In een ontwikkeling die absoluut niemand zal verbazen die ooit naar Chicago heeft gekeken, heeft NASA bevestigd dat de grootste grootstedelijke gebieden van het Midwesten 's nachts behoorlijk helder zijn. Op 18 oktober 2026 maakte een astronaut aan boord van het Internationale Ruimtestation om 4:54 uur 's ochtends Central Daylight Time (09:54 Universal Time) een groothoekfoto, waarop verlichte steden groot en klein zichtbaar zijn over het verduisterde landschap van het oostelijke deel van de Verenigde Staten. De vroege ochtenduren brachten heldere luchten boven een groot deel van de regio, vermoedelijk omdat de atmosfeer besloot zich voor één keer wel eens coöperatief op te stellen.

Chicago, Illinois, en Detroit, Michigan, springen eruit als enkele van de helderste kenmerken, want natuurlijk doen ze dat. Middelgrote steden - waaronder Indianapolis, Indiana; Cincinnati, Ohio; en Louisville, Kentucky - en hun onderlinge verbindingen langs staats- en snelwegen schijnen ook fel, en vormen een web van nachtelijke lichten dat verdacht veel lijkt op een printplaat ontworpen door iemand die echt van sprawl houdt.

Boven deze aardse lichtshow en de lagere atmosfeer van de aarde is aan de linkerkant langs de horizon een diffuse laag van groen en oranje zichtbaar. Deze lichtband is airglow, geproduceerd wanneer zonlicht atomen en moleculen in de bovenste atmosfeer raakt en hen ertoe aanzet fotonen uit te stoten - een fenomeen dat in wezen de manier van de atmosfeer is om te pronken. Aan de rechterkant boogt licht van de zon over de horizon; zonsopgang was ongeveer een uur verwijderd aan de oostkust en ongeveer twee uur in Chicago, wat vroege vogels een heads-up gaf.

Astronautenfoto's en andere remote sensing-waarnemingen van nachtelijke lichten zijn wetenschappelijk waardevol voor het volgen van veranderingen in de gebouwde omgeving. Zo lijkt het lichtlandschap van Chicago in het bovenstaande wijde beeld een homogeen bleekgeel. Maar in gedetailleerde foto's is een reeks kleuren afkomstig van verschillende soorten verlichting waarneembaar, want zelfs stadslichten hebben bindingsangst. Met behulp van NASA's uitgebreide Gateway to Astronaut Photography of Earth-archief hebben onderzoekers een methode ontwikkeld om verlichtingstypes binnen de pixels van nachtelijke foto's te onderscheiden. Het systematisch kwantificeren van de helderheid, kleur en omvang van stadslichten kan inzicht geven in hoe steden groeien en evolueren - of, in sommige gevallen, hoe ze weigeren die ene flikkerende straatlantaarn te repareren.

Satellietsensoren observeren ook veranderingen in verlichting. Met name NASA's Black Marble-productsuite voor nachtelijke lichten gebruikt satellietwaarnemingen om wetenschappelijk kwaliteitsvolle records van nachtelijke lichten over de hele wereld te produceren op dagelijkse, maandelijkse en jaarlijkse tijdschalen. In het oosten van de VS hebben wetenschappers deze gegevens gebruikt om alles te volgen, van stroomuitval en herstel na grote stormen tot verlichtingsveranderingen die verband houden met nieuwe infrastructuur tot de overgang naar LED-verlichting van oudere vormen. Want niets zegt "wetenschappelijke vooruitgang" als het monitoren of je buurman eindelijk is overgestapt op LED's.

Astronautenfoto ISS075-E-226709 werd verkregen op 18 oktober 2026 met een Nikon Z9 digitale camera met een brandpuntsafstand van 14 millimeter, en foto ISS070-E-105097 werd verkregen op 1 maart 2024 met een Nikon D5 digitale camera met een brandpuntsafstand van 400 millimeter. Ze worden geleverd door de ISS Crew Earth Observations Facility en de Earth Science and Remote Sensing Unit bij NASA Johnson Space Center. De beelden zijn respectievelijk genomen door leden van de Expeditie 75- en Expeditie 70-bemanningen. De beelden zijn bijgesneden en verbeterd om het contrast te verbeteren, en lensartefacten zijn verwijderd - want zelfs astronauten weten hoe belangrijk een goede filter is.

Het International Space Station Program ondersteunt het laboratorium als onderdeel van het ISS National Lab om astronauten te helpen foto's van de aarde te maken die van de grootste waarde zijn voor wetenschappers en het publiek, en om die beelden gratis op internet beschikbaar te stellen. Extra foto's gemaakt door astronauten en kosmonauten kunnen worden bekeken op de NASA/JSC Gateway to Astronaut Photography of Earth. Verhaal door Lindsey Doermann.