De hele wereld verwacht dat president Trump de Iran-oorlog elk moment beëindigt. Trump blijft volhouden dat hij geen haast heeft. En ondertussen blijven de oliemarkten vreemd kalm. Deze feiten blijken in een giftige relatie verwikkeld te zijn.

Toen de oorlog uitbrak, waarschuwden experts dat als de Straat van Hormuz langer dan een paar weken gesloten bleef, olie $150 tot $200 per vat zou kosten. De straat is nu al drie maanden gesloten. Toch staat de meest verhandelde ruwe olie op ongeveer $94 per vat – niet ver van waar het begin maart stond. Zelfs nadat Trump gisteren tegen zijn kabinet zei dat hij niets om de tussentijdse verkiezingen gaf, sprongen de ruwe olieprijzen slechts 2 procent. “De som klopt gewoon niet,” vertelde oliemarktanalist Rory Johnston me. “Voor mensen zoals ik die de hele dag dit spul analyseren, kijken we naar prijzen en vragen we ons af: word ik gek? Wat gebeurt er?”

Een deel van het antwoord: de VS en andere landen hebben hun oliereserves aangesproken. Maar de grotere reden is de beleggerspsychologie. Drie maanden lang opereert de wereldwijde oliemarkt onder de aanname dat de Straat van Hormuz snel heropend wordt. Die aanname rust op een diepere overtuiging: dat Trump onvermijdelijk zal terugkrabbelen zodra de economische pijn hoog genoeg is. Dit is de TACO-theorie – Trump Always Chickens Out. “De markt heeft correct beseft dat er één publiek is dat de uitkomst zal bepalen, en dat is Trump,” vertelde energiemarktspecialist Arnab Datta me. “Onder handelaren is de aanname dat de pijn maar zo hoog kan worden voordat Trump zich terugtrekt.”

De logica is gevaarlijk circulair. Prijzen zijn laag omdat beleggers verwachten dat Trump de oorlog beëindigt voordat de prijzen te hoog worden; maar omdat de prijzen laag zijn, staat Trump onder minder druk om de oorlog te beëindigen. Hij heeft door dat hij markten kan kalmeren door alleen maar naar een vredesakkoord te gebaren. Noem het het TACO-evenwicht: het heeft de oorlog langer laten duren dan bijna iedereen verwachtte.

De overtuiging dat Trump zal terugkrabbelen is niet ongegrond. Na zijn 'Bevrijdingsdag'-tarieven in april 2025 verloor de aandelenmarkt biljoenen. Obligatiebeleggers verkochten Amerikaanse staatsobligaties, waardoor de rentes omhoog schoten. Dertien uur na zijn nieuwe handelsbeleid trok Trump zich terug met een pauze van 90 dagen, verwijzend naar markten die 'yippy' werden. Beleggers die erop gokten dat hij zou knipperen, verdienden een fortuin. Er ontstond een nieuwe Wall Street-consensus: koop de dip wanneer Trump dreigt, winst wanneer hij toegeeft. Dit werd de 'TACO-handel'.

Toen, op 28 februari, vielen de VS en Israël Iran aan. Brentolie steeg van ongeveer $70 naar bijna $120 in een week. Op 9 maart kondigde Trump aan dat het conflict 'zeer compleet' was en de straat heropend (wat niet zo was). Olie daalde onder $90. TACO leek gerechtvaardigd – behalve dat Trump niet doordrukte. De oorlog sleepte zich voort. Olie kroop boven $110. Op zijn teken kondigde Trump 'zeer goede en productieve gesprekken' met Iran aan. Olie daalde naar ongeveer $95. Dit patroon herhaalt zich: stijgende prijzen, aankondiging van vredesakkoord, dalende prijzen, oorlog gaat door.

De TACO-theorie heeft twee kernbeperkingen. Ten eerste is het zelfontkennend: handelaren nemen aan dat hogere prijzen Trump dwingen de oorlog te beëindigen, maar die aanname houdt de prijzen lager. Ten tweede is het gemakkelijk te bespelen: Trump weet dat markten verwachten dat hij terugkrabbelt, dus doet hij alsof hij op het punt staat toe te geven, prijzen koelen af, en handelaren die tegen TACO wedden verliezen fors. “Dus belanden we in deze eindeloze draaimolen,” zei Johnston. “Prijzen stijgen, Trump praat over een deal, prijzen dalen, en dan heeft Trump plotseling het gevoel dat hij de deal niet echt hoeft te sluiten.”

Dit kan niet eeuwig duren. Markten beginnen het door te krijgen: de impact van Trumps vredesaankondigingen op olieprijzen neemt af. Nog kritieker is de wet van vraag en aanbod die dreigt. Landen verbranden snel hun opgeslagen oliereserves en kunnen ze binnen een maand uitputten. “Het is een tikkende klok,” vertelde Gregory Brew, analist bij Eurasia Group, me. “We verliezen elke dag 13 miljoen vaten olie. Uiteindelijk zal die realiteit doordringen. En wanneer dat gebeurt, zullen de prijzen heel snel stijgen.”

Andere economische p