In een ontwikkeling die belooft klimaatontkenning net iets ongemakkelijker te maken, hebben onderzoekers een tool onthuld die koolstofuitstoot rechtstreeks koppelt aan de milieu- en economische schade die ze veroorzaakt. De Carbon Impacts Tracer, zoals het ding heet, kan de klimaatimpact schatten op basis van acht verschillende factoren, waaronder verloren voedselproductie. Want blijkbaar maakte 'delen per miljoen' niemand bang op dinertjes.

De timing is perfect. Het grootste steenkoolproject dat momenteel bij de autoriteiten in New South Wales ligt, de HVO-mijn, zal bij goedkeuring ongeveer 809 miljoen ton klimaatopwarmend kooldioxide uitstoten. Voor de meeste mensen heeft dat getal ongeveer evenveel betekenis als een hoorcollege kwantumfysica in het Latijn. Hetzelfde geldt voor de berekening dat het toevoegen van die hoeveelheid broeikasgas aan de atmosfeer een extra 0,00036°C opwarming van de aarde zal veroorzaken – een cijfer zo klein dat het er bijna om smeekt genegeerd te worden.

Maar wat als het publiek in plaats daarvan te horen kreeg dat die hoeveelheid kooldioxide bijna een half miljoen mensen zou blootstellen aan ongekende hitte? Of dat het telkens wanneer het Groot Barrièrerif bleekt, bijna 15 miljoen koraalkolonies zou doden? Plotseling wordt het abstracte ongemakkelijk concreet.

Al die statistieken komen uit de nieuwe tool, die de uitstoot van het verbranden van fossiele brandstoffen vertaalt naar geschatte reële klimaateffecten uit peer-reviewed klimaatstudies. Het is als een vertaler voor mensen die vloeiend 'eigenlijk' spreken maar moeite hebben met '0,00036°C'.

'Kleine getallen in de opwarming van de aarde kunnen catastrofale gevolgen betekenen', zegt prof. Sarah Perkins-Kirkpatrick, klimaatwetenschapper aan de Australian National University en deel van het team dat de Carbon Impacts Tracer lanceert. Wat een beleefde manier is om te zeggen: de getallen mogen klein zijn, de gevolgen niet. En nu is er een tool om dat te bewijzen, met één ongemakkelijk statistiekje tegelijk.