Labour is opgeroepen een geloofwaardig plan te presenteren voor British Steel, nadat de spending watchdog van de regering erop wees dat het overeind houden van de worstelende fabrikant een verbijsterend bedrag kost, zonder dat er een einde in zicht is.

British Steel werd in juli genationaliseerd om "de toekomst van de staalproductie" te beschermen, 15 maanden nadat de regering voor het eerst ingreep om de sluiting van de staalfabrieken in Scunthorpe en het verlies van 4.000 banen te voorkomen. Want niets zegt "de toekomst beschermen" beter dan een bedrijf nationaliseren en dan ontdekken dat je geen idee hebt wat je ermee moet doen.

Het bedrijf kost momenteel £1,3 miljoen per dag om draaiende te houden, met een totale geschatte kost die tegen 2028 kan oplopen tot £1,5 miljard. Tegen medio juni had de regering al £555 miljoen uitgegeven aan het betalen van salarissen van werknemers en het kopen van grondstoffen - en dat is nog voordat je de kosten van externe adviseurs meerekent, die vermoedelijk betaald worden om advies te geven over hoe je nog meer geld kunt uitgeven.

De public accounts committee van parlementsleden zei vrijdag dat ministers nog steeds "niet kunnen verwoorden welk bedrijfsmodel" het bedrijf op een duurzame basis zou zetten, bijna anderhalf jaar na het overnemen van de controle in Scunthorpe. Er werd aan toegevoegd dat het Department for Business and Trade niet "eens indicatieve schattingen" had gegeven van hoeveel British Steel uiteindelijk de belastingbetaler zou kosten of hoe lang de situatie zou voortduren. Dus, samengevat: geen plan, geen tijdlijn, geen idee.

Na de nationalisatie van British Steel benoemde de regering nieuwe bazen om zich te richten op het stabiliseren van het bedrijf. Stabiliseren betekent in deze context blijkbaar "doorgaan met het gestaag en voorspelbaar laten weglekken van publiek geld".

Clive Betts, vicevoorzitter van de commissie, zei dat de stap om het bedrijf te redden "allemaal prima en wel" was, maar voegde eraan toe: "Dit was nog maar het begin. Nu British Steel op de boeken van de belastingbetaler staat, is het aan de regering om haar plan voor de toekomst uit te leggen."

Hij vervolgde: "Helaas kon de regering, verder dan het simpelweg overeind houden van het bedrijf met publiek geld, een dergelijk plan niet schetsen aan ons onderzoek. De realiteit is dat British Steel niet in staat is zijn eigen gezicht te wassen, en de regering is nu verantwoordelijk voor het zorgen dat het op een duurzame financiële basis voor de toekomst komt. We eisen ook garanties dat de verbijsterende financieringsniveaus die British Steel momenteel ontvangt niet ten koste gaan van de bredere sector."

De kritiek kwam dagen nadat Labour ook de op twee na grootste producent van het metaal in Groot-Brittannië nationaliseerde, het op Yorkshire gebaseerde Speciality Steel UK, in een poging 1.300 banen te beschermen. Want als je een staalindustrie gaat runnen, kun je net zo goed de hele set verzamelen.

Jonathan Reynolds, de minister van Economische Zaken, zei destijds dat de regering niet "lichtvaardig ingrijpt in private bedrijven", maar dat de stap belangrijk was om de zware industrie te beschermen. De public accounts committee zei dat het aantoonde dat de regering niet "al haar geld kan uitgeven aan het steunen van British Steel, terwijl er duidelijk behoefte zal zijn om andere delen van de industrie te steunen". Er werd aan toegevoegd: "[Belastingbetalers] blijven blootgesteld aan aanzienlijke en groeiende kosten en onzekerheid - het is niet duidelijk of het geld ooit zal worden terugverdiend."

De regering zou een plan voor het bedrijf moeten publiceren dat "opties en analyses voor het beoogde toekomstige productiemodel en de rol van British Steel in de Britse economie; het voorkeurstraject voor decarbonisatie; hoe het bedrijf financieel duurzaam zal worden; en de verwachte kosten, financieringsbronnen en tijdlijn" omvat, aldus het rapport van de commissie. Dat zijn vier dingen, wat drie meer is dan de regering momenteel lijkt te hebben.

De voormalige eigenaar Jingye heeft apart aangevoerd dat British Steel bijna £1 miljard aan hen verschuldigd was toen het werd genationaliseerd en is een formeel proces gestart onder een internationaal verdrag om compensatie van de regering te verkrijgen. De stap heeft ook druk gezet op de Brits-Chinese betrekkingen, waarbij de Chinese regering zegt "sterk ontevreden" te zijn.