Een nieuwe studie suggereert dat als de wereld collectief besluit gezonder te eten, minder voedsel te verspillen en efficiënter te boeren, we de planeet misschien kunnen redden zonder alles op te geven wat we liefhebben. Volgens modellering gepubliceerd in Nature door onderzoekers van de London School of Hygiene & Tropical Medicine (LSHTM), Cornell University en 10 andere modelleringsteams, zou een dergelijke transformatie het wereldwijde landgebruik voor landbouw tegen 2050 met 6% kunnen verminderen in vergelijking met de huidige trends. De totale waarde van de veehouderij zou met 42% ($630 miljard) kunnen dalen ten opzichte van 2020, waarbij herkauwers - runderen, schapen en geiten - de grootste klap krijgen: een daling van 70% ($274 miljard) en ongeveer 400 miljoen minder van hen die over de planeet zwerven.

Ondertussen zouden plantaardige voedingsmiddelen een velddag hebben. De gecombineerde wereldwijde waarde van groenten, fruit, noten en peulvruchten zou met 57% ($890 miljard) kunnen stijgen. Peulvruchten - bonen, erwten, linzen, kikkererwten - zijn blijkbaar belangrijke bronnen van eiwitten en vezels en hebben minder grondstoffen nodig dan dierlijke voedingsmiddelen. Wie had dat gedacht? De onderzoekers onderzochten een scenario dat lijkt op dat voorgesteld door de EAT-Lancet Commissie van 2025, die concludeerde dat een wereldwijde verschuiving naar gezonde diëten elk jaar 15 miljoen vroegtijdige sterfgevallen zou kunnen voorkomen. Dat zijn veel mensen die nog een dag zouden leven, vermoedelijk om meer linzen te eten.

De transformatie zou ook de landbouwgerelateerde netto CO2-uitstoot door verandering in landgebruik tegen 2050 met 85% kunnen verminderen in vergelijking met 2020. Verandering in landgebruik - het kappen van bossen, het omzetten van graslanden, het droogleggen van wetlands - komt opgeslagen koolstof vrij. Netto-uitstoot houdt rekening met zowel uitstoot als absorptie. Dus minder ontbossing, minder koolstof. Simpel, toch?

Dr. Matt Gibson, hoofdauteur (begonnen bij Cornell, nu bij LSHTM), zei: "Het transformeren van voedselsystemen zou enorme potentiële voordelen opleveren voor onze gezondheid en het milieu, maar zoals onze resultaten duidelijk maken, zou het ook leiden tot fundamentele veranderingen in de wereldwijde landbouw en het leven van miljoenen boeren en voedselproducenten beïnvloeden." Hij drong er bij regeringen op aan moeilijke beslissingen te nemen in plaats van de resultaten te gebruiken als excuus voor inactiviteit. Dat betekent het confronteren van machtige groepen die profiteren van de status quo - wat, laten we eerlijk zijn, ongeveer zo comfortabel is als een veganist op een barbecue.

Daniel Mason-D'Croz, co-auteur van de studie van Cornell, zei: "We moeten deze scenario's niet beschouwen als een voorspelling van wat er zal gebeuren, maar als een nuttige vroege gids waar uitdagingen en kansen kunnen ontstaan." Met andere woorden, begin nog niet met het plannen van je linzenboerderij, maar investeer misschien ook niet in een veehouderij.

De economische effecten variëren per regio. In de Verenigde Staten zou de totale landbouwproductiewaarde tegen 2050 met 21% ($76 miljard) kunnen dalen, met een stijging van de gewasproductie met 20% ($40 miljard) en een daling van de veehouderij met 73% ($116 miljard). India daarentegen zou een stijging van de totale landbouwproductiewaarde met 46% ($198 miljard) kunnen zien, met een stijging van de gewasproductie met 65% ($208 miljard) en een daling van de veehouderij met slechts 8% ($10 miljard). Europa zou een algehele waardedaling van 35% ($190 miljard) kunnen zien, met een daling van de gewasproductie met 8% ($22 miljard) en een daling van de veehouderij met 66% ($168 miljard). Want het is natuurlijk ingewikkeld.

De onderzoekers gingen uit van een kosteloze verschuiving in consumentenvoorkeuren naar gezonde diëten - wat betekent dat mensen gewoon besluiten beter te eten zonder financiële, culturele of praktische barrières. In werkelijkheid zijn gezonde voedingsmiddelen niet altijd betaalbaar of toegankelijk, en worden voedingskeuzes gevormd door tradities, voorkeuren, inkomen en attitudes. Maar ja, we kunnen dromen.

De auteurs stellen dat gedurfde beleidsbeslissingen nu kwetsbare producenten en consumenten kunnen helpen beschermen. Zonder zorgvuldige planning kan de transitie ernstige economische ontwrichting veroorzaken voor gemeenschappen die afhankelijk zijn van vee. Dus misschien moeten we beginnen met plannen voordat we allemaal sprinkhanen eten en het een dag noemen.