukolwiek wprowadzaniu w błąd i powiedział, że firma współpracuje z organami regulacyjnymi i dostosowuje się do zmieniającego się prawa. Współzałożyciel Cameron Reid ręczył za przeglądy zgodności prawnej aplikacji. Jednak Imogen Szumer, starszy prawnik w Maurice Blackburn, nazwała to rozwiązanie 'osobliwym' i zauważyła, że samo nazwanie kogoś 'kontrahentem' nie czyni go nim – sądy patrzą na rzeczywistą relację, która jest 'z natury nierówna'. Trzech innych użytkowników Supp powiedziało Guardianowi, że również nie otrzymali składek emerytalnych: Fred Siggins, barman z Melbourne, który wynegocjował wysoką stawkę, więc mu to nie przeszkadzało; Miranda Roop, świeżo przybyła, która stwierdziła, że praca jest identyczna z pracą dorywczą gdzie indziej; oraz anonimowy pracownik, który po prostu założył, że będzie musiał sam płacić składki. McBurnie mówi, że aplikacja jest 'nowym standardem' w hotelarstwie, ale Pat O'Donnell z United Workers Union ostrzega, że wygoda nie powinna odbywać się kosztem praw pracowniczych. 'Alarmy powinny się włączać, gdy pracownicy są informowani, że potrzebują ABN lub muszą zostać jednoosobową działalnością gospodarczą, aby podjąć zmianę w lokalu hotelarskim' – powiedział. McBurnie chce, aby Fair Work Ombudsman przeprowadził audyt platformy, argumentując, że wrażliwi pracownicy nie powinni walczyć indywidualnie. Rzecznik Ombudsmana odmówił komentarza w sprawie Supp, sugerując, aby pracownicy skontaktowali się z nimi lub ze swoim związkiem zawodowym – co brzmi mniej więcej tak pomocnie, jak 'pakiet świadczeń' kontrahenta.