De productie bij Rosebank, het grootste onontwikkelde olie- en gasveld van Groot-Brittannië, heeft een kink in de kabel gekregen nadat iemand per ongeluk kritische boorapparatuur in de Noordzee liet vallen. Want niets zegt 'energiezekerheid' als een veiligheidsklep die een duik van 1.100 meter naar de zeebodem maakt.

Het incident, dat plaatsvond op 18 april, betrof twee stukken centrale booruitrusting - waaronder die allesbelangrijke veiligheidsklep - die een ongeplande duik namen. Er raakten geen werknemers gewond, maar het boorplatform, geleased van het Noorse bedrijf Odfjell Drilling, moest naar een scheepswerf in Bergen worden verscheept voor reparaties. Het is nu terug bij Rosebank, ongeveer 80 mijl ten noordwesten van Shetland, maar nog steeds niet operationeel.

Interne documenten van Odfjell Drilling suggereren dat het platform tot vier maanden buiten gebruik kan zijn, wat betekent dat sommige oliebronnen aanzienlijk achter op schema zullen worden voltooid. Zoveel voor die olierush voor Kerstmis.

Adura, het bedrijf achter Rosebank, zegt nu dat de olieproductie pas ergens in 2027 zal beginnen - een verre schreeuw van het einde van dit jaar, zoals eerder gehoopt. Het veld zal naar verwachting 300 miljoen vaten opleveren over 25 jaar, maar dat is weinig troost voor de winterenergievoorziening.

De vertraging komt terwijl de nieuwe regering, geleid door Andy Burnham, onder druk staat van de fossiele brandstofindustrie om Rosebank goed te keuren, ondanks tegenstand van klimaatactivisten en sommige Labour-parlementsleden. De nieuwe minister van Energie, Miatta Fahnbulleh, zal naar verwachting een beslissing nemen nadat de consultaties over emissies in augustus zijn afgerond.

Ondertussen zou het kleinere Jackdaw-veld, ongeveer 150 mijl ten oosten van Aberdeen, al in oktober gas kunnen gaan pompen, volgens Adura. Maar wees niet te opgewonden - een milieueffectbeoordeling onthult dat Jackdaw maar liefst 27 directe voltijdbanen zou creëren. Zevenentwintig. Voor een van de grootste overgebleven gasvelden.

Ed Miliband, nu minister van Buitenlandse Zaken maar voorheen een felle criticus van Rosebank, noemde de plannen ooit 'klimaatvandalisme'. Nu fluisteren geruchten dat er gesprekken gaande zijn over hoe nieuwe boringen mogelijk te maken zonder de belofte uit het Labour-verkiezingsprogramma van 2024 te breken om bestaande vergunningen te respecteren maar geen nieuwe uit te geven.

Milieugroeperingen slijpen hun juridische potloden en overwegen of ze een eventuele goedkeuring kunnen aanvechten. Angeliki Papantoniou, docent milieurecht aan de Universiteit van Hull, zegt dat een nieuwe uitdaging een 'gok' zou zijn, maar zou kunnen slagen als deze gebaseerd is op 'substantiële milieukwesties' zoals verstoring van ecosystemen en vervuiling.

Areeba Hamid van Greenpeace, die al de oorspronkelijke vergunningen aanvecht, stelt dat goedkeuring 'nul verschil' zou maken voor energierekeningen en weinig banen zou opleveren. 'Ondanks deze magere voordelen zouden we een vervuilende industrie verlengen die hittegolven aanwakkert en een desastreus signaal afgeeft aan onze internationale bondgenoten,' zei ze.

Odfjell Drilling wilde niet reageren. Adura reageerde niet op een verzoek om commentaar. Dus voor nu ligt de gevallen apparatuur op de zeebodem en zijn de oliedromen van het VK, nou ja, in de wacht.