Twee maanden nadat NASA aankondigde Artemis 3 om te toveren van een maanlanding naar een veredelde parkeerplektest in een lage baan om de aarde, blijft het agentschap zwijgzaam over de details. De missie, ooit bedoeld als de grootse terugkeer van de mensheid naar het maanoppervlak, is nu een orbitale rendez-vous-repetitie waarbij Orion ongemakkelijk samenkomt met maanlanders van Blue Origin en SpaceX. NASA noemt het een Apollo 9-analoog, wat een beleefde manier is om te zeggen: 'we doen eerst de saaie oefenrun.'
Hardware druppelt langzaam binnen in het Kennedy Space Center. Het grootste deel van de kernmodule van het Space Launch System arriveerde in april en verblijft nu in het Vehicle Assembly Building, wachtend op zijn motor sectie - die al sinds vorige zomer staat te wachten. Segmenten van vaste raketboosters druppelen binnen uit de fabriek van Northrop Grumman in Utah per trein, want niets zegt 'gedurfde ruimteverkenning' zoals vrachtvervoer per spoor. Orion's bemanningscapsule en servicemodule staan gepland voor een zomerse koppeling, wat romantisch klinkt maar eigenlijk gewoon bouten vastdraaien is.
Wat NASA niet heeft gedeeld: de baan van de missie, de duur ervan, of enig hoog niveau concept van operaties. Howard Hu, NASA's Orion-programmamanager, haalde zijn schouders op dat vanuit Orion's perspectief de verandering 'niet veel anders' is - alleen wat herberekenen van afbreek scenario's en ervoor zorgen dat het ruimtevaartuig niet bevriest of verbrandt in een baan om de aarde. De SLS zou echter zijn bovenste trap volledig kunnen verliezen, waarbij de Interim Cryogenic Propulsion Stage wordt bewaard voor Artemis 4 en ingenieurs meer tijd krijgen om een Centaur-boventrap in elkaar te flansen voor latere missies.
Kent Chojnacki, plaatsvervangend HLS-programmamanager, beschreef de vereiste choreografie als 'een soort prestatie', wat ingenieursjargon is voor 'dit wordt een nachtmerrie.' In een baan om de aarde, naderen en mogelijk koppelen met twee verschillende landers van twee verschillende bedrijven? 'We werken aan wat de kunst van het mogelijke daar is,' zei hij, wat niet de vertrouwenwekkende zin is die je wilt horen.
Axiom Space, belast met het leveren van maanruimtepakken voor tests, wacht nog steeds op NASA om te vertellen hoe die tests zullen werken. 'We hebben het agentschap een aantal opties gegeven,' zei Russell Ralston, Axiom's EVA-baas. 'Het zou zeker een waardevolle oefening zijn, maar we hebben gewoon niet de specifieke details op dit moment.' Vertaling: wij hebben ideeën, NASA heeft besluiteloosheid. Axiom's CEO suggereerde dat de paktest misschien op het International Space Station zou plaatsvinden, want waarom nog een variabele toevoegen?
En de bemanning? Nog geen aankondiging. NASA-beheerder Jared Isaacman verzekerde ABC News dat 'we niet ver weg zijn' van het noemen van de Artemis 3-astronauten, want een jaar of meer van tevoren is 'wanneer je ze in training wilt krijgen.' Dus verwacht namen voordat de raket daadwerkelijk vliegt.
Over vliegen gesproken: NASA mikte oorspronkelijk op midden 2027 - specifiek 'niet eerder dan maart, niet later dan juni.' Maar Isaacman heeft gezinspeeld op een verschuiving naar eind 2027, waarbij hij een subcommissie van het Huis vertelde dat leveranciers op schema liggen voor een 'late 2027 rendez-vous en koppeling.' Dat zou NASA's ambitieuze plan van twee maanlandingspogingen in 2028 - Artemis 4 en 5 - doen lijken op wensdenken. Zelfs als ze elke 10 maanden lanceren, maakt een verschuiving na april 2027 de dubbelklapper onmogelijk. Isaacman, altijd de optimist, vertelde het Congres: 'Misschien twee slagbeurten in 2028.' Misschien inderdaad.