In een ontwikkeling die absoluut niemand zal verbazen die de laatste tijd boodschappen heeft proberen te doen, stijgen de officiële minimumlonen voor 2,3 miljoen werknemers op 1 april. Het tarief voor werknemers van 21 jaar en ouder - bekend als het National Living Wage - en het National Minimum Wage voor 18- tot 20-jarigen gaan volgend jaar beide met 3,9% omhoog.

Vanaf 1 april 2027 krijgen werknemers boven de 21 op het National Living Wage £13,21 per uur, een stijging van 50p ten opzichte van de huidige £12,71. Voor iemand die fulltime werkt bij 35 uur per week betekent dat een verhoging van £910 op hun bruto jaarlijkse inkomen, volgens de Treasury - een bedrag dat vrijwel zeker zal worden opgeslokt door de eerste drie bezoekjes aan de supermarkt.

Het tarief voor 18- tot 20-jarigen stijgt vanaf 1 april naar £11,27 per uur, van £10,85. Het minimumloon voor 16- en 17-jarigen stijgt ook met 3,9%, van £8 per uur naar £8,31. Dus de jongeren krijgen een loonsverhoging, maar niet bepaald een dramatische.

Deze cijfers betekenen echter dat er deze keer geen vooruitgang is geboekt op de verkiezingsbelofte van Labour om de kloof in minimumlonen tussen oudere en jongere werknemers te verkleinen. Een belofte die blijkbaar beleefd in de kast is gezet, naast verschillende andere.

Leerlingen hebben hun eigen labyrintische loonstructuur. Leerlingen van 16 tot 18 jaar hebben recht op het National Minimum Wage-tarief voor die leeftijdsgroep - momenteel £8 per uur, stijgend met 3,9% naar £8,31 in april. Degenen van 19 jaar, of in het eerste jaar van hun leertraject, krijgen hetzelfde bedrag. Maar degenen boven de 19 - of die hun eerste jaar al hebben afgerond - hebben recht op het passende National Minimum Wage- of National Living Wage-tarief voor hun leeftijd. Want niets zegt 'welkom op de arbeidsmarkt' als een stroomschema.

Sommige werknemers komen helemaal niet in aanmerking voor een van beide tarieven. Dit geldt voor zelfstandigen, bedrijfsdirecteuren, vrijwilligers, leden van de strijdkrachten en gevangenen - een lijst die verschillende vragen oproept over de strijdkrachten die we voor een andere dag bewaren. Mensen met een beperking of langdurige werkloosheid die deelnemen aan overheidsprogramma's krijgen vaste bedragen in verschillende fasen van het programma, en deze liggen onder het equivalente National Minimum- of Living-tarief.

Ja, het is een strafbaar feit voor werkgevers om niet de juiste National Minimum- en Living Wages te betalen aan in aanmerking komende werknemers. De tarieven gelden zelfs als werknemers niet per uur worden betaald. Als je denkt dat je het verkeerde bedrag krijgt, kun je een klacht indienen via de HMRC-website of advies inwinnen bij werkexpert Acas. Elke werkgever die niet het juiste bedrag betaalt, kan door HMRC worden beboet.

In maart 2026 zei de regering dat 389 werkgevers boetes hadden gekregen van ongeveer £12,6 miljoen wegens het niet correct betalen van personeel. Ze moeten ook de ontbrekende £7,3 miljoen terugbetalen aan de ongeveer 60.000 werknemers die te weinig kregen. Bedrijven die genoemd werden, waren onder meer de kinderopvangketen Busy Bees, Norwich City Football Club, Hays Travel en Costa Coffee - een line-up die suggereert dat onderbetaling van personeel een verrassend populaire bezigheid is in meerdere sectoren.

Los daarvan is het Real Living Wage een onofficieel uurtarief dat wordt beheerd door de liefdadigheidsinstelling Living Wage Foundation, die zegt dat het is vastgesteld op een niveau dat de kosten van levensonderhoud dekt. Sommige bedrijven kiezen ervoor om het te betalen, maar het is niet verplicht. Volgens de liefdadigheidsinstelling ontvangen bijna 500.000 werknemers bij bijna 17.000 bedrijven het vrijwillige tarief.

In oktober 2026 zei de stichting dat het Britse tarief met 4,8% zou stijgen naar £14,10 per uur, terwijl het London Living Wage met 4,4% zou stijgen naar £15,45. De Living Wage Foundation zegt dat het tarief meer dan £2.700 per jaar meer waard is dan het wettelijke minimumloon in het VK, en meer dan £5.300 in Londen. Wat een beleefde manier is om te zeggen dat het wettelijke minimum, volgens de berekeningen van de liefdadigheidsinstelling, niet helemaal genoeg is om van te leven.