De Japanse yen heeft een plotselinge uitbarsting van zwaartekracht-tartende kracht gekend, met een stijging van meer dan 2% ten opzichte van de dollar, nu het gefluister toeneemt dat de Bank van Japan (BoJ) eindelijk de rente zou kunnen verhogen. De munt bereikte donderdag het hoogste niveau in een maand op 155,57, na een sprong van 0,9% de dag ervoor - want blijkbaar is in deze markten een enkel gerucht genoeg om valuta in een frenzy te sturen.

De wereldwijde markten blijven zo zenuwachtig als een gecafeïneerde eekhoorn, nog steeds na-ijlend van de obligatie-uitverkoop van deze week, die werd veroorzaakt door angst dat hogere olieprijzen de inflatie opnieuw zouden aanwakkeren. Beleggers, altijd de optimisten, zijn nu koortsachtig hun renteverwachtingen voor de grote economieën aan het herzien, met Japan plotseling in de schijnwerpers.

De katalysator? BoJ-beleidsmaker Hajime Takata suggereerde dat de bank "wendbaarder" moet handelen - een woord dat, in centrale bankentaal, ongeveer vertaalt naar "we zouden misschien echt iets beslissends doen." Nigel Green, CEO van financieel adviseur deVere, merkte op dat de snelle appreciatie van de yen de fragiele staat van de markt onderstreept: "Markten die zo schichtig zijn, hebben geen schok nodig om hard te bewegen, een gerucht is genoeg." Inderdaad, waarom wachten op een crisis als een goed geplaatste hint voldoende is?

Citi mengde zich er ook mee en vertelde klanten dat de opmerkingen van Takata de "sterkste boodschap waren die we van het bestuur hebben gehoord" en introduceerde opnieuw het idee van een versneld renteverhogingstraject. De BoJ heeft de rente de afgelopen twee jaar stapsgewijs verhoogd nadat Japan eindelijk decennia van deflatie van zich af had geschud - want wie heeft er nu dalende prijzen nodig als je ook... iets minder dalende prijzen kunt hebben? - maar liet de belangrijkste beleidsrente in juli ongewijzigd op 1%. De markten zien nu een kans van 77% op een verhoging tijdens de volgende bijeenkomst van de BoJ die op 17 september begint. Die kansen zijn waarschijnlijk beter dan een rechtstreeks antwoord van een politicus te krijgen.

De Japanse viceminister van Financiën voor internationale zaken, Atsushi Mimura, was karakteristiek enthousiast en zei dat hij "noch tevreden noch gerustgesteld" was en dat beleidsmakers "in een staat van verhoogde alertheid blijven." Want niets zegt vertrouwen als een overheidsfunctionaris die weigert tevreden of gerustgesteld te zijn.

Ondertussen intensiveerde de wereldwijde obligatie-uitverkoop eerder deze week nadat Kevin Warsh, voorzitter van de Amerikaanse Federal Reserve - een naam die nog steeds iedereen in verwarring brengt die Jerome Powell verwacht - afgelopen vrijdag een toespraak hield waarin hij beloofde de inflatie terug naar de doelstelling te brengen. Warsh had beleggers eerder verbijsterd door de "forward guidance"-aanpak van de Fed te laten varen, maar tijdens de Jackson Hole-conferentie zei hij dat als de inflatie niet naar de 2%-doelstelling zou bewegen, de Fed "meer te doen" zou hebben. Dat is Fed-taalkunde voor "we zouden de rente wel eens opnieuw kunnen verhogen, mensen."

De dollar verzwakte donderdag nadat Fed-gouverneur Christopher Waller hintte dat hij de rente deze maand liever stabiel houdt, waarbij hij John Lennon parafraseerde: "geef desinflatie een kans. We kunnen één vergadering wachten." Een sentiment dat zeker weerklank zou vinden bij iedereen die wacht op een bus die nooit komt. De dollar daalde verder ten opzichte van de yen en verloor ook terrein ten opzichte van het pond en de euro.

De obligatie-uitverkoop leek donderdag af te nemen, met 10-jaars Britse gilt-rendementen die rond de 5,1% schommelden in de ochtendhandel - nog steeds ongemakkelijk dicht bij de piek van 5,3% die sinds 2008 niet meer was gezien. Want niets zegt "economische stabiliteit" als rendementen die doen denken aan de wereldwijde financiële crisis.