Voor de 19-jarige Dejanae was het instellen van haar online zoekcriteria op 'Dudley' als het bestellen van een pizza en het krijgen van een foto ervan - technisch gezien een pizza, maar niet wat je wilde. De afgestudeerde in dierwetenschappen ontdekte dat lokale banen schaars waren, en zelfs mogelijkheden in Birmingham, 10 mijl verderop, waren buiten bereik vanwege een busrit van twee uur. 'Ze willen me niet eens overwegen,' klaagde ze, waarmee ze een vervoerskloof benadrukte die geen enkele cv-oppoetsbeurt kan dichten.

Een mei-rapport over het stijgende aantal jongeren dat niet werkt, studeert of een opleiding volgt (Neet), wees Dudley aan vanwege de uitzonderlijk hoge jeugdwerkloosheid. Het Neet- en 'niet bekend'-percentage bereikte 21,5%, waarmee het nationale gemiddelde van 5,6% in de schaduw werd gesteld en de meeste Londense stadsdelen (met percentages rond 2-4%) eruitzagen als bruisende banencentra. Van de 10 Engelse lokale autoriteiten met de hoogste Neet-aandelen, waren er acht in het noorden of de Midlands - een geografische concentratie die suggereert dat de geest van de industriële revolutie nog steeds op de arbeidsmarkten rondwaart.

Premier Andy Burnham, pas in functie, staat voor deze Neet-crisis als een van zijn grootste hoofdpijndossiers. Zijn herinvoering van een busritplafond van £2 werd verwelkomd door jongeren die afhankelijk zijn van openbaar vervoer, maar de Groene Partij pleitte voor permanent gratis reizen voor onder-22-jarigen. In Dudley, waar een langverwachte tramuitbreiding voor de achtste keer is uitgesteld, blijft busreizen een grote belemmering voor toegang tot de groeiende professionele dienstensector van Birmingham.

Callum, een 20-jarige uit Dudley, heeft in vier jaar ruim 1.000 sollicitaties ingediend. 'Ik probeer iets te vinden binnen een straal van 10 mijl, maar er is zo weinig, en zoveel functies vereisen ervaring die jongeren gewoon niet hebben,' zei hij. De schok van Dudley's uitzonderlijke status bracht gemeentepersoneel ertoe om in acht weken meer dan 600 deuren langs te gaan. Ze ontdekten een 'nerveuze groep' met hoge niveaus van neurodiversiteit en kwetsbaarheden, wat leidde tot een herzien Neet-cijfer van 7,6% - nog steeds een van de hoogste voor een stedelijk gebied.

Viv Webb, een werkgelegenheids- en vaardighedenmanager, beschreef jongeren als 'overdreven angstig over alles,' met sociale vaardigheden die slechter zijn dan ooit. Cranstoun, een liefdadigheidsinstelling voor schadebeperking, runt een van de laatste jeugdclubs in Dudley, waar medewerkers opmerken dat bovengemiddelde schooluitsluitingen en armoede kinderen naar drugs en alcohol drijven. Roy Stokes, een middelenmisbruikwerker, zei: 'Als je ouders niet rijk genoeg zijn om je naar naschoolse clubs te brengen, ga je de straat op. Kinderen verlaten school met het gevoel dat er geen toekomst is.'

De West Midlands heeft tussen 2011 en 2022 een reële daling van de jeugddienstfinanciering met ongeveer 88% gezien, met de laagste uitgaven per hoofd voor vijf- tot zeventienjarigen in Engeland van £25,74 - de helft van die van buiten-Londen (£50).

In Lewisham, Zuid-Londen, is het Neet-percentage 6,5% (hoogste van de Londense stadsdelen) maar nog steeds lager dan dat van Dudley. De banendichtheid in Dudley is 0,60 (minder lokale banen dan inwoners op werkende leeftijd), terwijl die in Londen 1,06 is. Het uitgebreide transportsysteem van Londen biedt gratis bus- en tramreizen voor 16- en 17-jarigen, plus metro-kortingen. Toch merken jongeren zoals Kiara Kataike, een 25-jarige afgestudeerde in microbiologie, dat bedrijven banen schrappen, niet aannemen. Whitney, een 30-jarige afgestudeerde in bedrijfskunde, merkte op dat veel bedrijven gratis werk verwachten. 'Maar ik moet leven,' zei ze. Angela Brown, die jeugdleiderschap beheert bij Elevate 100, noemde de Londense arbeidsmarkt de zwaarste die ze ooit had gezien, maar voegde eraan toe: 'Ik betwist niet dat het beeld er nog somberder uitziet naarmate je verder van Londen komt.'