In een ontwikkeling die absoluut niemand zal verbazen die de afgelopen vijfendertig jaar heeft opgelet, lijken regeringen op koers om hun vlekkeloze record te handhaven van nooit ook maar één biodiversiteitsdoel te hebben gehaald in de 34-jarige geschiedenis van het VN-verdrag. Twee weken onderhandelen op de biodiversiteitstop Cop17 in Jerevan, Armenië, werd zaterdagochtend afgesloten met landen die beloofden het deze keer echt heel hard te proberen om de doelen van dit decennium te halen - 30% van de planeet beschermen voor de natuur, bijna een derde van de aangetaste ecosystemen van de aarde herstellen, en $500 miljard (£410 miljard) aan milieuschadelijke subsidies hervormen. Deze werden slechts vier jaar geleden overeengekomen door bijna elke regering op de planeet, met de ambitieuze bedoeling om de relatie van de mensheid met de natuur te transformeren. Er is vooruitgang geboekt op sommige gebieden, maar regeringen lopen ver achter op bijna alle doelen. Het Verenigd Koninkrijk bijvoorbeeld zal precies drie van de 23 halen.

Na gesprekken die van vrijdag op zaterdagochtend doorgingen, ondertekenden landen verschillende maatregelen, waaronder een toezegging om de actie voor het halen van bestaande doelen op te voeren en het herbevestigen van een doel om de biodiversiteitsfinanciering tegen het einde van het decennium te verhogen tot $30 miljard per jaar. Het feit dat 'een doel herbevestigen' als een overwinning telt, zegt je het meeste van wat je moet weten.

Tijdens de conferentie pleitten milieuministers, activisten en ambtenaren voor significante veranderingen in hoe deze toppen functioneren, zodat regeringen daadwerkelijk gevolg kunnen geven aan betekenisvolle actie met betrekking tot de drijfveren van biodiversiteitsverlies. Panama's milieuminister, Juan Carlos Navarro - een veteraan natuurbehouder met een verfrissend lage tolerantie voor onzin - zei dat het Cop-proces 'ontworpen was om te falen', en betoogde dat beslissingen bij meerderheid in plaats van consensus moeten worden genomen, wat momenteel 'één idioot' toestaat om overeenstemming te voorkomen. 'Veel van wat hier op de Cop gebeurt, is gewoon een hoop onzin en mooie toespraken en BS,' vertelde hij eerder deze week aan AFP. 'We kunnen niet hebben - we kunnen niet verwachten - een consensus tussen elke natie op aarde over elk onderwerp. Dat is belachelijk. Cops zijn ontworpen om te falen, en ze stellen niet teleur.' Hij stelde ook voor dat de VN elk jaar één enkele milieu-Cop organiseert om klimaat, biodiversiteit, plastics en andere kwesties in één keer aan te pakken. 'Dit maakt mijn bloed gewoon aan het koken, want terwijl wij frutten, brandt Rome,' voegde hij eraan toe, vermoedelijk terwijl hij naar de dichtstbijzijnde uitgang keek.

De onderhandelingen in de Armeense hoofdstad zagen Argentinië, Saoedi-Arabië en Rusland de taal over ecologische ambitie in de slotovereenkomst afzwakken, terwijl rijkere regeringen verdeeld bleven over wie meer financiële middelen zou moeten bijdragen. Europese landen zouden graag toevoegingen zien aan de lijst van donorstaten, aangezien China en verschillende Golfstaten nog steeds als ontwikkelingslanden worden geclassificeerd in het VN-proces, ondanks decennia van snelle economische ontwikkeling. De slotovereenkomst in Jerevan liet deze kwestie handig open. Belangrijke beslissingen over een fonds om middelen te mobiliseren van bedrijven die profiteren van digitale vormen van biodiversiteit - farmaceutische bedrijven bijvoorbeeld - werden uitgesteld tot de volgende top in Ecuador over twee jaar. Er was gehoopt dat het fonds £1 miljard per jaar zou opleveren voor natuurbehoud, met een aanzienlijk deel naar inheemse gemeenschappen. Het heeft tot nu toe iets meer dan $10.000 opgehaald, wat ongeveer de kosten zijn van een redelijk mooie tweedehands auto.

De oproepen voor veranderingen in het biodiversiteits-Cop-proces weerspiegelen een interventie door toonaangevende beleidsexperts tijdens de klimaat-Cop29 in Azerbeidzjan in 2024, die zeiden dat de top 'niet langer geschikt was voor het doel' en dat de focus moest verschuiven naar implementatie. Ruth Davis, het VK's gezant voor natuur, zei dat ze erkende dat de bijeenkomsten 'extreem frustratiing' konden zijn (haar spelling, niet de onze, hoewel het sentiment universeel is), maar dat er wereldwijd een enorme hoeveelheid implementatie plaatsvond. 'We moeten ervoor zorgen dat het systeem daadwerkelijk resultaten oplevert voor mensen, anders zullen ze'