Oude Pad Krijgt Eindelijk Zijn Naam Na Decennia Verstopt in Teerput Fossielcollectie
Wetenschappers ontdekken een nieuwe IJstijd-padsoort in fossielen die tientallen jaren in een museum lagen - wat bewijst dat zelfs in de paleontologie, goede dingen komen voor degenen die wachten.
Onderzoekers bij de La Brea Teerputten hebben eindelijk een voorheen onbekend amfibie geïdentificeerd dat leefde in het IJstijd Los Angeles. De uitgestorven knoflookpad, nu Spea labreae genoemd, is de eerste nieuwe uitgestorven amfibiesoort die is ontdekt op de beroemde fossielenlocatie - want waarom zou je niet een paar decennia wachten om een hele nieuwe soort in je eigen achtertuin op te merken?
De vondst is uitzonderlijk zeldzaam. Er is slechts één andere uitgestorven Pleistoceen amfibie ontdekt in Noord-Amerika (een boomkikker uit Florida, wat bewijst dat zelfs in uitsterving amfibieën de voorkeur geven aan het zuidoosten). Hoewel S. labreae klein was vergeleken met de mammoeten en sabeltandkatten die geassocieerd worden met de La Brea Teerputten, zouden de fossielen belangrijke aanwijzingen kunnen geven over de klimaat- en milieuveranderingen die plaatsvonden aan het einde van de laatste ijstijd - want blijkbaar doet het kleine spul er ook toe.
De soort wordt beschreven in het Journal of Vertebrate Paleontology. De ontdekking benadrukt ook de nieuwe bevindingen die blijven opduiken uit het Samuel Oschin Global Center for Ice Age Research bij de La Brea Teerputten, terwijl het museum een historische transformatie ondergaat - want niets zegt 'historische transformatie' zoals het opgraven van een pad die al 10.000 jaar dood is.
Hoofdauteur Dr. Alberto Cruz had niet de bedoeling om een nieuwe soort te ontdekken. Hij begon met het bestuderen van de relatief onderbelichte reptielen- en amfibieëncollecties van de Teerputten terwijl hij daar werkte als postdoctoraal fellow. Cruz blijft een onderzoeksmedewerker bij La Brea Teerputten en werkt fulltime als onderzoeker voor Mexico's SECIHTI Centro de Investigación Paleontológica Quinametzin (CIPAQ), Instituto Nacional de Antropología e Historia (INAH).
'Ik ben eigenlijk meer een paleo-ecoloog, paleogeograaf, geen taxonoom,' zegt Dr. Cruz, die ongebruikelijke kenmerken opmerkte in de Teerputten-exemplaren die S. labreae onderscheidden van bekende knoflookpadden. Typisch: je komt voor de ecologie, je blijft voor de taxonomie.
In eerste instantie vroeg Cruz zich af of de ongebruikelijke botten toebehoorden aan een dier dat ziek of gewond was geweest tijdens zijn leven, wat ze tot een voorbeeld van paleopathologie zou maken. Vergelijkingen met moderne knoflookpadden overtuigden hem er uiteindelijk van dat de verschillen iets heel anders vertegenwoordigden.
'Ik heb veel exemplaren herhaaldelijk bekeken totdat ik overtuigd was. Ik dacht: 'Oh mijn god, dit is een nieuwe soort.' Dit materiaal komt oorspronkelijk uit de jaren 1950, maar als je het opnieuw bestudeert, kun je goud vinden in deze exemplaren. Het is heel gaaf.' Inderdaad, wie heeft er goud nodig als je gefossiliseerde paddenbotten hebt?
Het feit dat de fossielen tientallen jaren eerder waren verzameld, laat zien hoeveel wetenschappelijke informatie verborgen kan blijven in museumcollecties - zoals die ene sok die verdwijnt in de was, maar dan voor de wetenschap.
'Het is een geweldig voorbeeld van hoe we nog steeds nieuwe dingen vinden bij de La Brea Teerputten, zelfs na een eeuw van voortdurende opgravingen en onderzoek,' zegt Dr. Emily Lindsey, conservator en opgravingssitelocatie-directeur bij het Samuel Oschin Global Center for Ice Age Research bij de La Brea Teerputten. 'Er komt zeker meer aan.' We zitten op het puntje van onze stoel.
Grote IJstijd-zoogdieren trekken meestal de meeste aandacht bij de La Brea Teerputten, maar de veel kleinere reptielen en amfibieën die Cruz bestudeert, kunnen wetenschappers soms meer gedetailleerde informatie geven over vroegere klimaat- en milieuomstandigheden. Want wie heeft er een mammoet nodig als je een pad hebt?
Amfibieën leggen over het algemeen geen lange afstanden af tijdens hun leven en ze zijn zeer gevoelig voor veranderingen in hun omgeving. Die eigenschappen maken ze nuttige klimaatindicatoren. Door te bepalen waar bepaalde amfibieën aanwezig of afwezig waren, kunnen onderzoekers milieuveranderingen op een meer lokale schaal reconstrueren - als een kikker-vormige Fitbit voor oude klimaten.
'Als je het milieu verandert, verander je de vegetatie, het klimaat is warmer of kouder, dat heeft direct invloed op deze dieren,' zegt Cruz. Geen grap.
Hun bruikbaarheid komt met een grote obstakel. Kikkers, padden en salamanders hebben delicate
The Good Times
Nieuws in je inbox.
Een sardonische samenvatting, bezorgd op jouw schema. Gratis. Meld je af wanneer je wilt.
Al geabonneerd maar zie je ons nooit? Kijk in je spammap en klik op 'Geen spam' (of 'Verwijderen uit spam') om ons uit het ongewenste-mailvagevuur te bevrijden. Je helpt er iedereen mee.
Open je een maand lang geen van onze e-mails, dan word je automatisch van de lijst verwijderd.
Rewrite Article
Select parts to regenerate with a fresh AI pass. Translations will be updated automatically.
Generate AI Image
Creates a sardonic version of the article image using OpenAI.